επικοινωνία: e-Mail DiKAExarchion@gmail.com


**** ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ****

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Χαμένοι στη μετάλλαξη (αναδημοσίευση)

Από φιλικό ιστολόγιο

Λίγα λεπτά τηλεθέασης στο κανάλι της Βουλής κατά την ψηφοφορία ενός ακόμη μνημονίου ήταν αρκετά για να επιβεβαιώσουν για μια ακόμη φορά πως η παράταξη των δοσιλόγων παραμένει αρραγής και αποφασισμένη να φέρει σε πέρας το έργο της πλήρους εξαθλίωσής μας. Εξαθλίωση πλήρης των υλικών και άϋλων της ύπαρξής μας.

Και είδα τον στρατοδίκη προεδρεύοντα της βουλής των άβουλων Τραγάκη να "περαιώνει" ψηφοφορίες άρθρων και τροπολογιών, να επικυρώνει δοτά αποτελέσματα μπροστά σε άναυδους από τη φασιστική του έπαρση βουλευτές της αντιπολίτευσης. Οι πειθήνιοι πείστηκαν, ψήφισαν και βγήκαν ανακουφισμένοι για τσιγάρο. Οι υπόλοιποι μείναν να αποδεχτούν τη μοίρα μας. Κάποιες φωνές για το πραξικοπηματικό της διαδικασίας, φωνές δηλωτικές των αυταπατών για τη δημοκρατία τους. Συνηθισμένα πράγματα για εθισμό των υπηκόων και διδαχή των επερχομένων.

Το αίμα δεν πετάχτηκε από τις φλέβες κανενός βουλευτή της μείζονος αντιπολίτευσης. Αλλά ούτε και αυτών της ορθόδοξης αριστεράς. Να πιάσει το φασιστοτραγαδερό "από τον λαιμό", η έπαρση  του  "γαμάμε και δέρνουμε" να γίνει μάθημα και για τους υπόλοιπους των λεγεωναρίων. Μάθημα ακόμη και για νέους ροβεσπιέρους. Που κλήθηκαν να γεμίσουν τους δρόμους, να ματώσουν τα πόδια τους, να θυσιάσουν τις ζωές τους. Ούτε μια φλέβα δεν έσπασε, νερό το αίμα, άβαφοι οι δρόμοι.

Αντί αυτού και κάθε φορά για την τιμή των όπλων ποδοπατούνται οι ελπίδες, σπέρνεται η απογοήτευση. Κάθε φορά και λιγώτεροι λέμε, πού είναι οι άλλοι αναρωτιόμαστε. Και κάνουμε πως δεν γνωρίζουμε, έχοντας βαδίσει όλους τους παρακαμπτήριους δρόμους της λογικής και των συναισθημάτων μας. Αντιγράφοντας ακριβώς αυτό που οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες και φιλοδοξίες των εντός και εκτός μπουρδέλου κομμάτων της αριστεράς ορίζουν.

Μια χιλιάδα άτομα προχθές στο Σύνταγμα κατά την ψήφιση ίσως του επαχθέστερου έως τώρα μνημονίου. Οικτρή η εμφάνιση του άλλοτε κραταιού λόχου του ΠΑΜΕ, ούτε χίλια άτομα και αυτοί. Ανύπαρκτη η ΑΝΑΡΣΥΑ, απόντα τα παιδιά με τις σφενδόνες.

Δυό χιλιάδες άτομα όλοι και όλοι. Άλλοι εκτελούντες διατεταγμένη υπηρεσία και άλλοι που απλώς μυρίστηκαν τι ψηφιζόταν μέσα στο μπουρδέλο. Και ήταν αυτοί που δεν είχαν τίποτα πια να χάσουν, μιας και τα είχαν χάσει από το πρώτο κιόλας μνημόνιο αλλά και πριν από αυτό.

Δυό χιλιάδες άτομα. Ούτε όσοι στις ανά Τετάρτες και Σάββατα αντιρατσιστικό-φασιστικές κινητοποιήσεις των κατ' επάγγελμα αντιτρατσιστών και αντιφασιστών.

Κατάλαβε κανείς τι ψηφίστηκε προχθές είτε από αυτούς που ήταν μέσα στη βουλή είτε από αυτούς που θάπρεπε να μπούνε μέσα αντί να ονειρεύονται το μάνα ενός μέλλοντος χρόνου, που όμως δεν θα γεμίσει ποτέ το κενό που αφήνει καθημερινά το παρόν; Διαισθάνεται κανείς ότι κανένα απο-λυτρωτικό αύριο δε θα απαλείψει ποτέ το μίασμα του φόβου και της αμαχητί παράδοσης που εμφυτεύεται καθημερινά και με δόσεις σε συνειδήσεις, οι οποίες, φεύ,  θα κληθούν αύριο να αλλάξουν τον κόσμο;   

Αυτό το μνημόνιο δεν προέβλεπε κυρίως εισπρακτικά μέτρα. Απλώς τακτοποίησε και θεσμικά μερικούς ακόμη ημέτερους- αυξάνοντας τιη στρατιά των "φυσικών συμμάχων"  ενάντια στους πληβείους. Κάτι που μετά από τρία χρόνια κατάλαβαν επιτέλους οι τρείς σωματοφύλακες των δανειστών πως ήταν άμεση προτεραιότητα κατά πως τους διεμήνυε ο Μπένυ, ο Αντώνιος και ο όψιμος συνέταιρός τους κυρ Φώτης. 

Και όλοι οι άλλοι, οι στρατιές των πληβείων-εχθρών να εξ-άγονται από τη ζωή, να οδηγούνται ατιμασμένοι σε Guantanamo οφειλετών, με κρεμασμένες στο λαιμό τις Ταυτότητες Οφειλέτη (Τ.Ο.). Αυτό προέβλεπε το τελευταίο μνημόνιο και αυτό ψηφίστηκε προχθές.

Να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα και χωρίς κανένα δικαίωμα αντίθεσης τον κεφαλικό σου φόρο, να τον εξοφλείς στην ώρα που όρισαν οι αφέντες σου και αν τυχόν ως μωρά παρθένος αργήσεις να προσέλθεις στο γκισέ της εφορίας, χωρίς άλλη διατύπωση να σου κατάσχουν ό,τι έχεις και δεν έχεις. Αυτό ψηφίστηκε προχθές.

Να χρωστάς στην εφορία και να σου κατάσχουν τον μισθό όπως και όταν αυτοί θεωρούν επαρκές μέτρο συμμόρφωσής σου. Αυτό ψηφίστηκε προχθές.

Να έχουν το "πατριωτικό" δικαίωμα να σε κάνουν ρόμπα στη δουλειά σου -αν είσαι ιδιωτικός υπάλληλος-καταργώντας το φορολογικό απόρρητο και κάθε νόμο προστασίας της προσωπικότητάς σου. Ήδη καταφθάνουν στα λογιστήρια των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομές "διαταγές παρακράτησης μισθού". Αυτό ψηφίστηκε προχθές.

Να έχουν το "πατριωτικό" δικαίωμα να σε κάνουν ρόμπα στους ενοικιαστές σου με τον ίδιο τρόπο. Αυτό ψηφίστηκε προχθές.


Και πολλά άλλα που απλώς συμπληρώνουν το παζλ ενός φασιστικού πλαισίου φοροληστείας μπροστά στο οποίο αυτή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ωχριά πάνσεμνη. Η Ζωή εξοστρακίζεται, ο νούς θωρακίζεται με φόβο και υποταγή, οι ψυχές αποδράμουν σαν τις πεταλούδες από τα ψεκασμένα τριαντάφυλλα. Και οι τρείς της εσωτερικής τρόϊκας διεκδικούν τα τρόπαια "πατριωτισμού" από τους διαβόητους Σουλιώτες φοροεισπράκτορες της Μεγάλης Πύλης. Αυτό ψηφίστηκε προχθές.


Το ερώτημα είναι απλό. Μπορεί να ανέχεσαι ή να παραβλέπεις πως η φοροτρομοκρατία δεν είναι απλά ένα μέσο υπερπλουτισμού κάποιων αλλά καθημερινά με νόμους και διατάγματα γίνεται όπλο μαζικής καταστολής; Και το να πάς σε μια διαδήλωση έχεις να αναμετρηθείς με τα αστακόμορφα τομάρια της καταστολής, και "καλά να πάθεις" σου λένε. Το να κάθεσαι αμέριμνος και με φιλήσυχο και νομοταγές πνεύμα στον καναπέ σου και να σούρχονται από την οθόνη της  ΤV οι οβίδες με το τί θα πληρώσεις και τί θα πάθεις αν δεν πληρώσεις αυτό  είναι η ακρότατη μορφή αφαίμαξης και καταστολής στο όλον της ύπαρξής σου. Αυτό προέβλεπε το τελευταίο μνημόνιο και αυτό ψηφίστηκε προχθές.

Το ερώτημα είναι απλό: Ξέρετε φίλοι της αριστεράς κατά που πέφτει ο φασισμός και ο ρατσισμός ; ή μήπως δεν θυμάστε πια τί θα πεί λεβεντιά ; (όπως θάλεγε και μια φίλη).

Αυτόνομο Στέκι: Πρωτομαγιάτικη Απεργιακή Κουζίνα


Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης κάνει πρωτομαγιάτικο απεργιακό μαγείρεμα. Το φαγητό-κατά τη συνήθεια σε μέρες απεργίας- θα είναι έτοιμο στις 14.30, ώστε και τούτη τη φορά να μην καταναλώσουμε(ακούγεται αστείο με τις τσέπες άδειες…) στα φαγάδικα στηρίζοντας έτσι στις απεργιακές δράσεις του το σωματείο των εργαζόμενων στον τομέα εστίασης και διασκέδασης. 

Γύρω από το κοινό μας τραπέζι χτίζουμε τους συν-τροφικούς δεσμούς μας κι αυτός είναι ένας από τους πολλούς τρόπους που έχουμε για να μη λυγίσουμε στη φρίκη των αφεντικών μέσα και έξω από τα σύνορα, στους αφέντες μιας επεκτεινόμενης «Μανωλάδας», στις «χρυσές» συμμορίες των φασιστών και του κάθε λογής στρατού που προστατεύει τις λεηλασίες του κεφαλαίου στις απανταχού «Σκουριές». 

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Δε μπορούν οι έμποροι της δημόσιας περιουσίας και τα κατά τόπους τσιράκια τους να συμβιβασθούν με την ιδέα ότι οι παραλίες είναι δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα. Και κυρίως δε μπορεί να χωρέσει στα διεστραμμένα μυαλά τους η ιδέα ότι ι οι πολίτες μπορούν να διαχειρίζονται τις δημόσιες παραλίες - όπως γίνεται στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του π. κάμπινγκ της Βούλας - πολύ καλλίτερα από τους κερδοσκόπους «επενδυτές» εξασφαλίζοντας και την προστασία του περιβάλλοντος και την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε αυτές.

Γι αυτό το λόγο εξαπέλυσαν τρομοκρατία εναντίον των εθελοντών του κάμπινγκ συλλαμβάνοτας τρείς εθελοντές- αγωνιστές για τη δημόσια παραλία την ώρα που εργάζονταν εθελοντικά σε εργασίες για την καθαριότητα και τον εξωραϊσμό της παραλίας. Στις τρεις περίπου το μεσημέρι της Κυριακής 28/4 μετά από καταγγελία «άγνωστου», η αστυνομία συνέλαβε στο κάμπινγκ τους Θάνο Ματόπουλο, Ιωάννα Μαρκάκη και Άκη Παναγιωτίδη οι οποίοι θα προσαχθούν και θα δικασθούν στο αυτόφωρο μόνο και μόνο επειδή συμμετέχουν στη διαχείριση της παραλίας από τους πολίτες. 

