επικοινωνία: e-Mail DiKAExarchion@gmail.com


**** ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ****

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων. Συνέλευση Τρίτη 31 Μάρτη

Καλούμε κατοίκους και εργαζόμενους στα Εξάρχεια 
στην ανοικτή συνέλευση του Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων 
αύριο Τρίτη 31 Μάρτη ώρα 20.00 Τσαμαδού 15.

Θέματα: 
-δράσεις κατά των Πλειστηριασμών, 

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Σταθάκης: Προς κατάθεση το ν/σ για την προστασία της πρώτης κατοικίας

πηγή: efsyn.gr

Έτοιμο για να κατατεθεί στη Βουλή είναι το νομοσχέδιο για την παράταση της υφιστάμενου καθεστώτος σχετικά με τους πλειστηριασμούς, όπως επανέλαβε από το βήμα του συνεδρίου Banking & Insurance Forum, με τίτλο «Τραπεζικό Σύστημα και Ιδιωτική Ασφάλιση: η επόμενη μέρα» ο υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, Γιώργος Σταθάκης, υπογραμμίζοντας ότι δεν αποτελεί μονομερή ενέργεια και ότι είναι αποτέλεσμα «διαλόγου με όλους τους φορείς και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών».

Σε ότι αφορά στα κόκκινα δάνεια είπε ότι είναι ένα σύνθετο νομοσχέδιο που θα απαιτήσει έξι μήνες για να είναι απόλυτα εντός των στόχων και δεσμεύσεων, ενώ αναφέρθηκε και στην αναμόρφωση του πτωχευτικού δίκαιου.

Ο υπουργός σημείωσε ότι «πρέπει να τραβήξουμε μια γραμμή γι αυτούς που χρησιμοποιούν τη συγκυρία διότι έχουν διαθέσιμα εισοδήματα και δεν εξυπηρετούν τα δάνειά τους από αυτούς που αδυνατούν να πληρώσουν . Αν δεν βρούμε την πιο συνδυαστική λύση, το τραπεζικό σύστημα το οποίο όλοι χαιρόμαστε που είναι εκεί και έχει σταθεροποιηθεί σχετικά και θέλουμε όλοι να μπορεί να χρηματοδοτεί υπό κανονικούς όρους, την οικονομία ωστόσο είναι δέσμιο του προβλήματος των κόκκινων δανείων».

Ο υπουργός συνέχισε ότι η κυβέρνηση εξετάζει λύσεις για το θέμα και όπως κάθε φορά υπάρχουν θετικά και πολλά αρνητικά και πρέπει η όποια λύση να εξυπηρετεί τον πρωταρχικό σκοπό του κοινωνικού στόχου.

«Ο τρόπος αντιμετώπισης του κοινωνικού στόχου πρέπει να μην προκαλέσει ζημία στο τραπεζικό σύστημα να μη δημιουργεί παρενέργειες στη λειτουργία της ομαλής εξυπηρέτησης των δανείων και να δώσει μία λύση που θα εξυπηρετήσει και τον στόχο να ανακάμψουν τα δάνεια και από κόκκινα να γίνουν πράσινα. Το βιώσιμο κομμάτι των μικρομεσαίων πρέπει να διασωθεί πάση θυσία καθώς σήμερα βρίσκεται δέσμιο της υπερχρέωσης» είπε ο κ. Σταθάκης

Τέλος ανέφερε ότι τα προβλήματα για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις είναι επίσης γνωστά με κυρίαρχο το πτωχευτικό δίκαιο που πρέπει να αλλάξει.

«Υπάρχει μεγάλη πίεση για μεγαλύτερη ευχέρεια παρεμβάσεων από τις τράπεζες αλλά πρέπει να υπάρχουν ισχυροί προστατευτικοί δεσμοί αλλά και μεγαλύτερη ευελιξία ώστε οι τράπεζες θα έχουν ίσως κάποιο μεγαλύτερο λόγο στη διαδικασία αναδιάρθρωσης κάποιων επιχειρήσεων. Μέσα από το διάλογο θα βρεθούν οι λύσεις. Χρειάζεται αποφασιστικότητα και ελπίζουμε να βρεθούν και καλύτερες λύσεις. Οι λύσεις που να στηρίζουν αυτό που έχει προοπτική» κατέληξε ο υπουργός.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΑΣ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟΝ Ρ/Σ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ....ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ!

Λάβαμε μέσω mail και δημισιεύουμε αυτούσιο και χωρίς καμμία παρέμβαση το κείμενο του Κάϊν σχετικά με τα τελευταία γεγονότα στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο.

Το πρόβλημα δεν είναι στην χρήση της ...υπογραφής "αναρχικοί", αλλά στην "ποιότητα" εκείνων των χρηστών της πού την ερμηνεύουν λανθασμένα και την κακοποιούν-η κατάληψη δεν είναι αυτοσκοπός,ούτε ο Αναρχισμός είναι βία,κουκούλα και τρομοκρατία-παραποιώντας τό μήνυμα τού Αναρχισμού για την κοινωνική οργάνωση τής ισότητας και τής αυτοδιαχείρισης! 

Για μια πολλοστή φορά ο "πολιτικός" μηδενισμός και χουλιγκανισμός συκοφαντεί και υπονομεύει ακάθεκτα τον Αναρχισμό και προσθέτει στον κοινωνικό χώρο-στον οποίο κινούμαστε,κρινόμαστε και αγωνιζόμαστε όλοι-περισσότερη βαρβαρότητα και φασισμό! 

Κακό δεν είναι η χρήση της υπογραφής "αναρχικοί" ή "αντιεξουσιαστές" ,δέν υπάρχει "καταστατικό" καί "αποκλειστική άδεια" που νά εμποδίζει τήν πρόσβαση σε αναρχικούς/κές νά χρησιμοποιούν την ιδεολογική τους αναφορά. 

Κακό είναι να μην σέβεσαι την ιστορική διαδρομή τού Πολιτισμού της Ανθρωπιάς πού ακολουθεί ο Αναρχισμός γράφοντας αγώνες και αιώνες γιά τήν Τέχνη και την Ανάταση τής Ζωής ,κακό είναι η στρέβλωση και η ποινικοποίηση τής υπογραφής (άρα και του Αναρχισμού)από την "άγρια νεολαία" πού το "θυμικό" της το έχει...ονομάσει "αντιεξουσία" (η δική μου εξουσία αντί εκείνης τού Κράτους) που με "λύσσα και ασυνειδησία" οδηγεί στην απομόνωση τόσο τους αναρχικούς, όσο και τά δίκαια αιτήματα και αγώνες που κατά καιρούς τά κινήματα πολιτικής αμφισβήτησης προβάλλουν ή διεκδικούν, για να επιστρέψει ξανά η Ζωή κι η Αξιοπρέπεια στήν θέση τής επιβίωσης και της κοινωνικής αποσύνθεσης-παρακμής! 

Τι "πέτυχαν" στο διαταύτα οι ...."αλληλέγγυοι καταληψίες" τής Νομικής μετά τό καταδρομικό τέστ από τόν χώρο τής σχολής?..... 
Με αυτά και άλλα...πολλά και τέτοιους "αγώνες" τής "πολιτικής" αφασίας έμεινε "άγαλμα" εκτεθειμένος και καπελωμένος με μαύρη μπογιά-σάν το πρόσωπο τού Παλαμά- άλλη μια φορά ο Αναρχισμός και τα αιτήματα των απεργών πείνας σπασμένα αγάλματα (και με εχθρική τήν κοινωνία)απο τήν δική τους σκοπιμότητα,ατομικισμό και εκτόνωση που μόνο "αλληλεγγύη" δέν λέγεται.... 

Αλλά βολεύονται και καλύπτονται όλα με τίς "ονομασίες" και τά συνθήματα , το πλιάτσικο κι η καταστροφή μέσα κι έξω απο τήν Νομική(και εκ του ασφαλούς) υπογράφεται και δηλώνεται .... ως "ανατροπή κι εξέγερση"...... 

Τόξερες(το διαβάσαμε κι αυτό) πώς η Κυβέλη ,ο Ξενόπουλος κι ο Παλαμάς,το παρεκκλήσι δίπλα απ τήν Νομική....είναι πρόσωπα και σύμβολα "κυριαρχίας" ? 

Μας πνίγει (κοντά στά τόσα άλλα τού καθημερινού ζόφου κι ασχήμιας) ο βανδαλισμός,η Εξουσία και η κυριαρχία ενός αγενούς κι ανήθικου "αναρχισμού"(αναρχοειδή κι αναρχίζοντες ) που έχει κάνει το "ταξικό μίσος"(κι όχι την ταξική πάλη και την συλλογική απελευθέρωση) σημείο ύπαρξης και αυτο-αναφοράς.Το μίσος κι ο αυτοσκοπός,τυφλώνουν....Δέν τυφλώνουν μονο τήν Εξουσία,το Κεφάλαιο και το Κράτος,τυφλώνει κι η έπαρση κι ο αυταρχισμός τής δήθεν "αναρχίας",τής ψευτοαντιεξουσίας!Το Κράτος....μπορεί να είναι Τρομοκράτης,μπορεί να είναι ο πρώτος "δάσκαλος" τής Βίας....αλλά δέν είναι ο μόνος!Και υπάρχει "εκεί πάνω" γιατι "απο τά κάτω" ανταγωνίζονται πολλά....μικρά κρατίδια βίας,εκδίκησης και μίσους,παρόμοιας "συμπεριφοράς"! 

Εχω καταθέσει πολλές φορές πώς απαιτούμενο/απαραίτητο είναι το σύνολο τού αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου να παίρνει θέση απέναντι σε παρόμοιες προβληματικές και αντιαναρχικές "πολύμορφες και επιθετικές δράσεις" , γιατί η σιωπή δεν είναι συνώνυμο της ελευθερίας και τής αδιαμεσολάβητης κριτικής!