Θα πρέπει όμως να ξέρουν οι έμποροι των παραλιών και τα «τσιράκια» τους σε κάθε περιοχή ότι η τρομοκρατία δε θα περάσει. Οι πολίτες και τα κινήματά τους είναι αποφασισμένοι να αγωνισθούν για τη δημόσια περιουσία αψηφώντας κάθε τρομοκρατία και εκφράζοντας με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη τους και τη συμπαράστασή τους στους αγωνιστές. Και είμαστε σίγουροι ότι ο αγώνας μας θα δικαιωθεί. Όλοι στο δικαστήριο την ημέρα της δίκης ( το πιθανότερο την Πέμπτη 2 Μαίου (θα υπάρξει ανακοίνωση) 

Όλοι στην Ανοιχτή Συνέλεση των Εθελοντών του Κάμπινγκ Βούλας θα πραγματοποιηθεί στο κάμπινγκ την Τρίτη 30 Απριλίου στις 7.30μμ

Τα δικά μας Εξάρχεια: φωτογραφίες από την εκδήλωση


Στα πλαίσια των δράσεων για την ανακατάληψη των Εξαρχείων από τους κατοίκους των έγινε χθές βράδυ η πρώτη κοινή εκδήλωση συλλογικοτήτων της γειτονιάς και κατοίκων στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους πάνω από την πλατεία (στα σκαλάκια).

Ο χώρος αυτός εδώ και καιρό είχε "καταληφθεί" από εμπόρους ναρκωτικών, αλλά και άλλους "θαμώνες" με αντικοινωνικές συμπεριφορές που δημιουργούσαν έντάσεις ανάμεσα σε αυτούς και τους κατοίκους, υποβοηθώντας έτσι την πλήρη κατάληψη του χώρου από μαφίες και παρακρατικούς μηχανισμούς.


Από νωρίς το βραδάκι πλήθος γειτόνων ήλθαν με τα φαγητά τους, τα τσίπουρα, το κρασί, τα γλυκά, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των συλλογικοτήτων που ανέλαβαν την πρωτοβουλία αυτή. 

Η εκδήλωση-παρέμβαση στο χώρο κράτησε έως και μετά τα μεσάνυχτα. Οι συνήθεις "θαμώνες" του χώρου δεν δοκίμασαν καν να πλησιάσουν σε όλη την έκταση του πεζοδρόμου αλλά και στα γύρω στενά. Αποδεικνύοντας έτσι πως όταν ο δημόσιος χώρος χρησιμοποιείται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους γίνεται απροσπέλαστος για τις μαφίες και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Και όπως είπε η Χ. κάτοικος της Θεμιστοκλέους ο πολιτισμός, η κυκλοφορία των ιδεών, ο σεβασμός στο περιβάλλον και η στράτευση ενάντια σε κάθε μορφής καταστολή είναι τα μόνα αντίδοτα στην εξαθλίωση, στο εμπόριο ζωών, στην υλική και πνευματική χρεοκοπία.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσεων οι παρεμβάσεις αυτές θα γίνονται σχεδόν σε καθημερινή βάση και θα περιλαμβάνουν προβολές ταινιών, μουσικές εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, εικαστικά δρώμενα, ανοικτές συζητήσεις, σεμινάρια επιμορφωτικά πάντα με ένα κέρασμα.

Να ευχαριστήσουμε τις οικοδέσποινες του χώρου αλλά και όλους τους γείτονες που με μεγάλη προθυμία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα αυτό.


Οι δράσεις αυτές διοργανώνονται από τις συλλογικότητες: Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων-Νεάπολης-Μουσείου, την Πρωτοβουλία Κατοίκων Εξαρχείων, τη Συνέλευση του Πάρκου Ναυαρίνου, το Αυτόνομο Στέκι, τη Συλλογική Κουζίνα του Αυτόνομου Στεκιού αλλά και κατοίκους της γειτονιάς. Θέληση και όραμα είναι να μετέχουν όλες οι συλλογικότητες και τα εγχειρήματα της γειτονιάς μας αλλά και οι κάτοικοι.

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Του κόσμου η πιο νευρικιά διαδρομή (αναδημοσίευση)


Από Όστρια (http://ostria-gr.blogspot.gr/)
της Αννίτας Λουδάρου 

Ίσως οι πιο σπουδαίες συζητήσεις γίνονται μέσα στο αυτοκίνητο. Εκεί που αλλάζεις νευρικά διαδρομές, διαλέγοντας τις πιο μακρινές με το πρόσχημα ότι ξέχασες και δεν βρίσκεις τον πιο σύντομο δρόμο. Λες και μας λύνεται η γλώσσα όταν ερχόμαστε από κάπου ή όταν πάμε κάπου....

Εκεί είναι που αρχίζουμε και μιλάμε πάλι για όσα έγιναν την τελευταία βδομάδα και δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα κανένα, γιατί υπάρχει μια μαύρη τρύπα που ρουφάει νούμερα, αποτελέσματα και ανθρώπους.

΄Υστερα μπερδευόμαστε στα μποτιλιαρισμένα στενά αλλά δεν μας νοιάζει γιατί σκεφτόμαστε πόσο μεγάλο κατόρθωμα είναι πια και μόνο που καταφέρνουμε να χαμογελάμε και να κάνουμε σχέδια για το μέλλον, ενώ γύρω μας η πόλη φοράει άλλη μια μεγάλη νύχτα.

Είναι σ΄αυτές τις συνηθισμένες διαδρομές με το αυτοκίνητο που ήρθες για να με πας κάπου και ήρθα για να σε πετάξω δίπλα, που αφηνόμαστε να πούμε για εκείνα τα λίγα, τα ασήμαντα που ανακαλύπτουμε ο ένας στον άλλον. Αλλά και για τα πολλά, τα σημαντικά, αυτά που καθορίζουν το παρόν και το μέλλον. Είναι τότε που μιλάμε για τα ερείπια, αυτά που είμαστε, αυτά που θα γίνουμε, αυτά που τελικά ίσως ξαναχτίσουμε, ξαναβάψουμε και τα κάνουμε οικεία.

Είναι αυτές οι διαδρομές που ανακαλύπτουμε την πραγματικότητα μέσα σε λίγα λεπτά. Πως τελικά δεν θέλουμε να ξαναπούμε για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αυτά τα ξέρουμε, τα βλέπουμε καθημερινά, κάθε λεπτό, σε μας, στους φίλους μας, στους περαστικούς που προλαβαίνουμε να τους ρίξουμε ένα φευγαλέο, συνήθως λυπημένο, βλέμμα. Κατά βάθος, το παραδεχόμαστε, άλλα είναι αυτά που μας απασχολούν.

Για τα ευχαριστώ σου, για τα χομόγελα μου, για όλα τα ημερολόγια που φτιάξαμε με παλιά χαρτιά για να τα γεμίσουμε νέες μνήμες. Για τις κουρτίνες που τραβάω για να μπει φως. Για τις κουρτίνες που κλείνεις για να ησυχάσουμε. Για τον διπλό ελληνικό στο χάρτινο ποτήρι, σ΄ένα ξεχασμένο καφενείο. Για την στάση στην κορφή του βουνού για να δούμε όλο το νησί, για την κατηφόρα προς τις νότιες παραλίες, για τις επιστροφές που πάντα μοιάζουν πιο σύντομες, και για τις νύχτες που μοιάζουν όλο και πιο μικρές.

Και είναι ακριβώς τότε που αρχίζουμε να βλέπουμε καθαρά πως μέσα σε όλο αυτό το χαμό, αυτά τα ''συναισθηματικά'' μας είναι που μας ενδιαφέρουν κατάκαρδα. Είναι εκείνη η στιγμή που επιτέλους μπορώ να σου πω, πως μου αρκεί αν ακούω τα βήματα σου μέσα στο σπίτι, πως τα βράδια δεν αναζητούν λύτρωση στις διάφορες προτάσεις των φίλων. Λυτρώνονται μ΄ένα μόνο άγγιγμα.

Αλήθεια δεν ξέρω άλλο τρόπο ν΄αντέξουμε το σήμερα, εκτός από το να χωνέψουμε την δική μας ξεχωριστή ιστορία. Ο καθένας την δική του και μετά οι δυό μαζί. Μια σύντομη, μοναδική, αληθινή ιστορία. Ένα στιχάκι που συμπεριλαβάνει δύο. Και αυτό δεν είναι θαύμα, είναι ενηλικίωση.

Φωτογραφία από την ταινία '' Chico & Rita''

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6.30 μμ στη ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ


 ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6.30 μμ στη ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ (Όθωνος & Αμαλίας)

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ στη βουλή για να συζητηθεί το Σάββατο και να ψηφιστεί επειγόντως την Κυριακή 28/7 είναι μια ακόμα βάρβαρη πράξη στο σήριαλ της φτωχοποίησης του λαού και του αντιδημοκρατικού κατήφορου της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος.  Σε πλήρη σύμπλευση με τις απαιτήσεις της τρόικας (Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ.), για εξασφάλιση των δανειστών, των τραπεζών και της διατήρησης της οικονομικής εξουσίας των κατόχων του πλούτου, εντείνουν τη φοροληστεία των λαϊκών νοικοκυριών με τη συνέχιση του χαρατσιού,  προωθούν απολύσεις στο δημόσιο, ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών κ.α. Στις 111 σελίδες του νομοσχέδιου επιβάλλονται αλλαγές σε ένα ετερόκλητο εύρος θεμάτων (από τη λειτουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής σταθερότητας μέχρι την έναρξη πειθαρχικής δίωξης υπαλλήλων ταυτόχρονα με την κλήση τους σε πειθαρχικό). Χαρακτηριστικό της πολιτικής της κυβέρνησης είναι ότι όλες αυτές οι αλλαγές προωθούνται σε ένα μόνο άρθρο για να μην υπάρξουν απρόβλεπτες απορρίψεις πλευρών του.
Για τη φοροληστεία και τη  συνέχιση του χαρατσιού έχουμε ενδεικτικές μεθοδεύσεις. Η κυβέρνηση δεν διστάζει να παρακάμψει ακόμα και την απόφαση του ΣΤΕ για αντισυνταγματικότητα συνέχισης του χαρατσιού πέραν των 2 χρόνων, μετονομάζοντας το από ΕΕΤΗΔΕ (Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Ακινήτων)  σε ΕΕΤΑ (Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ακινήτων). Προσπαθεί να καλύψει την ένταση της φοροληστείας με την προβολή της «έκπωσης» του 15% και της ρύθμισης διακανονισμών δόσεων για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Όμως, η λαϊκή  πλειοψηφία δεν έχει ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωση, πόσο μάλλον να πληρώσει φόρους οποιουδήποτε ύψους, ήδη το 1/3 είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας. Ενώ όσες δόσεις, επιμηκύνσεις, διακανονισμοί και να υπάρξουν δεν μπορούν να εξοφληθούν από τα λαϊκά στρώματα που φορτώνονται με όλο και περισσότερα βάρη ταυτόχρονα με την ανεργία, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τις περικοπές των κοινωνικών παροχών. Παράλληλα βέβαια, προβλέπονται ψηλά επιτόκια σε μικρές καθυστερήσεις εξόφλησης δόσεων και νομοθετούν κατασχέσεις μισθών και συντάξεων για αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Γίνεται φανερό ότι  όσο τους πληρώνουμε, τόσο θα μας ξεζουμίζουν. Φτάνει πια !  Τέρμα η μοιρολατρία και η παθητικότητα, Να σταματήσει η φοροληστεία του λαού. Να πληρώσουν αυτοί που αρπάζουν τον πλούτο, Τώρα χρειάζεται να δυναμώσουν οι λαϊκές αντιδράσεις. Να γίνει μαζική, οργανωμένη, συλλογική η προειδοποιητική Λαϊκή Στάση Πληρωμών τον Απρίλη. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη, που όπως έδειξε και η ακύρωση πλειστηριασμού κατοικίας ανέργου από τη ΔΟΥ Κηφισός, μπορεί να αποτρέπει την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς τους για κατασχέσεις. Αν συμπορευτούμε όλοι, δεν θα αντέξουν. Μαζί με τους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και τα τοπικά κινήματα αντίστασης μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια τους, να κλονιστεί η εξουσία τους. 
26/4/2013
Δεν πληρώνουμε τα χαράτσια, την κρίση και το χρέος τους.
        ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6.30 μμ στη ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ (Όθωνος & Αμαλίας)
Λαϊκή Στάση Πληρωμών:Συνελεύσεις από τις γειτονιές της Αττικής, Πρωτοβάθμια Σωματεία

Ανοιχτή επιστολή γυναικών που αγωνίζονται ενάντια στην καταστροφή της Χαλκιδικής από την επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και την εξόρυξη χρυσού


Είμαστε οι προγιαγιάδες που ζήσανε την κατοχή κι αποφασίσαμε ποτέ ξανά φασισμός. Είμαστε οι γιαγιάδες που ζήσανε τον εμφύλιο κι είπαμε ποτέ ξανά πόλεμος. Είμαστε οι μάνες που είδαμε τα παιδιά μας μετανάστες κι είπαμε πότε πια ρατσισμός. Είμαστε οι κόρες που ζήσαμε τη χούντα κι είπαμε ποτέ ξανά απολυταρχικό καθεστώς. Είμαστε οι εγγονές που δε ζήσανε ούτε κατοχή, ούτε εμφύλιο, ούτε μετανάστευση, ούτε χούντα και τώρα τα ζούμε όλα μαζί. Είμαστε οι δισέγγονες που ονειρεύονται, ελπίζουν, και απαιτούν ένα καλύτερο αύριο.

Μέχρι πριν λίγο καιρό δεν ξέραμε πόσο τσούζουν τα χημικά, τί είναι το μααλόξ, τί σημαίνει ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ. Μέχρι πριν λίγο καιρό πιστεύαμε ότι η ΕΛ.ΑΣ υπάρχει για να προστατεύει τους πολίτες. Πιστεύαμε ότι το κράτος και οι λειτουργοί του βρίσκονται εκεί για να προάγουν τα συμφέροντα των πολιτών και να διασφαλίζουν τα δικαιώματά τους. 

Μας έριξαν χημικά, μας κυνήγησαν, μας χτύπησαν, μας συνέλαβαν, μας ανέκριναν, μπούκαραν στα σπίτια μας και στα σχολεία μας. Μας κατηγόρησαν ότι δε σεβόμαστε τους νόμους. Μας χαρακτήρισαν αμόρφωτες, απληροφόρητες, ανυπάκουες, ψεύτρες – μέχρι και τρομοκράτισσες!

Όλα αυτά τα αντέξαμε. Άλλωστε εμείς φέραμε τα παιδιά μας στον κόσμο με ανείπωτο πόνο και τα μεγαλώνουμε με απίστευτο κόπο. Δεν μας πτοούν οι τρομοκρατικές τους πρακτικές.

Τώρα όμως χτυπάνε τους εγγονούς, τους γιούς, τους πατεράδες, τους αδερφούς μας. Τους αρπάζουνε μες στη νύχτα μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των παιδιών μας. Τους κλειδώνουν στις φυλακές σαν κοινούς εγκληματίες με κατασκευασμένες κατηγορίες.

Λένε ότι υπερασπίζονται τη νομιμότητα!
Καταπατώντας νόμους και δικαιώματα;

Λένε ότι προωθούν με κάθε κόστος τις επενδύσεις προς όφελος του λαού!
Ασκώντας βία και τρομοκρατία στο λαό;

Λένε ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης πρέπει να είναι σεβαστές!
Προκαταβάλλοντας τες και αγνοώντας τες όταν δε συμφωνούν;

Λένε ότι υπερασπίζονται τη δημοκρατία!
Προσβάλλοντας το τεκμήριο της αθωότητας που είναι μια από τις θεμελιώδεις αρχές της;

Καλούμε τις γυναίκες όλης της Ελλάδας, όλου του κόσμου, να σταθούν δίπλα στον αγώνα μας. Σ΄ έναν αγώνα αξιοπρέπειας. Σ΄ έναν αγώνα για την προστασία του μέλλοντος των παιδιών μας, του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σ΄ έναν αγώνα όπου οι ζωές των παιδιών μας να είναι πάνω απ΄τα κέρδη των εταιρειών. Κάνουμε έκκληση σε όλες σας! Ζητάμε τη στήριξη, συμπαράσταση και αλληλεγγύη σας, με όποιο τρόπο μπορείτε!

Καταγγέλλουμε την κατασκευή ενόχων και την ποινικοποίηση κοινωνικών αγώνων. Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία, την κρατική καταστολή και τις δικονομικές αυθαιρεσίες. Καταγγέλλουμε τις τηλεοπτικές δίκες και καταδίκες.

Απαιτούμε την αποφυλάκιση των πατεράδων, γιών και αδερφών μας. Απαιτούμε άμεση, δίκαιη, αμερόληπτη και διαφανή απόδοση δικαιοσύνης.

Σε κάθε άλλη περίπτωση θα μας βρούνε απέναντί τους. Εμάς, τις προγιαγιάδες, τις γιαγιάδες, τις μάνες, τις κόρες, τις εγγονές και τις δισέγγονες. Όλες μας!

Πηγή: antigoldgreece.wordpress.com

Δεν λέμε τίποτα ΙΙ (αναδημοσίευση)


Από Όστρια (http://ostria-gr.blogspot.gr/)
Της Αννίτας Λουδάρου

 Μας βλέπω καθισμένους αναπαυτικά στους καναπέδες μ΄ένα μπολ ποπ κορν ( ίσως) στο χέρι να παρακολουθούμε τις ειδήσεις. Μας βλέπω και στα πρακτορεία ΠΡΟ-ΠΟ να τζογάρουμε σιωπηλά την θλίψη μας. Στα σούπερ μάρκετ, με τα κουπόνια να ψάχνουμε τις πιο συμφέρουσες προσφορές απορρυπαντικών. Σκυφτούς στις στάσεις των λεωφορείων, σε ουρές νοσοκομείων, να ανεχόμαστε τις βασικές ελλείψεις. Μας βλέπω να κρυφοκοιτάμε ακόμα τα τελευταία κουφάρια του lifestyle και του interior design. Και δεν λέμε τίποτα....

Μας βλέπω από δω και από κεί, Φίλοι κάποιοι από παλιά, ζήσαμε μαζί την προ-ολυμπιακή Αθήνα, με τα σπασμένα πεζοδρόμια, τα μπάζα, τα αναχώματα, τις ατελείωτες διαδρομές των αστικών λεωφορείων με την αισιοδοξία τότε πως η ζωή μας και η Αθήνα αλλάζουν. Εξακολουθούμε να κάνουμε τις ίδιες ασυνάρτητες, βουβές διαδρομές, σαν να παρέμειναν όλα ακίνητα. Και δεν λέμε τίποτα.

Πολλοί με το άψογο βρεταννικό φλέγμα που υιοθετήθηκε από τις σπουδές στο εξωτερικό. Βρέχουμε τα φιλήσυχα μουστάκια μας με κοκτέηλς. Αν χρειαστεί φυσικά κάποιοι θα την κάνουν για έξω, που να χαραμίζονται εδώ. Εξάλλου κάποιοι υπήρξαν τα καλύτερα μυαλά μιας εποχής που τελείωσε εδώ και καιρό και αυτοί δεν είδαν τίποτα, δεν άκουσαν τίποτα, δεν λένε τίποτα.

Μας βλέπω κάποτε να μιλάμε για ό,τι έχει ήδη χρεωκοπήσει. Τις μάρκες κακοραμμένων ρούχων, τις τιμές γρήγορων αυτοκινήτων, για χρώματα και σχήματα άσχημων συσκευών, για θερμίδες άνοστων φαγητών. Νερόβραστοι, απολιτίκ αλλά με άποψη για όλα. Με την φτώχεια, την ανεργία και την κρατική βία να είναι εικονικά ολογράμματα σε μεσημεριανές εκπομπές. Αψεγάδιαστοι υπερασπιστές του cool, όσοι μάθανε ότι αυτό είναι ο σκοπός της ζωής τους. Ανυποψίαστοι ακόμα και για την προσωπική τραγωδία που τους περιμένει στην γωνία. Και δεν λέμε τίποτα. Κουβέντα.

Μας βλέπω να συνηθίζουμε τα συσσίτια μπροστά από το σπίτι μας, τον εκφασισμό του κράτους , τα σχολεία χωρίς θέρμανση, τους άνεργους να γίνονται ποτρέτα σε εκπομπές, τους χρεοκοημένους εκδότες να προπαγανδίζουν τον φόβο, να ανεβάζουν και να κατεβάζουν ό,τι και όποιον θέλουν, τον ναζισμό να παρελαύνει, να βουλιάζουμε στην κατάθλιψη, να καταναλώνουμε στημένες δημοσκοπήσεις. Και δεν λέμε τίποτα.

Σαν έντιμοι άνθρωποι, σαν κυρ- Παντελήδες. Δεν ξέρω αν χωράμε όλοι σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες. Προφανώς όχι. Ποτέ άλλωστε στην ζωή το όλον δεν βρίσκει το όλον.

Δεν έχω όμως ακόμα καταλάβει . Αν είναι όλο αυτό σιωπή, ανοχή ή η στιγμή εκείνη που θα αρχίσει να γεννά αρνησίες. Απ΄αυτούς που όσες φιλότιμες προσπάθεις και να κάνουν, δεν θα μπορέσουν να μπουν στα ίδια παπούτσια και δεν θα συμμορφωθούν. Που θα ξεντυθούν τα σαβανωμένα συνολάκια της σκονισμένης μπλοκαρισμένης νεολαίας και θα τινάξουν την σκόνη από τα μυαλά τα δικά τους και των άλλων. Σαν να βρισκόμαστε λίγο πριν μια στροφή, κάπου που δεν βλέπεις τι έχει από πίσω, μα ακούς φωνές και βήματα.

Και θέλω να πω σε όλους αυτούς τους σιωπηλούς πλειοψηφούντες , τους κοπαδίτες τους βουβούς, πως πάντα σ΄αυτό τον κόσμο ήταν οι αδίσταχτες μειοψφίες που έφερναν τον αέρα του μέλλοντος και τις ανατρεπτικές αλλαγές. Πως και τούτη η εποχή είναι από εκείνες που διαλέγουμε όλοι μας αν θα υποταχτούμε στο φόβο ή αν θα τον αντιμετωπίσουμε κοιτώντας τον στα μάτια, έστω και με μάτια τρομαγμένα. Και πως τώρα πια, δεν είναι για να μην λέμε τίποτα.