Πρίν λίγες μέρες σύντροφοι ξυλοκοπήθηκαν και πήγαν στο νοσοκομείο με τραύματα , επειδή ...."τόλμησαν" να διαφωνήσουν ,εκείνη την στιγμή που συνέβαινε, με ομάδα ατόμων(τάγμα εφόδου και αγέλη τραμπουκων) που επιτέθηκαν απρόκλητα σε περιπολικό που κατέγραφε τροχαίο στην οδό Τοσίτσα(με επακόλουθο μιά ακόμη παράσταση καταστολής της αστυνομίας).Καί τότε καμμία συλλογικότητα,ομάδα ή επώνυμη πρωτοβουλία(εκτός νομίζω απο τόν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο τού " Βόξ" και τοπικές κινήσεις πολιτών τών Εξαρχείων) δεν καταδίκασε ένα ακόμη περιστατικό φασίζουσας,δήθεν "αντιεξουσιαστικής" ,για την ακρίβεια εξουσιαστικής επιβολής!Οι καταλήψεις με τό "πρόταγμα τού ετσιθελισμού" που έρχονται σε αντιπαράθεση με εργαζόμενους και φοιτητές,όπως επίσης (και ακόμη χειρότερα)ο εμπρησμός πολιτικών γραφείων τού "Σύριζα" στά Εξάρχεια(και μάλιστα με κόσμο εντός) και στά Πατήσια ,"στό όνομα τού αγώνα τών απεργών πείνας" , όταν αιωρούνται λοιπόν τέτοια γεγονότα αναπάντητα και ασχολίαστα απο τήν αταλάντευτη κριτική και τις κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει ο Αναρχισμός απέναντι στήν Εξουσία τής Βίας,μετατρέπονται σε συλλογική καταδίκη και απομόνωση των αναρχικών απο τήν κοινότητα των κοινών ταξικών αγώνων των εκμεταλλευομένων για την Κοινωνία τής αυτοδιάθεσης,τής συμμετοχικής και άμεσης δημοκρατίας .Και είναι τόσο Αδικο οι "περιπολίες" και οι "αναλήψεις ευθύνης" μιας βαπτισμένης στον ναζισμό "αντιεξουσίας" (που θέλει "τους μπάτσους στην άσφαλτο νεκρούς",την θεωρία τών "δύο άκρων" best seller σε κάθε σπίτι και τήν φασιστικοποίηση της αστυνομίας στό 1000% στά άκρα πιο πέρα απο τήν "Μαύρη Αυγή") να ακυρώνει και να παρασέρνει στον Μηδενισμό,στο Πουθενά και στό Τίποτα τού Εγώ και της Αβύσσου που τήν Εξουσιάζει ,το επίκαιρο όσο ποτέ,μήνυμα του Κοινωνικού Αναρχισμού ενάντια στήν εξουσία ανθρώπου από άνθρωπο,ενάντια στην σύγχρονη παγκόσμια εξαθλίωση και ανισότητα που αφήνει πίσω της ζωές-ερείπια!Και άν δεν καταστρέψουμε με "ευγένεια" όσους κόβουν και ράβουν τό σώμα των πολιτικών-κοινωνικών αγώνων και δικαιωμάτων ,ο Αναρχισμός θα ταυτίζεται πάντα με τό "χάος και τήν αταξία" και όχι ως άποψη και φωνή Αλλαγής ενός Κόσμου κουρασμένου και απογοητευμένου απο τούς άπειρους "κήρυκες και έμπορους ...ελπίδας και αλλαγής"! 

Η απεργία τών πολιτικών κρατουμένων τής ένοπλης επιλογής και ο Αναρχισμός 
Υπάρχουν τεράστιες διαφωνίες με τίς αδιέξοδες επιλογές ένοπλης βίας τών κρατουμένων απεργών πείνας,πολλοί μάλιστα απ αυτούς που προστρέχουν τώρα(έως και εκβιαστικά) στην αλληλεγγύη ενός χώρου που χρόνια έχει "τραβήξει μπροστά" για τά δικαιώματα των κρατουμένων,έχουν κατα καιρούς απαξιώσει με δηλώσεις και κειμενά τους απο τήν φυλακή τους αναρχικούς για την "παθητική, ειρηνιστική και ρεφορμιστική" τους δράση.Δέν ανταποδίδω(προσωπικά όσο αφορά εμένα) την απαξίωση, αλλά δέν είναι δική μας υπόθεση να υπερασπίσουμε ή να υιοθετήσουμε ατομικές και μιλιταριστικές επιλογές δράσης που δεν αφορούν τόν Αναρχισμό και δεν αποτελούν "έμπνευση" και "πρόταση" γιά κανέναν αγωνιστή κι επαναστάτη! 

Επιλογές που έχουν αποτύχει και ηττηθεί ως "οργανωμένο σχέδιο" και "μέσο αγώνα" ανατροπής τών καπιταλιστικών συνθηκών.Το πολιτικό "παράδειγμα" τού Κουφοντίνα,τού Μαζιώτη,τού Τσάκαλου και των υπόλοιπων ατόμων(εξηγούμαι ,όχι δικών μου "συντρόφων")της ένοπλης "ελίτ" δέν πρόσφερε τίποτα στά κινήματα κοινωνικής αλλαγής ,ήταν προσωπική τους αυταπάτη πώς μερικές σφαίρες, βόμβες κατσαρόλες και ληστείες θα "κλονίσουν" και θα "αποδομήσουν" τήν συστημική παγκοσμιοποιημένη Τρομοκρατία. Η συμμετοχή τού Αναρχισμού σε αυτή την υπόθεση (και πάλι προσωπική μου θέση)περιορίζεται μόνο στο φάσμα τής αλληλεγγύης γιά τα δικαιώματα και τις συνθήκες κράτησης και εκεί τελεία και τέρμα! 

Η απεργία πείνας (στο όριο να χαθούν ανθρώπινες ζωές) όσο κι η κατάληψη στον ραδιοσταθμό ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ , εκτιμώ πώς πρέπει να σταματήσουν κάπου εδώ! Η όλη κίνηση υπενθύμισε,επεσήμανε,υπερ-τόνισε και ανέδειξε (και καλώς έπραξε)τα ζητήματα των πολιτικών κρατουμένων, αλλά η συνέχεια αυτής της διεκδίκησης κινδυνεύει να αποκτήσει χαρακτηριστικά πολιτικής εμμονής στον αυτοσκοπό.Το πεδίο της αλληλεγγύης πρέπει να περιφρουρείται και να φθάνει μέχρι εκεί που αρχίζει η εσωστρέφεια και ο καιροσκοπισμός!Ασκεις πίεση στον ολοκληρωτισμό,στην απάθεια,στην αναλγησία ,στίς αδιάβατες πόρτες με ΜΑΤ,ΔΕΛΤΑ και ΕΚΑΜ,στα κλειστά μικρόφωνα και στ αυτιά και όχι όταν η μόλις δύο μηνών κυβέρνηση όχι απλά δεσμεύεται και έχει "καλές προθέσεις",αλλά δρομολογεί μιά αχτίδα-έστω-νομικού πολιτισμού και δικαιοσύνης για κάποια(έστω) απο τά αιτήματα των απεργών πείνας.Οφείλουμε να διακρίνουμε σήμερα και να διαχωρίσουμε πώς όλα δεν μπαίνουν "στο ίδιο σακί" και πώς ο Γ.Πανούσης ή ο Ν.Παρασκευόπουλος μπορεί νά μήν είναι μέλη ...της επαναστατικής κυβέρνησης των Ζαπατίστας ,αλλά δέν είναι τό ίδιο με εκείνη τού Βορίδη,τού Γεωργιάδη,τής Βούλτεψη,τού Μητσοτάκη,τού Αθανασίου ,τού Δένδια και το μονοπωλιακό κρατικό καθεστώς 40 χρόνια μεταπολιτευτικού διπολισμού.Αν ήταν οι προηγούμενοι ακόμη στά υπουργεία, ο Σάββας Ξηρός θα πέθαινε φυτό κι ανάπηρος στην φυλακή κι οι φυλακές τύπου Γ θα είχαν γίνει θεσμός.Οι κατακτήσεις γίνονται αργά και ότι πάρεις απο τον αγώνα,νίκη είναι ,μικρή ...αλλά σημαντική νίκη που έχει αποσπάσει αυτό τό "κάτι" !Νίκη ήταν αυτο τό "κάτι" και τού Ρωμανού και της αλληλεγγύης κι άς έχει και το "βραχιολάκι" συνοδεία,νίκη θα είναι και τώρα πάλι αυτό τό μέχρι χθές ανύπαρκτο και απίθανο "κάτι", αντί τής προσκόλλησης στον μαξιμαλισμό.Το κίνημα αλληλεγγύης, πολύ περισσότερο αυτό (οι κρατούμενοι κάτω απο το βάρος του εγκλεισμού και τής απεργίας έχουν αναπτύξει φυσιολογικά άλλες παρορμήσεις,αρνήσεις ,ψυχαναγκασμούς και ευαισθησίες,δέν έχουν "ορατότητα" στο υπάρχον και πραγματικό )που ζεί "εκτός τών τειχών", θέλω να πιστεύω πως διαβάζει πιο ψύχραιμα τις εξελίξεις και θά επικεντρωθεί στίς ώρες ευθύνης του! 

Ατελέσφορες και άστοχες μορφές αλληλεγγύης μέσα απο την ίδια "φόρμα" αντιγραφής απο το παρελθόν(ακόμα κι αυτός ο ίδιος φαύλος κύκλος της θεματικής των φυλακών ) έχουν θυσιάσει χρόνο,χώρους,άτομα,δυναμικές, στο ιδεολογικό κελί τής "απόλυτης αλήθειας" ,στήν αφομοίωση απο την "στράτευση" τού πολιτικού εγκλωβισμού και της "ακλόνητης βεβαιότητας" για την ...απόδειξη(και την αυτο-ικανοποίηση) τής "συγκρουσιακής μας ταυτότητας" με την εξουσία! 

Ας κάνουμε την σύγκρουση μαζί της πιό "ελκυστική",μεθοδική και ενδιαφέρουσα και για τούς τόσους "άλλους" γύρω μας πού πασχίζουν να ζήσουν σαν Ανθρωποι κι όχι σαν δούλοι,αυτούς που η γλώσσα μας τσακίζει πολλές φορές "μικροαστούς και νοικοκυραίους"! 