Στη Φωτό η Αθήνα μας από το Γαλλικό Ινστιτούτο

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΠΑΡΣΗ ΣΗΜΑΙΑΣ..(αναδημοσίευση)


 από τον Ακτήμονα (http://actimon.blogspot.gr/)

Το λέμε συχνά, πως δεν θα πλήξουμε ποτέ σε αυτή την πόλη και ευτυχώς κάθε μέρα συμβαίνουν διάφορα γεγονότα υποστηρίζουν την άποψη κι έτσι, σε μια λεπτή ισορροπία του κωμικού με το τραγικό, περνάει η ζωή μας στους δρόμους και την αγορά της Αθήνας… 

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά τα πράγματα για να δούμε πως περάσαμε σήμερα ένα ωραίο μεσημέρι στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου των Αθηνών, με πρωταγωνιστές την ΕΛΑΣ και την Πυροσβεστική υπηρεσία που κλήθηκε, μετά την διάλυση της συγκέντρωσης «αλληλεγγύης» από την Πρωτοβουλία αναρχικών από τη Φιλοσοφική Σχολή όπςω δηλώθηκαν υπέρ του «ελεύθερου λόγου» του «athens.indymedia» και στο ραδιοφωνικό σταθμό 98 fm που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα με τις αρχές και δεν είναι επί του παρόντος να τα αναφέρουμε, να ανεβάσουν πάλι τη σημαία του Πανεπιστημίου την οποία κάποιοι «αλληλέγγυοι» προηγουμένως είχαν κατεβάσει και αντικαταστήσει ως την ώρα της υποστολής από την ΕΛΑΣ με τη μαυροκόκκινη των αναρχικών.


Πώς να την ανεβάσουν όμως που οι «αλληλέγγυοι» έκοψαν και πέταξαν το σχοινί που ήταν κρεμασμένη η γαλανόλευκη; Κανένας από τους άντρες της ΕΛΑΣ δεν μπορούσε να ανέβει τον ιστό και γι’ αυτό ζήτησαν τη συνδρομή της πυροσβεστικής και ήρθε ένα γερανοφόρο όχημα και το οποίο μετά από αρκετή προσπάθεια κατάφερε να ανυψώσει τον κλωβό μόνο ως τη βάση του ιστού. Έτσι πάλι κανένας δεν μπορούσε να φτάσει πάλι στο ύψος που έπρεπε να βάλει το σκοινί και το όχημα αποσύρθηκε προκειμένου να έρθει άλλο με μεγαλύτερη σκάλα για να καταφέρουν να φτάσουν ως την κορυφή. 


Έτσι και έγινε και μετά από μισή ώρα περίπου ήρθε το όχημα με τον μεγάλο γερανό και οι άνδρες της Πυροσβεστικής κατάφεραν να φτάσουν στο ύψος του ιστού και έβαλαν το σχοινί όπου κατόπιν οι άνδρες της ΕΛΑΣ έδεσαν τη σημαία και επιτέλους την ύψωσαν στη θέση της χωρίς να καλέσουν, δυστυχώς την μπάντα του Δήμου, να παιανίσει για την επιτυχία της επιχείρησης η οποία κράτησε πάνω από δυο ώρες και βεβαίως την απόλαυσαν με την ψυχή τους, περίεργοι και περαστικοί από το χώρο…

ΑΘΗΝΑ, 24/04/2013

Υπερασπίσου τον εαυτό σου!- Οι μέρες αφηγούνται


πηγή αριστερό blog

Συνέβη στην Ισπανία, σε ένα χωριό της Λα Ριόχα, το βράδυ της σημερινής μέρας του 2011, κατά τη διάρκεια των λιτανειών της Μεγάλης Εβδομάδας.

Πλήθος κόσμου ακολουθούσε σιωπηλά τον Ιησού και τους Ρωμαίους στρατιώτες που τον χτυπούσαν με το μαστίγιο.

Αίφνης μια φωνή έσπασε τη σιωπή.

Σκαρφαλωμένος στους ώμους του πατέρα του, ο Μάρκος Ραμπάσκο φώναξε στον μαστιγωμένο Ιησού: «Υπερασπίσου τον εαυτό σου!»

Ο Μάρκος ήταν δύο ετών, τεσσάρων μηνών και είκοσι ημε ρών.

Από το βιβλίο ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012

Το σύστημα είσαι εσύ (αναδημοσίευση)

από τον Γιάννη Μακριδάκη (http://yiannismakridakis.gr/)
 
Το γεγονός ότι ο πλανήτης εδώ και δεκαετίες αστικοποιείται και μάλιστα με γοργούς ρυθμούς τελευταία, έχει ως συνέπεια την υπερμεγέθυνση ενός υποσυνόλου, που έχει κυριαρχήσει των υπολοίπων υποσυνόλων εντός του γενικού συνόλου, το οποίο και τείνει να αντικαταστήσει πλήρως, κάτι που θα αποβεί βέβαια απόλυτα καταστροφικό, όπως ήδη δείχνει η κατάσταση.

Εξηγούμαι :

Το γενικό σύνολο είναι ο πλανήτης γη ως οικοσύστημα, το οποίο, ως γνωστόν, είναι πεπερασμένων δυνατοτήτων όσον αφορά στους φυσικούς πόρους. Το υπερμεγέθες υποσύνολό του είναι ο αστικός πληθυσμός. Ένας πληθυσμός που μονάχα καταναλώνει φυσικούς πόρους, δίχως να μεριμνά για την αποκατάσταση ή την αναπλήρωση ούτε στο ελάχιστο των όσων καταναλώνει ή σπαταλά με την απλή ή σύνθετη καθημερινή του διαβίωση. Έτσι έχουμε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της ανθρωπότητας να ζει την κάθε μέρα του εις βάρος του πλανήτη, εις βάρος του εαυτού του δηλαδή, αφού στην καλύτερη των περιπτώσεων το μόνο που προσπαθεί να κάνει είναι εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας. Ο “καλός αστός”, ο “συνειδητοποιημένος αστός”, είναι αυτός που εξοικονομεί, ανακυκλώνει, επαναχρησιμοποιεί κλπ. Αυτές είναι έννοιες όμως, που απέχουν πάρα πολύ από το “παράγει” και κυρίως από το “αναπληρώνει” έστω και μικρό μέρος όσων καταναλώνει. Αυτές είναι ακόμη έννοιες που δεν τον έχουν ποτέ απασχολήσει το “συνειδητοποιημένο αστό”..

Όσο αυξάνεται λοιπόν ο αριθμός των αστών στον πλανήτη, τόσο αυξάνεται η μονομερής καταναλωτική διαβίωση, τόσο αυξάνονται και οι ανάγκες για κατανάλωση, τόσο αυξάνονται οι άνθρωποι που ζουν εις βάρος του εαυτού τους, των υπολοίπων όντων αλλά και των μελλοντικών. Και επειδή το αστικό υποσύνολο του πληθυσμού τείνει καθημερινά να μετατραπεί σε γενικό σύνολο, αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το χρηματοοικονομικό σύστημα, εντός του οποίου διαβιεί και από το οποίο εξαρτάται ο αστικός πληθυσμός, να τείνει κι αυτό μεγεθυνόμενο συνεχώς να υποκαταστήσει τη φύση. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο έχει “βάλει χέρι” ή διεκδικεί τα φυσικά αγαθά και την μετατροπή τους σε χρηματιστηριακά προϊόντα. Η τροφή, το νερό, το οξυγόνο, η ενέργεια, τα βασικά συστατικά του φυσικού συστήματος, τα οποία δίνουν ζωή σε όλα τα έμβια όντα, μετονομάζονται, όσο ο αστισμός γιγαντώνεται, σε προϊόντα κατανάλωσης και εντάσσονται στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Δηλαδή η ανθρωπότητα χάνει το επί χιλιάδες χρόνια ισχύον δικαίωμα ελεύθερης και κοινής χρήσης των “αγαθών”, το οποία την έζησε και την έφερε ως το σήμερα, και αυτοεγκλωβίζεται, μετατρέποντας όσα εκ φύσεως την κρατούν στη ζωή σε χρηματιστηριακά προϊόντα, τα οποία θα μπορεί να αγοράζει και να απολαμβάνει μόνο όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα. Οι υπόλοιποι, άνθρωποι και άλλα όντα, οδηγούνται στον θάνατο.

Συμπέρασμα: Το συνεχώς μεγεθυνόμενο υποσύνολο του αστικού πληθυσμού της ανθρωπότητας, το οποίο ζει εγκλωβισμένο ως γρανάζι και σπαταλά συνεχώς φυσικούς πόρους, διεκδικεί, αυτή την ιστορική στιγμή στην πορεία της ανθρωπότητας, να επιβληθεί εντελώς, επί της φύσης και του οικοσυστήματος συνολικά, υποκαθιστώντας το φυσικό περιβάλλον με το χρηματιστηριακό περιβάλλον.

Βρισκόμαστε ήδη στην τελική ευθεία. Η ιδιωτικοποίηση των σπόρων, του νερού, του οξυγόνου και της ενέργειας, η αντικατάσταση δηλαδή της φύσης από την οικονομία του χρήματος, θα φέρει την τελική κατάρρευση και οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές για κάθε έμβιο ον, γεγονός που είναι ήδη εύκολα αντιληπτό και το νιώθουμε όλοι.

Όποιος αστός θέλει λοιπόν να ζει συνειδητά και όχι υποκριτικά, όποιος θέλει να συμβάλλει αποφασιστικά στην διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και να πολεμήσει την αντικατάστασή του από το χρηματιστηριακό, όποιος θέλει να παραδώσει στα παιδιά του ζωή και όχι δουλεία, φυσικό περιβάλλον με δυνατότητα να τα ζήσει και όχι χρηματιστηριακό περιβάλλον με δυνατότητα να τα αφανίσει, αυτό που επιβάλλεται να νιώσει είναι ότι το σύστημα είναι ο ίδιος, το σύστημα είναι η αδιέξοδη καθημερινότητά του και να αλλάξει ρότα, να ανοίξει την οπτική του και να δει το σύνολο της φυσικής σοφίας και Οικονομίας, να ξεφύγει από το υποσύνολο της χρηματηστηριακής πλαστής και βλακώδους οικονομίας, να απελευθερωθεί από τα κάγκελα που έχει υψώσει γύρω του, να αλλάξει καθημερινότητα και να επιστρέψει στη φύση, στην παραγωγή, στην αναπλήρωση, για να συμβάλλει έτσι στην αναστροφή της κατάστασης.

Άμεση ενεργοποίηση, αποφάσεις και πράξεις προς την κατεύθυνση της αποδυνάμωσης του αστισμού χρειάζονται αυτή την ώρα. Αντ’ αυτών όμως, βλέπουμε μονάχα θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες βεβαίως είναι ό,τι καλύτερο για να αποδιώχνουμε τις ευθύνες και τις ενοχές από πάνω μας.

ΥΓ
Όσο δεν καλλιεργείς σπόρους, θα τους διεκδικούν αποκλειστικά ανήθικες πολυεθνικές.