"Ολα ή τίποτα" με "άλμα" στον ουρανό για την "ποθητή επανάσταση" χάνοντας τά πάντα(και ίσως και την ζωή κάποιων) ή κάποια "λίγα απο τά πολλά "πατώντας τόπους βατούς" και έχοντας βάλει τήν βάση και την προοπτική για περισσότερες νίκες στο μέλλον που θα κάνουν την ζωή μας ακόμη πιο ανθρώπινη(όσο κι άν ακούγεται αυτό "ρεφορμισμός")? 

από Κάϊν (Παπαδόπουλος Παναγιωτης) 
μεμονωμένο άτομο απο το Αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα 

υγ/καθως τελείωνε το κείμενο ο Δημήτρης Κουφοντίνας διέκοψε την απεργια πείνας.Ειναι μια κινηση ρεαλιστική ,προς την σωστη κατεύθυνση,καλό είναι να την "μιμηθούν" και οι υπόλοιποι.......

Η γέννηση της αυτονομίας στον ελληνικό χώρο (αναδημοσίευση)

από Mpalothia


Απλά πράγματα…
Τώρα και πάντα…
Τάξη εναντίον Τάξης..

Το βασικό μειονέκτημα όλων εμάς είναι ότι δεν τα πάμε καλά με την ιστορία. Δεν εννοούμε προφανώς ότι αγνοούμε τα ιστορικά γεγονότα του απώτερου παρελθόντος – όχι. Η μεγάλη μας πληγή είναι η αδυναμία κατανόησης των βαθιών κοινωνικών αλλαγών που συντελέστηκαν τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Υπάρχουν βέβαια σοβαρά ελαφρυντικά. Οι περισσότεροι από μας γεννήθηκαν στις δεκαετίες του ’70 και του ’80, εκ των πραγμάτων λοιπόν δεν βίωσαν, παρά μόνον ίσως σα θολή ανάμνηση, τη μετάβαση του ελληνικού κράτους από δικτατορία σε δημοκρατία δυτικού τύπου. Προσθέστε εδώ το δυστύχημα ότι οι πολιτικές οργανώσεις της εποχής στην ουσία φυτοζωούσαν• ότι τα σχολικά εγχειρίδια τελείωναν την ιστορική τους αφήγηση με την “τραγωδία της Κύπρου”• κι ότι σε γενικές γραμμές η ελληνική κοινωνία ήταν απασχολημένη με οτιδήποτε άλλο (βασικά να περνάει καλά), πλην του να μελετάει την ιστορία της και τα ελαφρυντικά μοιάζουν να οδηγούν σε αθώωση.

Από την άλλη, ελαφρυντικά – ξεελαφρυντικά, η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή. Το ελληνικό κράτος της δεκαετίας του ’80 έπαιρνε μια εξόφθαλμα διαφορετική μορφή απ’ αυτήν που το συνόδευε σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Δε μιλάμε εδώ για διαφορές επουσιώδεις: μια τεράστια αλλαγή στρατηγικού προσανατολισμού ωρίμαζε στο συλλογικό νου της ελληνικής αστικής τάξης, αλλαγή που ξεκίναγε από τη λειτουργία που θα πρέπει να διαδραματίζει το πολιτικό σύστημα και τελείωνε στη φύση που θα πρέπει να αποκτήσει η ελληνική κοινωνία. Σειρά “αδιανόητων” εξελίξεων ακολούθησε έκτοτε. Ο Καραμανλής ο Α νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο Παπανδρέου ο Β αναγνώρισε την “εθνική αντίσταση”. Η χώρα ύστερα από δεκαετίες ακροδεξιών πολιτικών σχηματισμών στην κορυφή της, απέκτησε “σοσιαλιστική” κυβέρνηση. Και τελικά, στα τέλη της “ακατανόητης” δεκαετίας του ’80 το ελληνικό compromesso storico έγινε κι αυτό πραγματικότητα: το δεξί κομμάτι του ελληνικού πολιτικού συστήματος αγκάλιασε το αριστερό, ο καρπός της αγάπης τους ονομάστηκε “οικουμενική κυβέρνηση” και οι άλλοτε μισητοί εχθροί ενώθηκαν εις σάρκαν μία.

Όποιος μπορούσε να καταλάβει τη σημασία εκείνων των αλλαγών, λογικά δε θα νιωθε και ιδιαίτερα ευχάριστα. Η συνειδητοποίηση ότι το ελληνικό κράτος ολοκληρωνόταν, ότι εγκόλπωνε στο modus vivendi του το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, δεν ήταν απ’ τις συνειδητοποιήσεις που λυτρώνουν, εκτός βέβαια αν υιοθετεί κανείς την αριστερή οπτική. Αυτό που οι Ιταλοί αυτόνομοι περιέγραψαν ως το κράτος των κομμάτων χτιζόταν με τον ειδικό του τρόπο και στα καθ’ ημάς. Και φυσικά δεν περιελάμβανε ομόνοια και κοινούς στόχους μοναχά στις ανώτερες βαθμίδες, αλλά απαιτούσε εξίσου συστράτευση και άμβλυνση των ταξικών αντιθέσεων στο επίπεδο της ελληνικής κοινωνίας. Ίσως πια σήμερα να μας φαίνεται ασήμαντο, ωστόσο η ενσωμάτωση της αριστεράς και των πολιτικών της οργανώσεων στο σκληρό πυρήνα του ελληνικού κράτους υπήρξε η πιο κομβική στιγμή των τελευταίων σαράντα χρόνων. Κι αυτό γιατί μετά από περίπου έξι δεκαετίες διαρκούς εμφυλίου πολέμου, μετά από ποταμούς αίματος και μίσους απύθμενου, μετά από ανταρτοπόλεμο και τάγματα ασφαλείας, μετά από εθνικό διχασμό και παρολίγον διάσπαση, το ελληνικό κράτος απέκτησε εσωτερική συνοχή, κοινούς (ή περίπου κοινούς…) στόχους για την εξωτερική του πολιτική, κοινή (ή περίπου κοινή…) γνώμη για την ταξική εκμετάλλευση, κοινές (ή περίπου κοινές…) προοπτικές. Και επίσης άλλαξε στελεχικό δυναμικό. Τα φρεσκοξυρισμένα μάγουλα των χουντικών συνταγματαρχών αντικαταστάθηκαν από τριχωτές κεφαλές, τα κλαρίνα από ροκ συναυλίες με κρατική επιχορήγηση και ο υποχρεωτικός εκκλησιασμός από πρωτόγνωρη σεξουαλική απελευθέρωση.

Βέβαια αυτά ήταν απλώς τα επιφαινόμενα. Γιατί κατά τα άλλα, η ολοκλήρωση του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού σήμαινε επίσης καθολική επίθεση στις δυνατότητες αυτονομίας του προλεταριάτου. Πράγματι, με την ταξική ειρήνη να δίνει αέρα στα πανιά του, το ελληνικό κράτος μπόρεσε για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο να θέσει σε κίνηση τις ιμπεριαλιστικές του βλέψεις στα βόρεια και στα ανατολικά του σύνορα. Η ομογενοποίηση της ελληνικής κοινωνίας έδωσε μορφή και περιεχόμενο στο καταναλωτικό όνειρο και δόξασε το lifestyle ως Θεό. Ο ταξικός ανταγωνισμός ανετέθη επί μισθώ στις επίσημες συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες σαν ανταπόδοση κοιτούσαν να τον κατευθύνουν σε ανώδυνες ατραπούς. Η εργασία κατασυκοφαντήθηκε, το τέλος της δοξάστηκε σαν την έλευση του Θεανθρώπου, την ίδια στιγμή που η καθολική εκμετάλλευση των μεταναστών εργατών μετατράπηκε στην ανομολόγητη προϋπόθεση ευμάρειας και πλουτισμού. Εντωμεταξύ, ο ρατσισμός και η μικροαστικοποίηση κάλπαζαν, η απουσία εργατικού κινήματος έβγαζε μάτι, η μεταφυσική πεποίθηση ότι το μέλλον μας θα βαίνει από το καλό στο καλύτερο είχε αποκτήσει ισχύ αυτονόητου.

Τολμούμε να πούμε ότι αυτή η no way out προοπτική, η ολοκλήρωση δηλαδή του ελληνικού κράτους ταυτόχρονα με την ομογενοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, υπήρξε η γενέθλια συνθήκη για τις ιδέες και τiς πρακτικές της αυτονομίας, όπως αυτές εκφράζονται σ’ αυτό και σε άλλα περιοδικά κι όπως εκφράζονται στο δρόμο από μας και από δεκάδες άλλους συντρόφους και συντρόφισσες. Τολμούμε να πούμε ότι οι πρώτες απόπειρες εναντίωσης στη μετάλλαξη του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κοινωνίας, από τις αρχές του ’90 και μετά, ήταν στην ουσία τους τα πρώτα ανεπεξέργαστα σκιρτήματα της ανάγκης για αυτονομία. Για να το πούμε αλλιώς, μας φαίνεται ότι ήταν η ίδια η καπιταλιστική ολοκλήρωση αλά ελληνικά που γέννησε τον εχθρό που της αντιστοιχούσε. Και μάλιστα σε μια ιστορική συγκυρία που η εκμηδένιση του εσωτερικού εχθρού είχε πανηγυριστεί σα θρίαμβος. Για να προλάβουμε τυχόν παρανοήσεις: δεν εννοούμε τις αυτόνομες ιδέες και πρακτικές σα μια μετωπική σύγκρουση δίχως αύριο. Κάθε άλλο. Στο μυαλό μας οι αυτόνομες ιδέες και πρακτικές των αρχών της δεκαετίας του ’90 ήταν μια διάχυτη και ενστικτώδης άρνηση εγκλωβισμού, μια ασχεδίαστη αναζήτηση διεξόδου κινδύνου απέναντι σε ένα κράτος και μια κοινωνία που έκλεινε κάθε πόρο αυτονομίας. Ήταν ένα μείγμα διαίσθησης και εμπειρισμού, που όσο εύκολα μπορούσε να καταλάβει τους εχθρούς του, άλλο τόσο δύσκολα ήταν σε θέση να εξηγήσει τον εαυτό του: την ιστορική του προέλευση και την πολιτική του κατεύθυνση.

Έτσι όπως εξετάζουμε την ιστορία, νομίζουμε ότι η αυτονομία στην Ελλάδα δεν ήταν άνθρωποι. Ήταν ένα σώμα ιδεών γύρω απ’ το οποίο συγκεντρώθηκαν οι πρώτοι αυτόνομοι. Μπορεί να μην ήταν σχεδιασμένο, αλλά οι βασικές θεωρητικές και πρακτικές κατευθύνσεις των αυτόνομων στρέφονταν, στο μέτρο που τους αναλογούσε, ακριβώς ενάντια στο τέρας που παρήγαγε η κρατική ολοκλήρωση και η κοινωνική ομογενοποίηση. Την ίδια στιγμή που εξελίσσονταν τα μακεδονικά συλλαλητήρια και παιζόταν η στρατιωτική εισβολή στη Μακεδονία, γεννήθηκαν οι απόψεις των αυτόνομων για τον ιμπεριαλισμό του ελληνικού κράτους. Την ίδια στιγμή που ο ρατσισμός της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού κράτους επέλαυνε, σχηματίστηκαν οι πρώτες ομάδες και τα πρώτα έντυπα που πολεμούσαν το ρατσισμό στο δρόμο και στα μυαλά. Την ίδια στιγμή που κυριαρχούσαν οι κρατικές θεωρίες περί τέλους της ιστορίας και τέλους της εργασίας, δημοσιεύονταν δειλά δειλά κείμενα και αφίσες που έβαζαν την εργασία και την εκμετάλλευσή της στο κέντρο της επιχειρηματολογίας τους. Την ίδια στιγμή που η αριστερή σκέψη και οργάνωση είχαν μετατραπεί σε οργανικό κομμάτι του ελληνικού κράτους και του ελληνικού καπιταλισμού, η αυτόνομη οπτική τις αντιμετώπιζε ως εχθρικά μορφώματα κι όχι ως “συντρόφους που δεν ασκούν βία”. Την ίδια στιγμή που οι μεσολαβήσεις πύκνωναν σε βαθμό που είχε μαυρίσει ο ορίζοντας, οι αυτόνομοι κοιτούσαν να αποδράσουν, στα λόγια και στα έργα, από την τυραννία της κυρίαρχης αλήθειας.

Η γέννηση της αυτονομίας στην Ελλάδα ήταν μια διαδικασία μακρά, επώδυνη, κι όχι πάντοτε επιτυχημένη. Όμως υπήρξε. Κι όπως μας είπε ένας φίλος, το πιο ενδιαφέρον δεν είναι ότι υπήρξε. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι είχε τόσο μικρή απήχηση..

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης με τη ΒΙΟ.ΜΕ, την ΕΡΤ, τα τσιμέντα Χαλκίδας και τις καθαρίστριες του υπ.Οικ. 3-4-5-6 Απριλίου


Τέσσερις πολύ σημαντικοί εργατικοί αγώνες του καιρού μας ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δηλώσουν πως "Οι κοινωνικές και εργατικές ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες". 

Τα σωματεία της ΒΙΟΜΕ, των τσιμέντων Χαλκίδας, η αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ3 και οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, συνδιοργανώνουν Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης που θα ξεκινήσει την Παρασκευή 3 Απρίλίου από τη Θεσσαλονίκη, θα περάσει το Σαββατο 4 Απριλίου από τη Λάρισα και τον Βόλο, την Κυριακή 5 Απριλίου από Άσπρα Σπίτια, Χαλκίδα και θα καταλήξει το βράδυ στην Αθήνα, όπου την επομένη Δευτέρα 6 Απριλίου, θα κατευθυνθεί με διαδήλωση από τα Προπύλαια στο Υπουργείο Εργασίας. Αναλυτικό πρόγραμμα, καθώς και το κάλεσμα των αγωνιζόμενων εργαζομένων θα ανακοινωθούν μέσα στις επόμενες ώρες.

Όπως σημειώνεται στην κοινή αφίσα των αγώνων "Με αδιαμεσολάβητο αγώνα διαρκείας, αυτοδιαχείριση, άμεση δημοκρατία, σωματεία βάσης, ταξική ενότητα & αλληλεγγύη, όλοι μαζί μπορούμε μέχρι την τελική νίκη".

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ email protbiometal@gmail.com
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και στο τηλέφωνο 6977432962.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

ΒΙΟΜΕ - Το πείραμα πέτυχε: "Αλλάζοντας το εργοστάσιο, δείξαμε ότι αλλάζει η κοινωνία"


ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ

Λίγες ώρες πριν την εκδίκαση του αιτήματος εκποίησης του εργοστασίου που λειτουργεί η αυτοοργανωμένη ΒΙΟ.ΜΕ. οι εργαζόμενοί της μιλούν στην "Α" για όλα αυτά που δεν πρέπει να χαθούν.

"Eίμαστε η σάρκα της σάρκας του εργοστασίου" μας λέει ο Μάκης Αναγνώστου, ένας από τους εργαζομένους στη ΒΙΟ.ΜΕ. Έχουν περάσει 2,5 χρόνια από τότε που το εργοστάσιο πέρασε στον έλεγχο των εργατών και η ΒΙΟ.ΜΕ. από ένα τυπικό εργοστάσιο, έγινε πρότυπο άλλου μοντέλου εργασίας. Προχωρώντας βήμα - βήμα, αποφασίζοντας τα πάντα με συνελεύσεις, χωρίς κεφάλαιο, αλλά με ανεξάντλητη θέληση, οι εργάτες τα κατάφεραν: Σήμερα η ΒΙΟ.ΜΕ. παράγει βιολογικά απορρυπαντικά, που η πώλησή τους, πάντα σε προσιτές τιμές, εξασφαλίζει μισθούς ίσους με επίδομα ανεργίας στους περίπου 40 εργαζόμενους. Εφόσον οι εργάτες βγάλουν άδεια λειτουργίας, άρα θα μπορούν να εξάγουν, το προσωπικό θα εξαπλασιαστεί, όπως λένε. Μέχρι όμως αυτό να γίνει πραγματικότητα, έχουν μπροστά τους ακόμη μια μεγάλη μάχη. Την ερχόμενη Δευτέρα θα εκδικαστεί αίτημα των συνδίκων της πτωχευμένης ΒΙΟ.ΜΕ. για εκποίηση των ακινήτων του συγκροτήματος της Φιλκεράμ Τζόνσον, όπου στεγάζεται το συνεργατικό εργοστάσιο, το οποίο εγκατέλειψε η εργοδοσία αφήνοντας απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις τους εργαζόμενους.

Απάντηση στην ανεργία μέσα από τον χώρο μας
"Θα μας βρούνε μέσα όποια κι αν είναι η απόφαση" διαμηνύουν. "Δεν είμαστε διατεθειμένοι να μετακινηθούμε σε άλλο χώρο, δεδομένου πως οι μηχανές είναι χτισμένες μέσα στον χώρο του εργοστασίου και το κόστος μεταφοράς είναι πολλαπλάσιο από τη σημερινή λειτουργία του" τονίζουν. Άλλωστε, όπως λένε, δεν απολύθηκαν ποτέ. Η εργοδοσία δεν ασχολήθηκε με το μέλλον τους ούτε ακόμα όταν είχαν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας, διεκδικώντας να αποπληρωθούν τα δεδουλευμένα μηνών. "Είμαστε στον χώρο μας" προσθέτουν.

Η σημασία της λειτουργίας της ΒΙΟ.ΜΕ. υπερβαίνει τα όρια των αναγκών των εργαζομένων της. Πάνω από 50.000 εργαζόμενοι, όπως είχε υπογραμμιστεί από την "Αλληλεγγύη για Όλους" έμειναν άνεργοι επειδή έκλεισαν τα τελευταία χρόνια πολλά εργοστάσια. "Το εγχείρημά μας είναι και μία απάντηση απέναντι στην ανεργία" αναφέρει στην "Α" ο Μάκης Αναγνώστου, που τονίζει ότι έχουν προχωρήσει στην κατάλληλη έρευνα για να γνωρίζουν ότι σε Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία μόνο οι καταναλωτές των προϊόντων τους μπορούν να είναι 6 εκατομμύρια. Που σημαίνει αυτόματα "μεγαλύτερα οφέλη για μας, που θα εξασφαλίζουν την επιβίωσή μας, αλλά παράλληλα θα θέτουν τις βάσεις για να προσληφθεί και άλλος κόσμος".

Η ΒΙΟ.ΜΕ., όμως, είναι και το παράδειγμα που μπορεί να "αναστήσει" πολλά ακόμα "κουφάρια", όπως χαρακτηρίζει ο Αλέκος Σιδερίδης, άλλος εργαζόμενος, τα εργοστάσια που κλείνουν σε όλη τη χώρα. "Από τη στιγμή που τα αφεντικά παρατάνε τα εργοστάσια, δεν υπάρχει λόγος αυτά να μένουν αχρηστευμένα και να μένουν την ίδια ώρα οι εργάτες άνεργοι στα σπίτια τους" προσθέτει ο Δημήτρης Κουματσιούλης. Άλλωστε, οι εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕ. απέδειξαν ότι "τα αδύνατα είναι δυνατά", αρκεί παράλληλα με τον κόπο να υπάρχει και τρόπος. "Δεν είχαμε λεφτά για να πάρουμε τις πρώτες ύλες για να κατασκευάσουμε τα προηγούμενα προϊόντα, οπότε σκεφτήκαμε να κάνουμε μια στροφή στην παραγωγή" λένε. Από κόλλες και δομικά υλικά παράγουν προϊόντα καθημερινής χρήσης, μαλακτικά, καθαριστικά, σαπούνια, απορρυπαντικά που πωλούνται σε όλο και περισσότερα νοικοκυριά.