Όσο δεν σκέφτεσαι το νερό, το οξυγόνο και την ενέργεια που πίνεις, αναπνέεις και χρησιμοποιείς καθημερινά, όσο δεν σε απασχολεί πώς παράγονται και πώς μπορείς να συμβάλλεις στην αναπλήρωσή τους, τόσο αυτά θα τα διαχειρίζονται και θα σου τα πουλάνε οι ίδιοι ανήθικοι κερδοσκόποι.

Συλλαλητήριο Κυριακή 28/4 στην κεντρική πλατεία της Νέας Μανωλάδας.


Η Κίνηση Ενωμένοι ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή, η Ενωση Μεταναστών Εργατών, συνδικάτα, φορείς και συλλογικότητες, οργανώνουν συλλαλητήριο την Κυριακή 28/4 στις 3 μ.μ στην κεντρική πλατεία της Νέας Μανωλάδας.

Με κεντρικά συνθήματα του συλλαλητηρίου: stop στη ρατσιστική δολοφονική τρομοκρατία των αφεντικών, να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι, νομιμοποίηση των μεταναστών τώρα, ίσα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή, οι διοργανωτές απευθύνουν κάλεσμα για μαζική συμμετοχή.

Για να δηλώστε συμμετοχή στο πούλμαν που θα αναχωρήσουν απ’ την Αθήνα μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα 2103232871 – 6932828964, ενώ υπάρχει ο λογαριασμός 159/620751-05 στην Εθνική Τράπεζα για την οικονομική στήριξη του συλλαλητηρίου.

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

κατάσταση πολιορκίας


Τα καλύτερα "παιδιά" κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι. Μερικά ίσως και να ντράπηκαν λιγάκι, άλλα ίσως να φοβήθηκαν. Και άλλα ίσως να ένοιωσαν πως ξεπεράστηκαν από τις εξελίξεις.

Η "θητεία τους" στην "πιάτσα" τα ωφέλησε πολλαπλώς: απέκτησαν αυτογνωσία και ίσως και τα προς το ζήν. Τώρα τα κονόμησαν χοντρά ή λόγω λιτότητας τους απέλυσαν ; Αυτά ξέρουν.

Η πολιορκία μας όμως δεν λύθηκε. Αναβαθμίστηκε τεχνολογικά και άλλα "μάτια" ασώματα, αοράτως δορυφορούμενα πάνω και γύρω μας. Φροντίζουν για την ασφάλειά μας, νύχτα μέρα.

Επιχείρηση Φόβος, Τρομοκρατία, Καταστολή. Κάποτε ο χαφιές ημεροβράδυαζε έξω από την πόρτα σου, τώρα την έχει στήσει έξω από την ip σου. Προληπτική καταστολή. 

Δεν αρκεί η αστακόμορφη παρουσία ενόπλων στις αυλές των κινημάτων. Δεν αρκεί η σπίλωση και απαξίωση με προβοκάτσιες από το λούμπεν ρεπερτόριο της νεοταξικής χούντας.
Χρειάζεται και η "επαγρύπνηση".  

Πάς στη ΔΕΗ να κάνεις το παράπονό σου, να ζητήσεις έναν διακανονισμό και τους βρίσκεις μπροστά σου. Πάς στο χώρο σου να κάνεις συνέλευση και τους βρίσκεις μέσα.

Το Ιντιμίντια προκαλεί, όπως προκαλεί και όποιος οραματίζεται μια γωνιά παραδείσου σε αυτή τη γή. Βαφτίζεται πια εχθρός.

Ας είναι φίλοι μας της ΓΑΔΑ. Δεν παραπονιόμαστε, ούτε εσείς φαντάζομαι. Σας δίνουμε έργο, σας τρέφουμε. Φαντάζομαι ότι πια γίνατε πολλοί, τα λεφτά βρέθηκαν. Δεν ξέρω ακριβώς πόσους ταίζει η παρακολούθηση του blog μας, οι αβρότητές σας, τα εφευρετικά και πανέξυπνα μηνύματα και σχόλιά σας. 

Σας λέμε ότι τα διαβάζουμε και τα παρακολουθούμε με ενδιαφέρον. Και κάποια μέρα, αν συμφωνήσετε και εσείς, ίσως και να τα εκδόσουμε σε βιβλίο, νάχετε και από κεί ένα έσοδο σαν θα βγείτε στη σύνταξη.

Μετά τιμής και ευχαριστιών
ένας στόχος σας

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Κινηματογραφική Λέσχη ΚΟΜΜΟΥΝΑ: προβολή ταινίας-Ουγκέτσου Μονογκατάρι


Kenzi Mizoguchi, Ugetsu Monogatari (1953) 

Η γνωστότερη και σημαντικότερη ταινία του μεγάλου ιάπωνα σκηνοθέτη και ανάμεσα στις καλύτερες στιγμές του παγκόσμιου σινεμά. Η ιστορία αναφέρεται σ' έναν αγγειοπλάστη επαρχιώτη το 16ο αιώνα, που σφήνει την οικογένειά του, οδηγουμενος από την απληστία του, για να μοσχοπουλήσει τα πήλινα που κατασκευάζει κατά τη διάρκεια εμφυλίου πολέμου. 

Τον αποπλανά ωστόσο μιά πριγκίπισσα - φάντασμα. Το τέλος είναι τραγικό. Η μαγική ατμόσφαιρα, καμωμένη από μακριά και πανέμορφα πλάνα και η υπέροχη φωτογραφία φτιάχνουν μια ταινία, που έβαλε τη σφραγίδα του Mizogouchi στον παγκόσμιο ποιητικό κινηματογράφο. 

Την Παρασκευή 26 Απρίλη στις 8μ.μ στο γνωστό στέκι, Ανδρονίκου 18 και Κωνσταντινουπόλεως 10, κοντά στο σταθμό του μετρό "Κεραμεικός". 

Ένας γείτονας αφηγείται: Ένα Πάρκο Μεγαλώνει στα Εξάρχεια


 από τον φίλο και γείτονα Ακτήμονα


Το Πάρκο Ναυαρίνου, ήταν από παρατημένο πάρκιν μεταξύ των οδών Χαριλάου Τρικούπη, Ζωοδόχου Πηγής και Ναυαρίνου και το οποίο με πολύ προσωπική δουλειά οι γείτονες Εξαρχιώτες το έκαναν ένα πραγματικό κήπο στο κέντρο της Αθήνας με πολλά δέντρα και φυσικά λαχανικά, το φύτεμα των οποίων από τα μικρά παιδιά της γειτονιάς, εξελίχθηκε σήμερα το απόγευμα σε μάθημα που το παρακολούθησαν και οι μεγάλοι.


Με τις οδηγίες κάποιων φίλων και γειτόνων βεβαίως, φύτεψαν καρπουζιές, κολοκυθιές, αγγουριές και άλλα λαχανικά και φυσικά υποσχέθηκαν πως θα επισκέπτονται τακτικά το πάρκο και θα τα ποτίζουν. Οι μεγάλοι πάλι γιόρτασαν με το δικό τους τρόπο τα 4χρονα του πάρκου και οι γειτόνισες που τραγούδησαν μας έκαναν την έκπληξη με ένα τραγούδι αφιερωμένο στο πάρκο που δημοσιεύω.


Μέσα στο πάρκο, μέσα στο πάρκο
Το Μάρτη μπήκα με φόρα κι εγώ
Μη με τραβάτε, μη μου κολλάτε
Από το πάρκο δεν θέλω να βγω.

Πάει, πάει, πάει το παρκιν
Τώρα ένα πάρκο έχουμε εδώ.
Α-υτο-δι-α-χει-ρι-ζό-με-νο.

Άχου το πάρκο, άχου το πάρκο
Μοσχοβολάει λουλούδια πολλά
Δεν θέλω μπάφο, στο Φιλομπάφο
Θέλω μαρούλια και λαχανικά

Θέλω, θέλω, θέλω τραγούδια
Τώρα ένα πάρκο έχουμε εδώ.
Α-υτο-δι-α-χει-ρι-ζό-με-νο.

Μη με τραβάτε, μη μου κολλάτε
Από το πάρκο δεν θέλω να βγω
Μέσα στο πάρκο, μέσα στο πάρκο
Θέλω να γίνω μπιζέλι κι εγώ.

Δημοσίευση αφιερωμένη στη γιορτή για τα τετράχρονα του Πάρκου Ναυαρίνου

Το Athens Indymedia και το ραδιόφωνο Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης εκπέμπουν και πάλι


Το Athens Indymedia και το ραδιόφωνο Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης εκπέμπουν και πάλι μέσα από την Πρυτανεία του ΕΜΠ. Το είχαμε γράψει. Βιάστηκαν να πανηγυρίσουν Αδωνης Γεωργιάδης και οι ομόσταυλοι του πιστεύοντας ότι θα φιμώσουν μια δυνατή φωνή αντιπληροφόρησης όπως αυτή του indymedia. Περαστικά τους.

«Συνεχίζουμε να απαντάμε πολιτικά, στην πολιτική απόφαση λογοκρισίας που σιωπηλά ανέλαβαν όλα τα τσιράκια του κεφαλαίου και του ολοκληρωτισμού!» γράφει στην κεντρική του σελίδα το Indymedia.

Πάρκο Ναυαρίνου: την Κυριακή τοποθετούμε αυτόματο πότισμα


Κάλεσμα από την Ομάδα Αστικής Λαλλιέργειας στο Πάρκο Ναυαρίνου 

Η θερμοκρασία ανεβαίνει, το καλοκαίρι πλησιάζει και τα φυτά και τα δέντρα του Πάρκου θα αρχίζουν να ζορίζονται. Προνοούμε λοιπόν. 

Την Κυριακή 28/04 εγκαθιστούμε σύστημα άρδευσης στο περιβόλι και σε άλλα τμήματα του Πάρκου. 

Η χρησιμότητα του συστήματος άρδευσης είναι διπλή. Θα υπάρχει συστηματικότητα και θα γλιτώνουμε χρόνο για το πότισμα. Με αρκετά δέντρα, πλέον πάνω στην ανάπτυξη τους, οι "ποτιστές" λένε ότι θα θέλουμε ένα δίωρο για να ένα ικανοποιητικό πότισμα. Άλλωστε, η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει ότι οι βάρδιες ποτίσματος γίνονται όλο και πιο...δυσεύρετες όσο μπαίνουμε προς το καλοκαίρι, πόσο μάλλον τον Αύγουστο. 

Όσες, όσοι θέλετε να μάθετε πώς εγκαθίσταται και πως λειτουργεί ένα σύστημα άρδευσης, θα έχετε την ευκαιρία αυτή την Κυριακή. Ειδικά και όσοι θέλετε να μάθετε πως ποτίζουμε το κάθε φυτό/δλεντρο ανάλογα με την ώρα και το στάδιο ανάπτυξής του.
Επειδή η δουλειά θα είναι περισσότερη από ότι συνήθως: 

1. Το ραντεβού μεταφέρεται για τις 10.00πμ της Κυριακής, ώστε να μην μας προλάβει ο δυνατός ήλιος. 

2. Όσες/όσοι μπορούν ας δηλώσουν διαθεσιμότητα. Καλό είναι να γνωρίζουμε ποιές/ ποιοί θα βρεθούμε στο Πάρκο την Κυριακή. 

ΗΠΑ: ο νόμος S510 για την οικιακή κηπουρική.