Τρέχουμε να πιάσουμε το όνειρο και να ζήσουμε τις οικογένειές μας
Ένα σημαντικό σημείο, στο οποίο στέκονται είναι η στήριξη του κόσμου. "Κατάλαβαν τι πρεσβεύουμε. Δεν κάναμε κάτι για το κέρδος, αλλά για να ζούμε". Η στήριξη αυτή μεταφράζεται από την αγορά προϊόντων που διατέθηκαν χτες σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα και Πάτρα, μέχρι τις υπογραφές οργανισμών, δομών και πολιτών που στηρίζουν τη συνέχιση λειτουργίας της ΒΙΟ.ΜΕ. και προέρχονται από όλο τον κόσμο! "Εμείς απαντήσαμε πως θέλουμε πίσω τις δουλειές μας, θέλουμε τις ζωές μας, θέλουμε την αξιοπρέπειά μας. Αν αυτό θεωρείται παράλογο ναι, είμαστε παράλογοι! Αν θεωρείται άνομο, ναι, είμαστε άνομοι! Αν θεωρείται άπιαστο όνειρο, ναι, τρέχουμε να πιάσουμε το όνειρό μας, και να ζήσουμε τις οικογένειές μας!" λένε σε μία από τις ανακοινώσεις τους, συμπυκνώνοντας τα "γιατί" της προσπάθειας, που εξελίσσεται σε ιστορική για τον χώρο της εργασίας και η αξία της δεν μπορεί να ακυρωθεί στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Ο David Harvey για τον ΣΥΡΙΖΑ και το Podemos

Μετάφραση: Κωνσταντίνα Μαγγίνα


Ο μαρξιστής γεωγράφος David Harvey μίλησε πρόσφατα στην “il manifesto” για τις αντιθέσεις που υπάρχουν στον καπιταλισμό, τις πιθανότητες για την ανατροπή του και για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ και το Podemos εντάσσονται σε ένα πλαίσιο εναντίωσης σε αυτόν. Στα 79 του χρόνια και έχοντας μόλις δημοσιεύσει ένα νέο βιβλίο (Seventeen Contradictions and the End of Capitalism, Oxford University Press), ο David Harvey διαβάζει ακόμα την κοινωνική αλλαγή με το ένα μάτι στον Μαρξ και το άλλο στα κοινωνικά κινήματα. 

Καθηγητή Harvey, στο τελευταίο βιβλίο σας λέτε ότι ο Μαρξ επέλεξε τον επαναστατικό ανθρωπισμό από τον τελεολογικό δογματισμό. Πού θα μπορούσαμε να βρούμε τον πολιτικό χώρο για την πραγματοποίηση αυτού του επαναστατικού ανθρωπισμού; 

Δεν είναι κάτι που πρέπει να δημιουργήσουμε - υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που διαφωνούν με τον κόσμο που ζουν, που ψάχνουν για μια μη-αποξενωμένη ύπαρξη και ελπίζουν να δώσουν πίσω στη ζωή τους κάποιο νόημα. Νομίζω ότι το πρόβλημα έγκειται στην ανικανότητα της ιστορικής Αριστεράς να ασχοληθεί με αυτό το κίνημα, το οποίο πραγματικά θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Προς το παρόν, αυτή η αναζήτηση του νοήματος έχει πάνω απ’ όλα οικειοποιηθεί από θρησκευτικά κινήματα (όπως οι ευαγγελιστές), και πολιτικά μπορεί να συνεπάγεται τη μετατροπή του σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Σε αυτό το σημείο σκέφτομαι την οργή κατά της διαφθοράς, την αύξηση του φασισμού στην Ευρώπη και τον ριζοσπαστισμό του Tea Party στις ΗΠΑ. 

Το βιβλίο τελειώνει με μια συζήτηση για τρεις επικίνδυνες αντιφάσεις (την απεριόριστη ανάπτυξη, το ζήτημα του περιβάλλοντος και την πλήρη αποξένωση) και μια σειρά από κατευθυντήριες γραμμές αλλαγής. Είναι αυτό ένα είδος προγράμματος ή θα πρέπει η εξέγερση να βασίζεται σε ένα ευμετάβλητο συνασπισμό διαφορετικών μορφών δυσαρέσκειας; 

Η σύγκλιση διαφόρων μορφών αντιπολίτευσης θα είναι πάντα θεμελιωδώς σημαντική, και το είδαμε τόσο με το πάρκο Γκέζι στην Κωνσταντινούπολη ή το κίνημα που βγήκε στους δρόμους της Βραζιλίας κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίρου. Ο ακτιβισμός είναι θεμελιωδώς σημαντικός, και πάλι νομίζω ότι το πρόβλημα εδώ είναι η αδυναμία της Αριστεράς να τον διοχετεύσει σε οτιδήποτε. Υπάρχει μια σειρά από λόγους για αυτό, αλλά νομίζω ότι ο πιο σημαντικός είναι η αποτυχία της Αριστεράς να εγκαταλείψει την παραδοσιακή εστίασή της στην παραγωγή προς όφελος μιας πολιτικής της καθημερινής ζωής. Κατά την άποψή μου, η πολιτική της καθημερινής ζωής είναι το σημείο όπου επαναστατικές ενέργειες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, και όπου μπορούμε να δούμε ήδη δραστηριότητες που ψάχνουν να ορίσουν πως μπορεί να είναι μια μη-αποξενωμένη ζωή. Οι δραστηριότητες αυτές είναι περισσότερο ένα ζήτημα του χώρου όπου ζούμε από το χώρο όπου εργαζόμαστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Podemos μας προσφέρουν μια πρώτη ματιά από αυτό το πολιτικό σχέδιο - δεν είναι αμιγώς επαναστάτες, αλλά έχουν ξυπνήσει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει ένα τραγικό ρόλο, με την κλασική έννοια του όρου. Ουσιαστικά, η διάσωση του ευρώ (που έχει παίξει το ρόλο ενός οργάνου ταξικής βίας), και για λόγους υπεράσπισης της ιδέας της Ευρώπης, υπήρξε μία από τις σημαίες της Αριστεράς κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Νομίζετε ότι θα βρει αρκετό πολιτικό χώρο ή ότι θα αποτύχει τελικά; 

Σε αυτή την περίπτωση δε νομίζω ότι είναι εύκολο να πω τι θα ήταν μια επιτυχία ή μια αποτυχία. Από πολλές απόψεις, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτύχει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αλλά πιστεύω ότι μακροπρόθεσμα θα έχει επιτύχει μια νίκη, διότι έχει θέσει ζητήματα στο τραπέζι που δε μπορούν πλέον απλά να αγνοηθούν. Αυτή τη στιγμή το ερωτηματικό είναι πάνω από τη δημοκρατία και τι σημαίνει δημοκρατία όταν η Άνγκελα Μέρκελ έχει γίνει η αυτοκράτειρα που κυβερνά τις ζωές όλων των Ευρωπαίων. Θα έρθει η στιγμή που η κοινή γνώμη θα φωνάξει ότι οι αυταρχικές κυβερνήσεις πρέπει να φύγουν. Σε τελική ανάλυση, αν η Μέρκελ και οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμμείνουν στις θέσεις τους και αναγκάσουν την Ελλάδα να φύγει από την Ευρώπη (όπως πιθανότατα θα κάνουν), τότε οι συνέπειες θα είναι πολύ πιο σοβαρές από ότι φαντάζονται σήμερα. Οι πολιτικοί κάνουν συχνά σοβαρά λάθη κρίσης και νομίζω ότι αυτό είναι μια τέτοια περίπτωση. 

Στο βιβλίο προβλέπετε ένα νέο κύκλο εξεγέρσεων. Ωστόσο, μια αποτίμηση των τελευταίων ετών θα μπορούσε να πει ότι η Αραβική Άνοιξη έχει αποδειχθεί μια καταστροφή, ενώ το Occupy δε μπόρεσε να μεταμορφωθεί σε μια αποτελεσματική πολιτική δύναμη. Πιστεύετε ότι η απάντηση είναι κάτι σαν το Podemos, το οποίο ήταν ικανό να δώσει πολιτική έκφραση στο κίνημα 15-Μ; 

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Podemos έχουν ανοίξει έναν πολιτικό χώρο επειδή κάτι νέο συμβαίνει. Τι είναι αυτό; Δε μπορώ να πω. Φυσικά υπάρχουν εκείνοι της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που τους κατηγορούν για "ρεφορμισμό". Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά ήταν επίσης οι πρώτες δυνάμεις που πρότειναν ορισμένες πολιτικές, και από τη στιγμή που ξεκινήσαμε αυτό το δρόμο, αυτό θα ανοίξει νέες δυνατότητες. Τέλος, η ρήξη με τη λογική της λιτότητας και η διάλυση της δύναμης της Τρόικας θα δημιουργήσει, πιστεύω, το χώρο για νέες προοπτικές, οι οποίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να αναπτυχτούν περαιτέρω. Νομίζω ότι σε αυτό το στάδιο, αυτό το είδος των κομμάτων που βλέπουμε στην Ευρώπη είναι το καλύτερο για το οποίο μπορούμε να ελπίζουμε. Αρχίζουν να καθορίζουν τις εναλλακτικές λύσεις της Αριστεράς που μας λείπουν σήμερα. Θα είναι μάλλον λαϊκιστικά - με όλα τα όρια και τους κινδύνους που συνεπάγεται ο λαϊκισμός - αλλά όπως έχω πει, αυτό είναι ένα κίνημα: ανοίγει χώρους. Πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτούς τους χώρους εξαρτάται από την ικανότητά μας να ρωτήσουμε, "Εντάξει, τώρα που έχουμε φτάσει τόσο μακριά, τι πρέπει να κάνουμε τώρα;" 

Πιστεύετε ότι ο νεοφιλελευθερισμός ήταν μια στιγμή αλλαγής και το κεφάλαιο μετά την κρίση θα αναδιοργανωθεί ξεπερνώντας τον ή νομίζετε ότι ο νεοφιλελευθερισμός θα επιβληθεί ξανά με νέα δύναμη; 

Θα έλεγα ότι δεν ήταν ποτέ τόσο ισχυρός όσο είναι τώρα: πράγματι, τι είναι η λιτότητα, αν όχι η μεταφορά πλούτου από την κατώτερη και μεσαία τάξη στις ανώτερες τάξεις; Αν κοιτάξουμε τα δεδομένα σχετικά με το ποιος έχει επωφεληθεί από την κρατική παρέμβαση από το κραχ του 2008, διαπιστώνουμε ότι ήταν το 1%, ή μάλλον το 0,1%. Φυσικά, η απάντηση στην ερώτησή σας εξαρτάται από το πώς ορίζουμε τον νεοφιλελευθερισμό και ο ορισμός μου (ότι είναι ένα καπιταλιστικό ταξικό έργο) είναι ίσως κάπως διαφορετικός από άλλων επιστημόνων. 