Οι πολυεθνικές, με τις ευλογίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, περνούν νόμο απαγόρευσης και ωθούν στην πείνα μικρο καλλιεργητές και ιδιώτες, απαγορεύοντας τη διατήρηση και φύτευση σπόρων σε λαχανόκηπους στα σπίτια. 

Αν κρίνουμε από τη στροφή που έκαναν χιλιάδες νοικοκυριά και εδώ στην Ελλάδα, που λόγω της κρίσης άρχισαν να φυτεύουν είδη πρώτης ανάγκης και λαχανικά ώστε να μπορούν να επιβιώσουν, κατανοούμε και το μέγεθος της απανθρωπιάς των πολυεθνικών που προκειμένου να ελέγξουν την ανθρωπότητα μέσω του ελέγχου της τροφής, προωθούν τέτοιες απαγορευτικές νομοθεσίες. Ο νόμος S510 είναι μόνο ένα μέρος από την προώθηση του λεγόμενου κώδικα αλιμεντάριους….  http://open.ypoga.net/index.php?q=node/2623

Τώρα όποιος συνεχίζει να λέει… “ε, και τι μας ενδιαφέρει εμάς αυτό;” ίσως με τα παρακάτω βίντεο καταλάβει έστω και λίγα πράγματα για τον ρόλο της Mosanto στον Παγκόσμιο Διατροφικό Χάρτη με τον οποίο θα ξανα-ασχοληθούμε σίγουρα στο μέλλον…

Την Κυριακή φροντίζουμε όλοι μαζί τα δέντρα στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων


Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης 

Κίνημα αντίστασης στους πλειστηριασμούς


Χθές μετά από κινητοποίηση αλληλέγγυων πολιτών και συλλογικοτήτων απετράπησαν σε δύο περιπτώσεις πλειστηριασμοί ακινήτων. Η μία περίπτωση αφορά το Ηράκλειο Κρήτης και η δεύτερη την περίπτωση κατοικίας ανέργου στην Κηφισιά.

Η πρώτη περίπτωση όπως αναφέρεται στην ειδησεογραφία (πηγή http://www.creteplus.gr/news/kare-kare-i-dunamiki-parembasi-ton-politon-pou-mplokaran-tous-pleistiriasmous-sto-eirinodikeio-45709.html).

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η χθεσινή παρέμβαση της ομάδας Λαϊκής Στάσης Πληρωμών,καθώς απετράπη ο πλειστηριασμός οικοπέδου ενός συμπολίτη μας! 

Με την ηχηρή παρουσία 50 ατόμων,κρατώντας πανό που αναγραφόταν η λέξη ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ και προειδοποιώντας να μην τολμήσουν να βάλουν χέρι στις περιουσίες μας,ευρισκόμενοι από τις 15:45 έξω από το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου, τα μέλη της ομάδας Λαϊκής Στάσης Πληρωμών απέτρεψαν την είσοδο συμβολαιογράφων,παρουσία διακριτικής αστυνομικής δύναμης.

Υπήρξαν αντιδράσεις ως επί το πλείστον από την πρόεδρο του συλλόγου των συμβολαιογράφων,η οποία καλέστηκε για να μας αποτρέψει από το να εμποδίσουμε την όλη διαδικασία!

Όπως οι ίδιοι αναφέρουν: "Η εν λόγω κυρία,είχε το θράσσος να μας πει ότι αυτό που κάναμε δεν ήταν σωστό, γιατί "εάν παρεμποδίζουμε το έργο της δικαιοσύνης,πώς θα ξεπληρώσουμε τους δανειστές μας"...με αποτέλεσμα να αντιδράσουμε όλοι αρνητικά και να αντισταθούμε περισσότερο στην πρόσβασή τους προς το Ειρηνοδικείο.

Παραμείναμε έξω από την είσοδο,μέχρι και τις 17:00,όπου και αποχώρησε η υπάλληλος,εφόσον στάθηκε αδύνατη η εκτέλεση πράξεων λόγω της παρέμβασής μας!

Κατόπιν τούτου αποχωρήσαμε,αφού πρώτα θυροκολλήσαμε στην πόρτα αφίσα της Λ.Σ.Π. καλώντας ξανά τον κόσμο να παρεβρεθούν σε όλες τις επόμενες συνεδριάσεις μας,υποσχόμενοι ότι ο αγώνας μας θα συνεχιστεί ακάθεκτος απέναντι στα τραπεζικά και πολιτικά όρνεα!!!".

Στη δεύτερη περίπτωση (πηγή http://epitropesdiodiastop.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6816.html) ο πλειστηριασμός αναβλήθηκε επ' αόριστο λόγω μη προσέλευσης των διαδίκων της άλλης πλευράς (εφορία). Παρ' όλα αυτά πλήθος αλληλέγγυων πολιτών αλλά και συλλογικότητες είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο ειρηνοδικείο Αμαρουσίου μετά από σχετικό κάλεσμα (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση).

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ: Η εφορία βγάζει στο σφυρί το σπίτι ανέργου. Όλοι σήμερα στις 16:00 στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου


ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ !!!
 Η εφορία βγάζει στο σφυρί το σπίτι ανέργου για 2.790,8 ευρώ!!! Όλοι σήμερα Τετάρτη 24/4 στις 16:00 στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου να σταματήσουμε τον Πλειστηριασμό!

Η μνημονιακή, τρικομματική κυβέρνηση που ακολουθεί πολιτικές εξαθλίωσης για την πλειοψηφία της κοινωνίας με την ακραία άδικη και αντισυνταγματική φορολογική επιδρομή στα ήδη μειωμένα ή ανύπαρκτα εισοδήματα, συνεχίζει την προσπάθεια κατατρομοκράτησης των πολιτών με την απειλή ή την εφαρμογή, ακόμη και για οφειλές 300 ευρώ, μέτρων όπως οι κατασχέσεις μισθών και συντάξεων, καταθέσεων και ακινήτων.

Η Δ.Ο.Υ Κηφισίας για οφειλή, ύψους μόλις 2.790,80 ευρώ προχώρησε σε κατάσχεση και στη συνέχεια εξέδωσε πρόγραμμα πλειστηριασμού, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί σήμερα Τετάρτη 24/04 και ώρα 16:00 στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου, για την πρώτη και μοναδική κατοικία του Ν.Μ.

Πρόκειται για ένα συμπολίτη μας, ο οποίος είναι χρόνια άνεργος, όπως και η σύζυγός του, είναι κάτοχος δελτίου απορίας από το Δήμο και έχει ένα ανήλικο παιδί. Μέχρι σήμερα έχει καταβάλει στην εφορία το ποσό των 1.734 ευρώ μετά από αλλεπάλληλους διακανονισμούς τα τελευταία χρόνια.

Η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς μαζί με άλλους πολίτες την προηγούμενη Πέμπτη 18/4 πραγματοποίησε κινητοποίηση στην εφορία Κηφισιάς και μετά από παράσταση διαμαρτυρίας στον αρμόδιο Έφορο έλαβε την διαβεβαίωση ότι το σπίτι του άπορου και άνεργου συμπολίτη μας πρόκειται να εξαιρεθεί από τον πίνακα του πλειστηριασμού.

Το εισόδημά του είναι σήμερα μηδενικό εξαιτίας του μνημονίου και της οικονομικής κρίσης και αδυνατεί να ανταποκριθεί σε βασικές ανάγκες. Το όποιο εισπρακτικό μέτρο εις βάρος του αντίκειται στην Συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου που αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας (άρθρο 2 παρ.1 του Συντάγματος).

Σε μια περίοδο που οι πιο αδύναμοι δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση από τις μνημονιακές πολιτικές μέσω της άδικης και υπερβολικής φορολόγησης, το συγκεκριμένο γεγονός αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι, που θα έπρεπε να προστατεύονται και να στηρίζονται από το κράτος, διώκονται με όλο και σκληρότερα διωκτικά μέσα. Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή κατοικία και η υποχρέωση του κράτους για εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για όλους και όλες, ιδιαίτερα για εκείνους και εκείνες που δεν μπορούν με δικά τους μέσα να τις εξασφαλίσουν, παραβιάζονται κατάφορα.

Η δική μας απάντηση είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη μας στο συμπολίτη μας με την παρουσία μας την Τετάρτη στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου για να σταματήσουμε τον πλειστηριασμό.

Σημείωση: επικοινωνώντας με την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς μας επαλήθευσαν το γεγονός της υπαναχώρησης του εφόρου, πλην όμως επειδή δεν είναι καιρός να εμπιστευόμαστε τους φοροεισπράκτορες της τρόϊκας, θα πρέπει να πάμε στο ειρηνοδικείο, όπως θα κάνει και η επιτροπή Κηφισιάς.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΣΤΙΣ 16:00

Το ειρηνοδικείο είναι Πεντέλης 14, http://goo.gl/maps/NRffO , (λινκ από το χάρτη)

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Τα όνειρά μας ροζ (αναδημοσίευση)


από http://kakoskeimena.net
Πάνος Μουχτερός

Από την παραγωγή στην κατανάλωση του έρωτα

"Να προσέλθει ο μάρτυρας, παρακαλώ. Πείτε μας, τι γνωρίζετε σχετικά με την υπόθεση; Ποιες είναι οι σχέσεις σας με το ζευγάρι; Από πότε βρίσκονται σε διάσταση; Είμαστε οικογενειακοί φίλοι. Μένουν μαζί αλλά δεν κοιμούνται μαζί. Ναι. Για χάρη των παιδιών. Η σύζυγος επιλέγει τον καναπέ. Ο σύζυγος την κρεβατοκάμαρα. Πολλές φορές το αντίθετο. Συχνά παίρνει από ένα παιδί ο καθένας....

Ναι, σαν αρκουδάκι για πιο ήρεμο ύπνο”. Βαρέθηκα να ακούω πια αυτές τις διαδικαστικές και περιττές ερωταπαντήσεις. Νομίζω ότι και η πρόεδρος του Δικαστηρίου το ίδιο κατά βάθος νιώθει. Το βλέπω στους μορφασμούς του προσώπου της, που προδίδουν ότι θέλει να ξεμπερδεύει γρήγορα με ακόμα έναν αποτυχημένο γάμο. Πολύ πιθανόν και η ίδια να έχει κρύψει κάπου βαθιά μέσα στα συρτάρια της μερικές ληγμένες ληξιαρχικές πράξεις πλάι σε κολλημένους φακέλους ιδιόχειρων ευχών και να μη θέλει να επηρεαστεί η δίκαιη κρίση της. Να ζήσετε. Να είστε ευτυχισμένοι. Βίον ανθόσπαρτο. Να κάνετε μια χαρούμενη οικογένεια. Ο γάμος δεν φέρνει την ευτυχία, η ευτυχία φέρνει το γάμο. Φράσεις ατακαριστές, πάντα ίδιες, που ξεστομίζονται από χιλιάδες ίδια στόματα με την ίδια εκφορά λέξεων διαρκώς, λες και πρόκειται για δοκιμασμένους τίτλους εφημερίδων, που προκαλούν σίγουρες αντιδράσεις στον αναγνώστη. “Θεωρείτε ότι υπάρχει προοπτική επανασύνδεσης; Τι να σας πω. Όλο λένε ότι προσπαθούνε αλλά στο τέλος καταλήγουν να ακούγονται σε ολόκληρη τη γειτονιά. Νομίζω ότι πια η συμβίωσή τους είναι, πως το λέτε, αφόρητη”. Αφόρητη. Σαν τη ζέστη εντός της δικαστικής αίθουσας. “Συζητείται”.