Ποιοι ήταν οι νέοι "κανόνες του παιχνιδιού" που καθιερώθηκαν μετά τη δεκαετία του 1970; 

Για παράδειγμα, στην περίπτωση της σύγκρουσης ανάμεσα στη συλλογική ευημερία και τη διάσωση των τραπεζών, σώσαμε τις τράπεζες. Το 2008 αυτοί οι κανόνες εφαρμόστηκαν με ένα πολύ σαφή τρόπο: σώσαμε τις τράπεζες. Αλλά θα μπορούσαμε εύκολα να επιλύσουμε τα προβλήματα εκείνων που είχαν υποστεί έξωση -αντιμετωπίζοντας την ανάγκη των ανθρώπων για ένα σπίτι- και μόνο τότε να συνεχίσουμε με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Το ίδιο συνέβη και με την Ελλάδα, η οποία δανείστηκε πάρα πολλά χρήματα που πήγαν κατευθείαν στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. 

Γιατί, όμως, οι Έλληνες ήταν ένας απαραίτητος μεσάζοντας στη μεταφορά μεταξύ των κυβερνήσεων και των τραπεζών; 

Η δομή που είχε τεθεί σε εφαρμογή εμπόδιζε τη Γερμανία να σώσει άμεσα τις γερμανικές τράπεζες ή τη Γαλλία να σώσει τις γαλλικές: χωρίς την Ελλάδα στο ενδιάμεσο, θα ήταν πολύ προφανές το τι έκαναν. Ενώ με αυτόν τον τρόπο φαίνεται ότι έχουν χειριστεί την Ελλάδα γενναιόδωρα, ρίχνοντας αυτό το τεράστιο ποσό χρημάτων σε αυτή, όταν στην πραγματικότητα αυτά τα κεφάλαια πήγαν κατευθείαν στις τράπεζες. 

Μιλήσατε για το 1%. Ως μαρξιστής, νομίζετε ότι αυτό είναι μόνο ένα χρήσιμο σύνθημα; Έχει κάποια αναλυτική αξία ή μήπως αποσπά απλώς το βλέμμα μας από την έννοια της ταξικής πάλης; 

Αν είμαστε πραγματικά υπέρ του ιστορικού-γεωγραφικού υλισμού, τότε οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι αντιφάσεις εξελίσσονται πάντα και το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τις έννοιες μας. Έτσι, μιλώντας για το "1%", το Occupy κατόρθωσε να εισαγάγει την έννοια αυτή στην κοινή γλώσσα. Και είναι σαφές ότι το 1% αύξησε μαζικά τον πλούτο του, όπως δείχνει ο Piketty και όλα τα στοιχεία. Για να το θέσω σε διαφορετικούς όρους, το να μιλάμε για το 1% σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε ότι έχουμε δημιουργήσει μια παγκόσμια ολιγαρχία, η οποία δεν είναι το ίδιο πράγμα με την καπιταλιστική τάξη, αλλά είναι στο κέντρο της. Είναι ένα είδος λέξης-κλειδί που χρησιμεύει για να περιγράψουμε αυτό που η παγκόσμια ολιγαρχία κάνει, λέει και σκέφτεται. 

δημοσιεύθηκε στο Verso

ΕΥΠ και Εξάρχεια: Αποκάλυψη και ξήλωμα κρατικών μηχανισμών


Πηγή: Αντώνης Ζήβας – εφημερίδα Πριν

Με απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, η κληρονόμος της χουντικής και δεξιάς ΚΥΠ, η γνωστή για το βρόμικο παρελθόν της, ΕΥΠ, άλλαξε όνομα και από Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Προστασίας Εθνικής Κυριαρχίας (ΥΠΕΚ). Επίσης, ο πρωθυπουργός εξήγγειλε την αλλαγή του «προσανατολισμού» της από τις «εσωτερικές υποθέσεις» σε ζητήματα «που άπτονται της εξωτερικής ασφάλειας και πολιτικής της χώρας». Ωστόσο, όλοι καταλαβαίνουν ότι μια αλλαγή ονόματος και μια εξαγγελία δεν αρκούν για να ξηλωθούν οι «ειδικοί μηχανισμοί» που αναπτύσσονται παράνομα εντός των νόμιμων κρατικών μηχανισμών με στόχο την παρακολούθηση και το προβοκάρισμα του μαζικού κινήματος, της Αριστερός, των αναρχικών, αλλά και κάθε επικίνδυνης για το καθεστώς, συνδικαλιστικής, κινηματικής και πολιτικής δράσης.

Είναι ίσως λίγο γνωστό, ότι όταν αναδιοργανώθηκε εκ βάθρων η αστυνομία του Λονδίνου και γενικά της βρετανικής αυτοκρατορίας, το 1929, η οποία μετονομάστηκε σε «Μητροπολιτική Αστυνομία» και απέκτησε ως έδρα την οδό Σκότλαντ Γιαρντ, ο εμπνευστής και ιδρυτής της, σερ Ρόμπερτ Πιλ, πέρα από τις άλλες καινοτομίες, εισήγαγε δυο νέες αρχές: Η πρώτη είναι ότι για την αποτελεσματική δράση ενάντια στο «έγκλημα» απαιτείται να αντιστοιχούν σε κάθε «φανερό αστυνομικό» τρεις «κρυφοί». Και η δεύτερη, ότι προκειμένου να εξαρθρώσεις ένα «μεγάλο έγκλημα» επιτρέπεται να οργανώσεις ένα «μικρό έγκλημα». Π.χ., προκειμένου να ανακαλύψεις έναν τόνο ηρωίνης διακινείς εκατό κιλά.

Ποιο είναι, όμως, για το κεφάλαιο και ειδικά σήμερα, το μεγαλύτερο «έγκλημα»; Αυτό δεν είναι άλλο από την ανεξάρτητη οργάνωση και δράση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, ενάντια στα κέρδη, τις ληστρικές επενδύσεις, τους νόμους του κεφαλαίου και την εξουσία του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Μητροπολιτική Αστυνομία κατεξοχήν έδρασε ενάντια στις παράνομες τότε οργανώσεις του ανερχόμενου εργατικού κινήματος στην Αγγλία.

Από αυτή τη σκοπιά, για να αντιμετωπίσουν αυτό το «μέγιστο έγκλημα», οι αστυνομίες όλου του κόσμου δεν σταμάτησαν ποτέ να οργανώνουν «μικρότερα εγκλήματα» κατά του μαζικού κινήματος, της Αριστερός και των αναρχικών, δηλαδή παράνομες δράσεις των «κρυφών αστυνομικών», έτσι ώστε να προκαλούν τεχνητά τη «νόμιμη» επέμβαση την «φανερών αστυνομικών» για να μειώνουν ή να εκτρέπουν την ισχύ των εργατικών και λαϊκών συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεων. Είναι αυτό που ευρέως ονομάστηκε «προβοκάτσια». Έτσι, ακόμη και η δολοφονία αθώων ανθρώπων αποτελεί για αυτούς «μικρό έγκλημα» προκειμένου να αντιμετωπισθεί το «μέγιστο έγκλημα» της αποσταθεροποίησης μιας αστικής κυβέρνησης από το λαϊκό κίνημα.

Η ΕΥΠ, σταδιακά από τη δεκαετία του '90 και ειδικά στα χρόνια των μνημονίων, έστησε πολλαπλούς μηχανισμούς παρακολούθησης, συλλογής πληροφοριών και οργάνωσης προβοκάτσιας κατά το κινήματος. Είναι, πλέον, πασίγνωστη η πρακτική των ασφαλιτών που ντυμένοι με περιβολή διαδηλωτή προκαλούν επιθέσεις κατά των συναδέλφων τους αστυνομικών με στολή ή προβαίνουν σε πλιάτσικο σε μαγαζιά, για να δοθεί το πρόσχημα και να ακολουθήσει η βίαιη επίθεση των ειδικών δυνάμεων κατά των διαδηλωτών και μετέπειτα, η ειδική προπαγάνδιση από τα εντεταλμένα μέσα ενημέρωσης. Δεκάδες είναι οι δημόσιες καταγγελίες σε Ελλάδα, Γαλλία Βρετανία κ.α., που ποτέ δεν εξιχνιάστηκαν.

Μια από τις δράσεις αυτών των μηχανισμών στη χώρα μας στράφηκε ειδικά κατά του νεολαιίστικου και, πιο ειδικά, κατά του μαχόμενου και επικίνδυνου φοιτητικού κινήματος. Ως τόπος δράσης επιλέχθηκαν τα Εξάρχεια λόγω της γειτνίασης με το Πολυτεχνείο και της συγκέντρωσης μεγάλου αριθμού νέων στις γειτονιές τους. Η πολιτική στοχοποίηση του πανεπιστημιακού ασύλου από όλες τις δυνάμεις της αντίδρασης έστρεψε τη δράση αυτή στην οργάνωση ή στην εύνοια προς καταλήψεις έξω από το μαζικό κίνημα των φοιτητών, οι οποίες συκοφαντούσαν αυτή τη μορφή πάλης, το ίδιο το φοιτητικό κίνημα και, πάνω από όλα, το πανεπιστημιακό άσυλο.

Στην πορεία, το ειδικό τμήμα της Ασφάλειας που ασχολούνταν με αυτό τον τομέα, απέκτησε ξεχωριστή μορφή, αυτονομήθηκε και μετασχηματίσθηκε σε μια κλειστή ομάδα δεκάδων ασφαλιτών, οι οποίοι κατοικοεδρεύουν στα Εξάρχεια, δεν έχουν καμία άμεση σχέση με αστυνομικά τμήματα, με τη ΓΑΔΑ ή με την Κατεχάκη και δρουν ανάλογα με τις ειδικές επιδιώξεις των κρατικών μηχανισμών αλλά και τις ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις των κυρίαρχων κύκλων του κεφαλαίου ή των πρεσβειών μεγάλων δυνάμεων. Το τμήμα αυτό στοχοποιούσε και προβόκαρε ειδικά τη δράση των αναρχικών ομάδων, «φορτώνοντας» σε αυτούς τις παράνομες ενέργειες του, αξιοποιώντας κατάλληλα τις πολιτικές και οργανωτικές αδυναμίες του αναρχικού χώρου.