Ποτέ μου δεν περίμενα ότι μερικά πράγματα θα μπαίνανε υπό συζήτηση. Νόμιζα ότι θα μείνουν έτσι, για πάντα ξεκάθαρα και ακλόνητα. Σαν τις μοντέρνες μας τις ηλεκτρικές τις συσκευές που εξ αρχής πήρανε τη θέση τους εδώ μέσα και κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να τις μετακινήσει. Είναι σαν να απέκτησαν τη δική τους μονιμότητα, λες κι έχουν πια τα δικά τους δικαιώματα στο χώρο. Και ακόμα κάνουν αισθητή την παρουσία τους, με τα σωστά και τα στραβά τους. Το πιο σύγχρονο πλυντήριο, με όλα τα πρωτοποριακά χαρακτηριστικά του, που όσο κι αν διαφήμιζε ότι πλένει όλους τους λεκέδες, δεν κατάφερε τελικά να ξεπλύνει τη βρωμιά από τα λάθη μας. Η σκούπα που ρουφούσε τη σκόνη σε κλάσματα δευτερολέπτων αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει μέχρι τη φθορά μας, να την τραβήξει κι αυτήν αθόρυβα, πριν γεμίσουν τα στήθη μας με τους κόκκους της στασιμότητας. Το ψυγείο που παραήταν τελικά ισχυρό, τόσο που είναι λες και η ψύξη του διέρρευσε και εξαπλώθηκε σε όλο το σπίτι, τόση παγωμάρα που αισθάνεσαι να πιέζει το σβέρκο σου, καθώς πας από δωμάτιο σε δωμάτιο. Τα κρεβατάκια τα πολύχρωμα, το ένα πάνω από το άλλο. Σαν να βλέπω εμένα κι εσένα, μωρά παιδιά, να κοιμόμαστε πάνω στα ίδια απαλά στρώματα, πριν χρόνια, ανασαίνοντας αργά, με αγαλλίαση, μακριά από τα φοβερά άγχη, που πρόσθεσαν βάρος στα πνευμόνια μας και ραγίσαν την καρδιά μας. 

Τότε που λέγαμε ότι δεν θα μας χωρίσει τίποτα και ότι όλα όσα κάνουμε δεν θα μπορούν ποτέ να διαιρεθούν. Εξ αδιαιρέτου.

Μετά, είναι κι αυτές οι ατέλειωτες φωτογραφίες μας που με κοιτάζουν διαπεραστικά, έτσι όπως μοιράζονται στους διαφορετικούς τους τοίχους. Και είναι όλες τους κοινές, γιατί έχουν αποτυπώσει στιγμές που τις βιώσαμε από κοινού, δεν είναι μόνο το ότι ποζάραμε αγκαλιά για να χωρέσουμε κι οι δυο σε μια οποιαδήποτε κορνίζα. Γι’ αυτό και όλα μας τα τοπία εναλλάσσονται στο παρασκήνιο κάθε μας πόζας. Είναι για να θυμίζουν τις συνεχόμενες σκηνές από τα γυρίσματα της ζωής μας. Σε νησιά, την ώρα που πίναμε ήλιο γαλανό, σε πλατείες που λες ότι τα πλακόστρωτά τους σχηματίζανε το όνομά μας, σε ταξίδια κοσμοπολίτικα, ευρωπαϊκά, που πάντα ανανεώνανε τις ανάσες μας. Και θέλαμε να μη θυμίζουμε τις πόζες των άλλων, προσπαθούσαμε να πετύχουμε βλέμματα κινηματογραφικά, με φόντο χρώματα που δεν θα έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν τη λάμψη τους. Όπως το σπιτικό μας, που οι περαστικοί κοντοστεκόντουσαν και έλεγαν ότι ήταν λες και έβρεχε φως γύρω του, ότι έμοιαζε με κοιτίδα μέσα στην οποία πήγαινε και κούρνιαζε η φροντίδα και η κατανόηση. Χωρίς εφέ. Χωρίς επιτήδευση. Που θέλανε να το φωτογραφίσουν για να το δείχνουν σε όσους λέγανε ότι τέτοια ευτυχία δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει. Η δυσκολότερη όλων είναι αυτή η ασπρόμαυρη μεγάλη αφίσα που παραγγείλαμε και βάλαμε πάνω από το κεφαλάρι μας. Με τα μάτια σου προσηλωμένα να καθρεφτίζουν τη λάμψη της βέρας μου. Πως είναι δυνατόν να διαιρεθούν τα κλειδωμένα δάχτυλα, πως είναι δυνατόν να σχιστούν στη μέση οι φωτογραφίες;

Ακόμα δεν μπορώ να χωνέψω πολλά από όσα έκανες και είπες αλλά τούτο δεν χωνεύεται με τίποτα. Μα να πας και να λιώσεις τις βέρες; Να πουλήσεις το χρυσάφι τους για μερικά λερωμένα χαρτονομίσματα; Όλο λες ότι είχες οικονομικές δυσκολίες και ότι δεν μπορούσες να στηριχτείς πάνω μου πια και ότι δεν είχες λεφτά ούτε για τα απαραίτητα και ότι έχουν ανοίξει τελευταία πολλά τέτοια εργαστήρια που παίρνουν το μέταλλο της ευτυχίας και το εξαργυρώνουν. Στο χέρι. Τοις μετρητοίς. Άμεσα. Αξιόπιστα. Με εχεμύθεια και διακριτικότητα. Στο χώρο σας. Πήρες τις υποσχέσεις μιας ζωής στα κρυφά και τις έβαλες στη ζυγαριά ενός εμπόρου τοκογλύφου και απογοητεύτηκες γιατί σου είπε ότι ύστερα από τόσα χρόνια δεν πιάνουν και πολλά στην πιάτσα. Ότι εξανεμίστηκαν τα χρυσάφια μαζί με τις υποσχέσεις. Τις προάλλες σε είδα να χτυπιέσαι στο στρώμα και να μου ουρλιάζεις και να λες διάφορες ακατανόητες φράσεις και να τινάζεις τα σεντόνια και να λες ότι πάψανε να βγαίνουν κρυμμένα πενηντάευρα από κάτω. Ότι φαγωθήκανε όλα του γάμου τα λεφτά, ότι δεν κράτησες τίποτα για τον εαυτό σου και ότι θυσίασες την καλύτερη φάση της ζωής σου, ότι χαθήκανε τα νιάτα σου, ότι μου έδωσες προίκα τη χαρά και σου την αντάλλαξα με πίκρα. Άσε με να πω μια κουβέντα έστω. Δεν σε αναγνωρίζω. Πως έγινες έτσι. Πως γίναμε έτσι. Δώσε μου το δικαίωμα να απαντήσω. Έστω να απολογηθώ. Πάντα πίστευα ότι οι πράξεις μας είχαν το τεκμήριο της αγάπης. Άκου με κι ας μη μ’ αγαπάς πια.

Τα όνειρά σου κόκκινα. Τα όνειρά μου άσπρα. Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ. Παίζει κι αυτό το αναθεματισμένο ραδιόφωνο τα χειρότερα τραγούδια στις πιο ακατάλληλες στιγμές. Δεν μπορώ και να περάσω έτσι που έχεις αραδιάσει τα πράγματά μας, μοιρασμένα. Όλες αυτές οι σακούλες με τα ρούχα μοιάζουν συμπληγάδες πέτρες στο διάβα του χωρισμού. Τα μπλουζάκια που μου είχες πάρει δώρο στις χαρούμενες ονομαστικές γιορτές, τα καλοδιαλεγμένα πουκάμισα, με εκείνα τα καρουδένια γιακαδάκια που πάντα ήθελες να μου διορθώνεις, καθώς με πρόσεχες και με έντυνες για να σου αρέσω. Μπλέχτηκαν τόσα πολλά πράγματα εδώ πέρα μαζί με αναμνήσεις, έτσι καθώς στοιβάζονται και πνίγονται μέσα στο ιδρωμένο νάιλον. Τα φρόντισες όλα προσεχτικά για να με ξεπροβοδίσεις, την ώρα που θα λείπεις. Για να καταλάβω ότι ήρθε το τέλος. Ότι γυρισμό δεν έχει. Ότι πήραμε τη ζωή μας λάθος. Ότι πρέπει να αλλάξουμε ζωή. Ότι οι βέρες λιώσαν. Ότι οι ημέρες της ευτυχίας τελειώσαν. Ότι το χρυσάφι της αγάπης μας πουλήθηκε. Ότι οι φωτογραφίες τελικά μπορούν και να σχιστούν και να μην έχουν μεγάλη διαφορά και ας μένει η κορνίζα έτσι μισοάδεια. 

Ό,τι σε έναν φάκελο μέσα έχεις βάλει όλα τα σημειώματα, τα στιχάκια, τις κάρτες με τις ευχές, τα ποιήματα που σου έγραφα. Μέσα σε άλλους, μικρότερους φακέλους, χρωματιστούς, σαν τις χρωματιστές μας τις στιγμές που πια ξεθωριάσαν. Ένα από αυτά εξέχει και φαίνονται τα γράμματά μου, με κόκκινο στυλό, σε σχήμα καλλιγραφικό.

Αν μ’ αγαπάς, τίποτε άλλο δεν χρειάζεται.

Εξάρχεια: παίρνουμε τη γειτονιά στα χέρια μας

Πλατεία Εξαρχείων, Ανθισμένες κουτσουπιές. Μάρτης 2013

Σήμερα Δευτέρα και ώρα 19.30 μαζευόμαστε στην Τσαμαδού 15 (πεζόδρομος από πλατεία) και αποφασίζουμε δράσεις για τη γειτονιά μας.

Δεν καθόμαστε "φρόνιμα" δεν περιμένουμε μοιρολατρικά την τύχη μας, δεν αφήνουμε τις δυνάμεις καταστολής να "καθαρίσουν" τα Εξάρχεια.

Εμείς οι κάτοικοι, οι συλλογικότητες και τα κοινωνικά εγχειρήματα κρατάμε στα χέρια μας το μέλλον της γειτονιάς.

Ενάντια σε κάθε καταστολή, σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, σε μαφιόζικες συμμορίες που με τη βοήθεια του παρακράτους θέλουν να μετατρέψουν τα Εξάρχεια σε γκέτο εκμετάλλευσης, διαγράφοντας την ιστορία τους, τον πολιτισμό τους, τους ανθρώπους τους.

Ενάντια σε εξουσίες που διψάν να καταστείλλουν κάθε τί που ζεί, κάθε τί που κινείται έξω από τους κανόνες της.

Θα είναι η δεύτερη συνάντησή μας μετά από αυτήν που έγινε την περασμένη Δευτέρα όπου ακούσθηκαν προτάσεις και ιδέες για δράσεις πολιτισμού.

Στην πρώτη συνάντηση παρευρέθηκαν οι συλλογικότητες: Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων (Δι.Κ.Α. Εξ.), η Πρωτοβουλία κατοίκων Εξαρχείων, το Αυτόνομο Στέκι, η Συλλογικής κουζίνα του Αυτόνομου στεκιού, το Πάρκο Ναυαρίνου.

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

21 ΑΠΡΙΛΗ 2013 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑ στις 5μμ ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

 
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑ στις 5μμ ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ (πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ) ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ46 χρόνια μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών, ο αγώνας για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό είναι επίκαιρος και επιτακτικός. Είναι μάλιστα πιο αναγκαίος παρά ποτέ αφού μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται μια άγρια εργατική γενοκτονία με 1,5 εκατ. ανέργους και με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, χωρίς περίθαλψη, συχνά απλήρωτους και με μισθούς πείνας. 

Σήμερα στην περίοδο που άνοιξε το πρώτο μνημόνιο, ζούμε μια πρωτοφανή επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες. Ο κοινωνικός Αρμαγεδώνας που έχουν εξαπολύσει κυβερνήσεις, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφάλαιο, σέρνει μαζί του έναν πρωτοφανή αυταρχικό ολοκληρωτισμό. Η χώρα έχει κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η οποία τείνει να μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει ένα μόνιμο καθεστώς επιτροπείας για την Ελλάδα και όλες τις χώρες. Έτσι υποβαθμίζονται ακόμα και στοιχειώδη δικαιώματα και ελευθερίες, ενώ οι αγώνες των εργαζομένων και του λαού αντιμετωπίζονται με τυφλή καταστολή και όταν δεν φτάνει αυτό, με ποινικές διώξεις.

Η πανταχού παρούσα «κρυφή» βία ασκείται στην κοινωνική πλειοψηφία με τη μαζική, μόνιμη ανεργία και φτώχεια, ως συνέπεια της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Στους χώρους δουλειάς έχει εκτραχυνθεί ο εργοδοτικός δεσποτισμός και η αυθαιρεσία, έχει επιβληθεί ουσιαστικά η απαγόρευση της απεργίας και του εργατικού αγώνα, υπό την απειλή της απόλυσης και την τρομοκρατία της ανεργίας. 

Οι απεργίες κηρύσσονται σωρηδόν παράνομες και καταχρηστικές, οι διαδικασίες των σωματείων τίθενται υπό παρακολούθηση, το μέτρο της επιστράτευσης επιβάλλεται για την καθυπόταξη των εργαζομένων, οι πρωτοφανείς καταδίκες συνδικαλιστών πολλαπλασιάζονται και επιχειρείται να ποινικοποιηθούν οι αγώνες των εργαζομένων,ανοίγοντας το δρόμο σε μια «βιομηχανία» καταδικαστικών αποφάσεων αγωνιστών του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Προετοιμάζονται νόμοι που θα καταργούν ουσιαστικά το δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία και θα επαναφέρουν το λοκ άουτ, δηλαδή το δικαίωμα του εργοδότη να κλείνει την επιχείρηση χωρίς να πληρώνει μισθούς για να εξαναγκάσει τους εργαζόμενους να δεχθούν τους όρους του. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η πρωτοφανής καταδίκη των 3 συνδικαλιστών των ΟΤΑ σε 6-μηνη φυλάκιση, καθώς και οι συνεχείς διώξεις του πρόεδρου του Σωματείου Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών. Η κατάργηση του κατοχυρωμένου «τεκμήριου της αθωότητας» και οι αργίες – απολύσεις αγωνιστών και συνδικαλιστών μας γυρίζει πίσω στις πιο μαύρες ημέρες του μετεμφυλιακού κράτους. 

Ολόκληρες περιοχές της χώρας και οι κάτοικοί τους δέχονται πρωτοφανή καταστολή (που ξεπερνά κάθε προηγούμενο) γιατί αρνούνται να υποταχθούν στο fast track ξεπούλημα του περιβάλλοντος σε κερδοσκοπικά συμφέροντα όπως της Eldorado συμφερόντων Μπόμπολα στις Σκουριές, στην Κερατέα παλαιότερα, κα. Για το κεφάλαιο και τις τρόικες που το υπηρετούν είναι κρίσιμο να τρομάξουν τον λαό, να χτυπήσουν τα όργανα πάλης του, για να μπορέσουν πιο εύκολα να μονιμοποιήσουν τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο αξιοποιείται η Χρυσή Αυγή, ως χρυσή εφεδρεία του συστήματος και μακρύ χέρι των εργοδοτών, που προωθεί τον εμφύλιο ανάμεσα στους εργαζόμενους, επιτίθεται στους μετανάστες, και στέκεται στο πλάι του κεφαλαίου και των εργοδοτών. Η στήριξη του Μάνεση ενάντια στους ηρωικούς χαλυβουργούς, η στάση τους στο ξεπούλημα της Αγροτικής τράπεζας, στον αγώνα του ΜΕΤΡΟ και στα μεταλλεία θανάτου στις Σκουριές, η προώθηση της εξαθλιωμένης εργασίας του ανασφάλιστου μεροκάματου των 15€ είναι μόνο μερικά στιγμιότυπα από την άθλια στάση τους. Η αποκάλυψή της και η εκδίωξή της από τα συνδικάτα, και τους κοινωνικούς χώρους, ως δύναμη θανάσιμα εχθρικής προς το μαζικό, εργατικό και λαϊκό κίνημα και την προοπτική του, αποτελεί άμεσο καθήκον.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν συστατικά στοιχεία ενός συστήματος σε κρίση και βαθιά παρακμή, που μάχεται με όλα τα βάρβαρα μέσα, για να διατηρηθεί στην εξουσία και να διασφαλίσει τα κέρδη και τους νόμους της αγοράς που εξαθλιώνουν την κοινωνική πλειοψηφία.Σήμερα περισσότερο από ποτέ οι αγώνες των εργαζομένων και του λαού συνδέονται με τον αγώνα για την υπεράσπιση και διεύρυνση όλων των ελευθεριών που κατέκτησε το εργατικό και λαϊκό κίνημα, στη μακρόχρονη διαδρομή του. Από τις ατομικές, συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες μέχρι το δικαίωμα στην πολιτική ανυπακοή, την ανατροπή κυβερνήσεων και την εξέγερση.

Μοναδική απάντηση στη βαρβαρότητα είναι η μαζική λαϊκή ανυπακοή στην πολιτική της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και της τρόικας ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου, το δυνάμωμα της πάλης και ένας νέος γύρος αντιπαράθεσης. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, υπερβαίνοντας τις υποταγμένες πλειοψηφίες στα συνδικάτα. να συντονίσουμε τους αγώνες μας. Για έναν εργατικό και λαϊκό ξεσηκωμό που θα τους ανατρέψει, μαζί με την πολιτική τους, τις κυβερνήσεις, τα μνημόνια και όλη τη βάρβαρη επίθεση.

· Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη ενάντια σε όλους τους αγωνιστές. Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων και της αλληλεγγύης.
· Ελεύθερη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους εργασίας. Ενάντια στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, την εργοδοτική τρομοκρατία και τη φασιστική βία. Όχι στην κρατική βία και καταστολή. Ενάντια σε κάθε παλιό και νέο νόμο που υπονομεύει το δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση και στην ελεύθερη συνδικαλιστική οργάνωση και δράση. Για την μη εφαρμογή-ματαίωση της ποινικής απαγόρευσης απεργιών και των πολιτικών επιστρατεύσεων.
· Υπεράσπιση των αγώνων της νεολαίας, του φοιτητικού και μαθητικού κινήματος.
· Να αποφασίζει κυρίαρχα ο λαός, χωρίς εποπτείες και επεμβάσεις. Να φύγει η τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Ανυπακοή και αντίσταση σε κάθε αντεργατική, αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική ντιρεκτίβα και συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
· Να καταργηθούν τα μνημόνια, οι εφαρμοστικοί νόμοι και η δανειακή σύμβαση. Ανατροπή της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ από το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

ΔΟΥΛΕΙΑ-ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΟΛΟΙ - ΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΕΑΤ -ΕΣΑ

Οι συλλογικότητες για την προειδοποιητική Λαϊκή Στάση Πληρωμών τον Απρίλη στηρίζουν τη συγκέντρωση και συναυλία στις 21/4/2013.

Λαϊκή Εξαρχείων: Όχι στις ματωμένες φράουλες της Μανωλάδας


Το Σάββατο κάτοικοι και συλλογικότητες* από τα Εξάρχεια έκαναν ενημερωτική παρέμβαση στη λαϊκή της Καλλιδρομίου για το μποϋκοτάζ στις φράουλες Μανωλάδας. Από το πρωί οι έμποροι στους πάγκους της φράουλας έχοντας μάθει τα "νέα" από ανάλογο μποϋκοτάζ στη Βαρβάκειο Αγορά, άλλαζαν τις πινακίδες προέλευσης, γράφοντας σαν προέλευση πότε τη Στροφιλιά (η οποία είναι ...υγροβιότοπος), πότε γενικώς την Αχαϊα. Μετά τις μία το μεσημέρι και λόγω τυπικού ελέγχου της αγορανομίας της λαϊκής οι ...τολμηροί έγραφαν την κανονική προέλευση (Μανωλάδα).

Κατά την παρέμβαση σε έναν τέτοιο πάγκο ο πωλητής "με το ξυρισμένο κεφάλι", γνωστή "φυσιογνωμία" της λαϊκής, θέλησε να αντιπαρέμβει φωνάζοντας εις επήκοον όλων "καλά τους κάνανε και τους πυροβόλησαν". Όταν αντιταχθήκαμε στο κήρυγμά του μας απείλησε λέγοντας προκλητικά "εγώ είμαι χρυσαυγίτης".

Τότε ήταν που  πήρε φωτιά ο πάγκος του. Κεσεδάκια με φράουλες εκτοξεύονταν όχι μόνο από εμάς, αλλά και από διαμαρτυρόμενους κατοίκους, φωνάζοντας το σύνθημα "έξω οι χρυσαυγίτες από τα Εξάρχεια". Ο πάγκος αναποδογυρίστηκε και οι ματωμένες φράουλες έγιναν ανάλωμα ποδοπατήματος, βάφοντας στα κόκκινα το δρόμο της Καλλιδρομίου.

Στη συνέχεια ο τύπος εξαφανίστηκε σ' ένα υπόγειο γκαράζ της Καλλιδρομίου, όπου μετά από λίγο τον ανακαλύψαμε και πάλι. Τρομαγμένος κρύφτηκε πίσω από "ψύχραιμους" υπαλλήλους του γκαράζ.

Ένας άλλος χρυσαυγίτης-πελάτης της λαϊκής που θέλησε να βροντοφωνάξει το "καλά τους κάνανε" (φαίνεται πως έπεσε γραμμή από τη Χ.Α.) λούστηκε μερικά καφάσια κρεμύδια.

Μοιράστηκε κείμενο που αναφέρεται στους λόγους του μποϋκοτάζ αλλά και αυτοκόλητα.


Γενικώς η παρέμβαση αντιμετωπίστηκε θετικά από τον κόσμο της λαϊκής αλλά και από πολλούς πωλητές, κυρίως τους παραγωγούς, οι οποίοι έχουν νοιώσει τις επιπτώσεις από τον έλεγχο της γεωργικής παραγωγής από μαφιόζους εμπόρους, μεσίτες και μπράβους.

Φυσικά ακόμη και στις 2.30 το μεσημέρι οι φράουλες μέναν απούλητες, βυθίζοντας σε απόγνωση τους εμπόρους των οι οποίοι αν διέθεταν μια ελάχιστη ευαισθησία δεν θα έμπαιναν καν στο λούκι να εμπορευθούν ένα ματωμένο προϊόν.

*δεν αναφέρονται.