Η δράση αυτού του μηχανισμού των Εξαρχείων έγινε ακόμη πιο προκλητική και φανερή μόλις άλλαξε η κυβέρνηση, με στόχο να προβοκάρει ακόμη και αυτές τις ήπιες προθέσεις της για μείωση της αστυνομοκρατίας, συντηρώντας το κλίμα φόβου μέσω των εντεταλμένων μέσων ενημέρωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές οργανώσεις των αναρχικών και αντεξουσιαστών κατήγγειλαν αυτή τη δράση.

Η παράδοση των «κλειδιών» αυτών των μηχανισμών σε ανθρώπους των ίδιων των μηχανισμών, δείχνουν ότι η νέα κυβέρνηση ενδεχομένως προσανατολίζεται μάλλον σε μια «διαπραγμάτευση» με αυτούς τους μηχανισμούς παρά σε μια καθολική ρήξη με αυτούς. Η αποκάλυψη και το ξήλωμα των μηχανισμών πρέπει να αποτελεί ειδικό αίτημα του εργατικού, λαϊκού, νεολαιίστικου και δημοκρατικού κινήματος.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Οδηγία απ' το υπουργείο Δικαιοσύνης στους συμβολαιογράφους του Ηρακλείου: Παγώστε τους πλειστηριασμούς


Να παγώσουν οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας ζήτησε με έγγραφη οδηγία του προς τους συμβολαιογράφους του Ηρακλείου, και προφανώς όλης της χώρας, το υπουργείο Δικαιοσύνης. Την εξέλιξη αυτή έκαναν γνωστή χθες συμβολαιογράφοι της πόλης στους εκπροσώπους της Λαϊκής Στάσης Πληρωμών, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν στο Ειρηνοδικείο προκειμένου να εμποδίσουν τη διενέργεια πλειστηριασμών. Έτσι, οι χθεσινές διαδικασίες κηρύχτηκαν άγονες.

Όπως αναφέρει η Λαϊκή Στάση Πληρωμών, άγονοι κατέληξαν οι χθεσινοί πλειστηριασμοί, μιας επιχείρησης στους Κουνάβους (από την Εθνική Τράπεζα), μιας οικοδομής (υπόγειο με ισόγειο) στον Πόρο (από την Proton Bank), ενός οικοπέδου 6,5 στρεμμάτων στους Αθανάτους (από την Proton Bank), ενός οικοπέδου με μεζονέτα 122 τμ στην Φοινικιά (από την Proton Bank), ενός ξενοδοχείου στον Ανισσαρά και ενός οικοπέδου 8 στρεμμάτων με κτίσμα 104 τμ στην Σταλίδα (από την Παγκρήτια Τράπεζα), οι αποθήκες σούπερ μάρκετ της Κρήτης στις Μαλάδες (από την Pro Bank). Εκποιήθηκε μια υπόγεια αποθήκη στον Μασταμπά από την Τράπεζα Πειραιώς. Επίσης εκποιήθηκε μια κατοικία που ανήκε σε τέσσερα μέλη μιας οικογένειας εξ αδιαιρέτου από τον ένα ιδιοκτήτη,δικηγόρο στο επάγγελμα, ο οποίος προκάλεσε την οργή των παρευρισκομένων πολιτών και των αστυνομικών με την απαίτησή του οι τελευταίοι να απομακρύνουν τους πάντες από τον χώρο του ειρηνοδικείου.

Όπως μας ενημέρωσαν οι συμβολαιογράφοι, αναφέρει η Λαϊκή Στάση Πληρωμών, τους εστάλη e-mail από το υπουργείο με το οποίο τους ζητούν να παγώσουν τους πλειστηριασμούς των πρώτων κατοικιών μέχρι νεοτέρας ειδοποίησης. "Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο,η ΛΣΠ χαιρετίζει θετικά αυτή την κίνηση της κυβέρνησης αλλά δηλώνει απερίφραστα ότι συνεχίζει τον αγώνα κατά των πλειστηριασμών όλης της ακίνητης περιουσίας του λαού από τράπεζες και δημόσιο μέχρι αυτοί να ακυρωθούν".

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Ειρηνοδικείο Αθήνας:Αποτράπηκαν όλοι οι πλειστηριασμοί σπιτιών


Αποτράπηκαν όλοι οι πλειστηριασμοί σπιτιών αλλά και άλλοι πελιστηριασμοί σήμερα στο Ειρηνοδικείο Αθήνας. Οι αλληλέγγυοι, που σήμερα ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη φορά, δεν επέτρεψαν σε κανένα κοράκι να μπεί στις (3) αίθουσες που γίνονταν οι πλειστηριασμοί. Εκπλειστηριάζονταν συνολικά 25 σπίτια και πάρα πολλές επαγγελματικές στέγες. 


Από την άλλη τα κοράκια δεν δίστασαν να εμφανισθούν, προκαλώντας τον κόσμο και σε πολλές φορές τραμπουκίζοντας. Όσες φορές τάβρισκαν δύσκολα, κατέφευγαν στους παριστάμενους αστυνομικούς, απειλώντας με μηνύσεις όσους τους εμπόδιζαν να μπούν στην αίθουσα ακόμη και όσους τους φωτογράφιζαν. Μάλιστα ένα κοράκι προσπάθησε να αποσπάσει φωτογραφική μηχανή. 

Ένταση υπήρχε από την έναρξη της διαδικασίας και αυτή οφειλόταν στην προκλητική εμφάνιση των κορακιών και στην επιμονή τους, με χίλιους δυό τρόπους, να μπούν στις αίθουσες. Ένταση που ανέβηκε στο κατακόρυφο με την άσκηση βίας από "βαστάζο" κορακιού απέναντι σε αλληλέγγυους. Τελικά αποχώρησαν και αφού βεβαιωθήκαμε ότι κλειδώθηκαν οι αίθουσες αποχωρήσαμε κι εμείς.

"θα σας κανονίσω εγώ"

Παρίσταντο μέλη από : ΕΠΑΜ, Δι.Κ.Α. Εξαρχείων, Αλληλεγγύη για όλους, Πλειστηριασμοί-Stop, Συντονισμό Συλλογικοτήτων Αττικής. Ακόμη μεμονωμένοι αλληλέγγυοι πολίτες.

Πλειστηριασμοί: το σχέδιο νόμου για την αναστολή τους

Αναστολή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας έως τις 31.12.2015 προβλέπει το σχέδιο νόμου που κατατίθεται στη βουλή για συζήτηση και ψήφιση εντός των ημερών από την κυβέρνηση. Η φιλοσοφία του νέου νόμου "πατά" πάνω στα χνάρια του νόμου Χατζηδάκη (Δεκ.2013), θέτοντας πιο ελαστικά κριτήρια για την προστασία της πρώτης κατοικίας.

Ως γνωστό η προστασία της πρώτης κατοικίας δεν υπάρχει από 1.1.2015 μιας και ο νόμος Χατζηδάκη δεν προέβλεπε παράταση της προστασίας πέραν της 31.12.2014. Η πρόταση της κυβέρνησης δίνει μια χρονική ανάσα και τίποτα, επί της ουσίας, παραπάνω.

Για να ισχύσει η προστασία:
-πρέπει ο οφειλέτης με σχετική αίτηση να υπαχθεί σε ρύθμιση για την προστασία της πρώτης του κατοικίας. Η ρύθμιση προβλέπει την καταβολή δόσεων ανάλογα με την οικονομική κατάστασ του οφειλέτη. Ξεκινά με το 10% των μηνιαίων αποδοχών του (για ετήσιο εισόδημα έως 25.000) και για το υπερβάλλον εισόδημα ποσοστό 20%. Εξαιρούνται της υποχρέωσης καταβολής οι άνεργοι και οι έχοντες μηδενικό εισόδημα.

-να είναι "συνεργάσιμος" με την τράπεζα (επικαιροποιημένα στοιχεία επικοινωνίας, προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων, κ.λπ).

Στη συνέχεια τίθενται οι πιο κάτω προϋποθέσεις και όρια προστασίας.
-προστατεύεται κατοικία αντικειμενικής αξίας έως 300.000 ευρώ (αντί των 200.00 που ήταν πριν).

-το καθαρό ετήσιο εισόδημα να είναι ίσο ή κάτω των 50.000 ευρώ (αντί των 35.000)

-η συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας της οικογένειας να είναι κάτω των 500.000 (αντί των 300.00)

-Οι καταθέσεις σε τίτλους και μετρητά να μην υπερέβαιναν τις 30.000 την 31/12/2014.

Σε περιπτώσεις οικογενειών με τρία παιδιά και πάνω και ατόμων με αναπηρία τα ως άνω όρια προσαυξάνονται κατά 20%.

Δεν διευκρινίζεται αν το σχέδιο νόμου καλύπτει και τους επαγγελματίες και επίσης ποιά χρονικά όρια έχει ο οφειλέτης από την ψήφιση του νόμου για την κατάθεση της αίτησης υπαγωγής στην προστασία και επομένως της καταβολής των δόσεων.

Φυσικά περιμέναμε άλλα, πιο τολμηρά μέτρα από την παρούσα κυβέρνηση. Λ.χ: 
-απαγόρευση πλειστηριαμών για μια διάρκεια ικανή να επαναφέρει την οικονομική ζωή του καθενός σε ομαλά επίπεδα. 
-απαγόρευση πλειστηριαμών για κάθε είδους ακίνητο (εξοχική κατοικία, οικόπεδο, χωράφι) ορίζοντας σαν κριτήριο το συνολικό ύψος της ακίνητης περιουσίας, την εισοδηματική κατάσταση και τα διαθέσιμα μετρητά-τίτλους.
-απαγόρευση πλειστηριαμών για οφειλές σε δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία.
-Η φιλοσοφία του συνεργάσιμου δανειολήπτη είναι ξένη προς τις αντιλήψεις μας όπως και το "ξεγύμνωμα" του καθενός μας σε κάθε τράπεζα.

Στο σχέδιο νόμου που θα ρυθμίζει τα των "κόκκινων δανείων" και που έχει αναγγείλει η κυβέρνηση πως θα φέρει για ψήφιση σε λίγους μήνες θα πρέπει να προβλέπεται μερική ή όλική διαγραφή χρεών με κοινωνικά κριτήρια.

Όμως θα επανέλθουμε αφού κατατεθεί ή και ψηφισθεί το οριστικό σχέδιο νόμου για την αναστολή των πλειστηριασμών.

Δελτίο Πλειστηριασμών της 18/3 σπιτιών στην Αττική

69 πλειστηριασμοί σπιτιών σήμερα 18/3 στο νομό Αττικής. Δεκάδες οι πλειστηριασμοί οικοπέδων, καταστημάτων, γραφείων, ακόμη και αγροτεμαχίων.

Στον πίνακα αναφέρονται πλειστηριασμοί σπιτιών ιδιωτών (και όχι αυτών που είναι υποθηκευμένα υπέρ εταιρικών επιχειρήσεων).

Η κατανομή ανά ειρηνοδικείο περιληπτικά: Αθήνα 25, Αμαρούσιον 8, Αχαρναί (Μενίδι) 4, Ελευσίνα 3, Καλλιθέα 4, Κορωπί 6, Λαύριο 2, Μαραθώνα 3, Νίκαια2, πειραιάς 8, Περιστέρι 1, Χαλάνδρι 3.

Τα πρωτεία επίσπευσης αυτή τη βδομάδα τα έχει η ALPHA BANK (25), ακολουθεί η Eurobank (23), η Πειραιώς 5 και οι άλλες τράπεζες (8). Τέλος έχουμε 8 πλειστηριασμούς σπιτιών από Ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ).

Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρεται το ειρηνοδικείο, η/ο συμβολαιογράφος της τράπεζας/Ταμείου και τέλος η επισπεύδουσα τράπεζα/Ταμείο.

18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ   EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΑΫΜΕΝΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
 18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ   ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΙΩΣΗΦΙΝΑ ΚΑΡΥΝΙΩΤΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ ΜΠΑΡΛΑΜΑ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΝΝΑ ΡΗΓΑ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
 18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΝΘΟΥΛΑ ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑ ATTICA BANK
 18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΡΑΜΜΟΥ PROTON BANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ PROBANK 
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΑΝΘΟΥΛΑ ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑ ATTICA BANK
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΝΝΕΛΑ ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΑΚΟΥ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΝΝΕΛΑ ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΑΚΟΥ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ

18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ ΜΠΑΡΛΑΜΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ ΜΠΑΡΛΑΜΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΝΝΑ ΣΙΜΟΥ-ΚΟΣΜΑΤΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ HSBC BANK

18 Μαρ 2015 ΑΧΑΡΝΩΝ ΘΗΡΕΣΙΑ ΔΑΛΛΑ ΠΟΛΥΖΩΗ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΚΚΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΩΣΤ. ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕΡΠΕΤΖΟΓΛΟΥ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΙΩΑΝΝΑ ΖΑΓΚΑΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΙΩΑΝΝΑ ΖΑΓΚΑΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΟΥΤΑΚΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΚΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΚΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ ΑΡΒΑΝΙΤΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΚΩΣΤ.ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΙΜΙΝΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΛΑΥΡΙΟΥ ΙΟΡΔΑΝΑ ΜΟΡΦΟΝΙΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΛΑΥΡΙΟΥ Ι ΟΡΔΑΝΑ ΜΟΡΦΟΝΙΟΥ EUROBANK

18 Μαρ 2015 ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΑΝΔΡΗΣ ΔΡΑΚΟΥΔΗ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΓΟΥΡΑ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΝΙΚΑΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΝΙΚΑΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΑΫΜΕΝΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΙΜΙΝΟΥ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΡΙΑ ΛΙΩΝΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΥΠΡΙΩΤΑΚΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΡΙΑ ΛΙΩΝΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΥΠΡΙΩΤΑΚΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ
18 Μαρ 2015 ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ

18 Μαρ 2015 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

18 Μαρ 2015 ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟ EUROBANK
18 Μαρ 2015 ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Δεκάδες πλειστηριασμοί σπιτιών. Αύριο όλοι στο ειρηνοδικείο Αθήνας και στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας.

Οι πλειστηριασμοί συνεχίζονται. Και θα συνεχίζονται όσο η ανάθεση είναι η μόνη μας αντι-δράση. Όσο δεν μπορούμε να ιεραρχήσουμε τις πολιτικές και κινηματικές μας προτεραιότητες. 

Αργότερα θα ανακοινωθεί κατάλογος πλειστηριασμών για την Αττική. Όμως δίνουμε την προσοχή μας σε 2 περιπτώσεις: Μας έχουν πάρει τηλέφωνο για 2 περιπτώσεις πολυμελών οικογενειών (από Κολωνό και Ηλιούπολη) που βγαίνει σε πλειστηριασμό η πρώτη κατοικία τους (από Proton και ALPHA Bank).
Γίνονται και οι δύο στο ειρηνοδικείο Αθήνας (Λουκάρεως πίσω από τον Άρει Πάγο). Ώρα συνάντησης 15.30 μέσα στο ειρηνοδικείο. 

Μπορεί να μην είναι το δικό μας σπίτι, μπορεί νάχουμε άλλα τρεξίματα, μπορεί, μπορεί...
Όμως η αλληλεγγύη δεν μετριέται με τα "μπορεί" αλλά με τις επιλογές μας ως προς την προτεραιότητα που δίνουμε στις δράσεις μας.  

Με μια πρόχειρη έρευνα αύριο γίνονται πάνω από 100 πλειστηριασμοί σπιτών σε όλη τη χώρα.  Το "γαμώτο" είναι ότι τα σπίτια που βγαίνουν σε πλειστηριασμό είναι περισσότερα από αυτούς που "τρέχουν"  στα ειρηνοδικεία.  Και από την άλλη το τηλέφωνο από ανθρώπους που χάνουν τα σπίτια τους χτυπάει συνέχεια. 

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ: Αγωνιστικές κινητοποιήσεις


Σε συμβολική κατάληψη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης προχώρησαν σήμερα το πρωί (Δευτέρα 16.3.2015) οι εργαζόμενοι και αλληλλέγγυοι της ΒΙΟΜΕ, προκειμένου να κάνουν γνωστό τον αγώνα τους. 

Σημειώνεται πως οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. και η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. προχωρούν τις ημέρες αυτές σε δράσεις και κινητοποιήσεις. 


Όπως σημειώνουν σε σχετική ανακοίνωση,

Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. και η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. καλούν τους εκπροσώπους του Τύπου σε συνέντευξη Τύπου, την Τετάρτη 18 Μαρτίου στις 12.00 στην ΕΤ3, Λ.Στρατού. 

Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. μπροστά στο φάσμα της ανεργίας και της εξαθλίωσης έχουν σηκώσει στις πλάτες τους έναν μεγάλο και πολύχρονο αγώνα να κρατήσουν το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής ανοιχτό, μέσα σε αντίξοες συνθήκες. Μπροστά τους εδώ και καιρό εμφανίζονται δεκάδες εμπόδια που με πείσμα έχει βάλει η πρώην εργοδοσία τους, η οικογένεια Φιλίππου. Η πρώην εργοδοσία που έχει εγκαταλείψει τόσο τη ΒΙΟ.ΜΕ. όσο και ολόκληρο τον όμιλο της Φιλκεραμ-Τζονσον εδώ και 4 χρόνια, που εγκατέλειψε εκατοντάδες εργαζόμενους και τις οικογένειες τους στην ανεργία και στην απαξίωση, έχει το θράσος να προβάλλει για μια ακόμη φορά αξιώσεις για περάσει το εργοστάσιο σε πώληση και διάλυση, χωρίς να αναλαμβάνει καμιά ευθύνη για τα χρέη της. 

Μπροστά στην ενορχηστρωμένη προσπάθεια της πρώην εργοδοσίας με συμμάχους δυστυχώς και κρατικούς λειτουργούς, οι εργαζόμενοι και οι αλληλέγγυοι της ΒΙΟ.ΜΕ. δεν πρόκειται να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Δεν θα αφήσουμε καμία δικαστική απόφαση, κανένα νομικό τερτίπι και κανένα αφεντικό να παίξει άλλη μια φορά με τις ανάγκες μας και ότι έχουμε ήδη κατακτήσει. 

Καλούμε λοιπόν, σε συνέντευξη τύπου για να ενημερώσουμε την κοινωνία για το τι συμβαίνει πραγματικά στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ., για να ακουστεί η φωνή μας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και για να ενημερώσουμε για τις επόμενες μας κινήσεις: 

-Παρασκευή 20/3 από τις 11.00 το πρωί στο Άγαλμα Βενιζέλου στην πλ.Αριστοτέλους, διοργανώνουμε Ανοιχτή διάθεση αλληλέγγυων προϊόντων με μικροφωνική και ζωντανή μουσική. 

-Δευτέρα 23/3 από τις 9.00 το πρωί ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ενάντια στα σχέδια να καταλήξουν το εργοστάσιο βίδες προς πώληση και οι εργαζόμενοι στα αζήτητα τις ανεργίας. 

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 
από την Ελλάδα και κάθε γωνιά του εξωτερικού 
ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ. 

Αγωνιστικά, 
Οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής 
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. 


Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων. Συνέλευση

Καλούμε κατοίκους και εργαζόμενους στα Εξάρχεια 
στην ανοικτή συνέλευση του Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων 
αύριο Τρίτη 17 Μάρτη ώρα 20.00 Τσαμαδού 15.

Θέματα: 
-δράσεις κατά των Πλειστηριασμών, 
-συμμετοχή μας σε άλλες δομές και συλλογικότητες, 
-δράσεις για τη γειτονιά.