επικοινωνία: e-Mail DiKAExarchion@gmail.com


**** ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ****

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Κάλεσμα: Γλέντι οικονομικής στήριξης της Ενωτικής Πρωτοβουλίας κατά των Πλειστηριασμών


Κάλεσμα: Γλέντι οικονομικής στήριξης της Ενωτικής Πρωτοβουλίας 
κατά των Πλειστηριασμών

Σας καλούμε στο γλέντι μας την Κυριακή 20 Γενάρη, ώρα 2μ.μ. που γίνεται στο Κοινωνικό Κέντρο-Τσαμαδού 15 Εξάρχεια.

Ο αγώνας μας κατά των πλειστηριασμών είναι αγώνας κοινός. Είναι αγώνας του καθενός μας. Η με οποιοδήποτε τρόπο στήριξή του είναι καθοριστικής σημασίας τόσο για τη συνέχισή του όσο και για την αποτελεσματικότητά του. Είναι περιττό να μιλήσουμε για την οικονομική διάσταση αυτού του αγώνα. Οι δράσεις μας στα συμβολαιογραφεία, στις τράπεζες, στις γειτονιές πρέπει να απλώνονται και να δυναμώνουν συνεχώς, δίνοντας ελπίδα και κουράγιο σε όσους συνανθρώπους μας κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους, σε όσους απελπισμένους έχουν παραιτηθεί. 

Οι δεκάδες χιλιάδες πλειστηριασμοί για τη χρονιά που μόλις μπήκε είναι απειλή κοινωνική, πολιτική, οικονομική. Η αποσάρθρωση του κοινωνικού ιστού, η περιθωριοποίηση δεκάδων χιλιάδων συμπολιτών μας μέσω της αρπαγής του τελευταίου περιουσιακού τους στποιχείου, είναι η αρπαγή της αξιοπρέπειας όλων μας. Και μαζικά, αλληλέγγυα και με αισιοδοξία πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτήν την ανατέλλουσα βαρβαρότητα.

Σε αυτό τον αγώνα σας θέλουμε μαζί μας. Σας περιμένουμε στην εκδήλωσή μας.

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Το event της εκδήλωσης. 

Κοινοποιούμε....καλούμε

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Αυτό το κούρεμα ποιός θα το πάρει ;

Αυτό το κούρεμα ποιός θα το πάρει ;


Ανάμεσα στα δεκάδες σχέδια κουρέματος που έχουν δεί το φως της δημοσιότητας ένα ακόμη έρχεται να δελεάσει τους κόκκινους οφειλέτες στεγαστικών δανείων. Προφσνώς, για να αναγκασθούν οι τράπεζες να βάλουν νερό στο κρασί τους, όλα τα προηγούμενα έχουν αποτύχει ή δεν είχαν την επιθυμητή ανταπόκριση.

Κανείς, μα κανείς ιθύνων νους δεν σκέφτεται ότι η αποτυχία δεν οφείλεται στην απροθυμία της πλειοψηφίας των δανειοληπτών να απαλλαχθούν από τον εφιάλτη της απώλειας του ακινήτου τους, αλλά στην κάτισχνη δυνατότητά τους να ανταποκριθούν στους όρους ενός "συμβολαίου" κουρέματος; Ακόμη και στην περίπτωση που υπάρχει προς το παρόν η ρευστότητα χρημάτων να καλύψει τον διακανονισμό, κανείς δανειολήπτης δεν αισθάνεται ασφαλής ότι αυτή η δυνατότητα θα υπάρχει και αύριο. Και έτσι ακολουθούν το ρητό φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά

Υπάρχει και το δεδομένο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις που εφαρμόσθηκε σχέδιο διακανονισμού και κουρέματος στα στεγαστικά δάνεια, οι τράπεζες δεν δεσμεύθηκαν για τους όρους της συμφωνίας πέραν της πενταετίας. Για παράδειγμα μια κλασική περίπτωση δελεαστικής πρότασης περιελάμβανε μια πολύ χαμηλή δόση για πέντε χρόνια και καμμία δέσμευση της τράπεζας για το τί θα γίνει μετά. Πλήρωνε ο δανειολήπτης  κάποια χρήματα, διατηρούσε  το ακίνητο, και με τη λήξη της πενταετίας η τράπεζα με το έτσι θέλω όριζε μια δόση στην οποία ήταν αδύνατον να ανταποκριθεί... και αυτό είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος για όσους έχουν ήδη συνάψει τέτοιους διακανονισμούς με την τράπεζά τους.

Επομένως οι μόνοι που πράγματι μπορούν να συγκινηθούν από τη γενναιοδωρία των τραπεζών είναι οι λεγόμενοι κακοπληρωτές. Οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να περιμένουν μια ακόμη καλύτερη πρόταση. Αλλά και στην περίπτωση που αυτή δεν έλθει και η τράπεζα παίξει το χαρτί του πλειστηριασμού, αυτοί έχουν τον άσσο στο μανίκι τους: τελευταία στιγμή πετυχαίνουν αναστολή του πλειστηριασμού. Χαρακτηριστικά τα παραδείγματα που εκτέθηκαν σε προηγούμενη ανάρτηση (http://noauctionsgr.blogspot.com/2019/01/2018.html).

Τί προβλέπει η νέα πρόταση.
Σύμφωνα με αυτή το κούρεμα" δανείων δεν θα εφαρμόζεται συνολικά στο τέλος της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου - όπως γινόταν μέχρι σήμερα, αλλά θα επιμερίζεται ανά έτος και το ποσό του αναλογούντος στο έτος κουρέματος θα εκπίπτει από τη συνολική οφειλή στο τέλος κάθε έτους. Πάντα με τη δέσμευση ότι  ο δανειολήπτης θα είναι συνεπής. Σε αντίθετη περίπτωση το δάνειο ξαναβάφεται κόκκινο.

Λεπτομέρειες του σχεδίου δεν έχουν αποσαφηνισθεί, όμως μπορούν να συναχθούν τα εξής ασφαλή συμπεράσματα:
1. Ο δανειολήπτης δεν βλέπει κάποια ελάφρυνση της δόσης, αλλά μια ελάφρυνση του συνολικού χρέους κάτι που απλά σημαίνει ότι αν μπορέσει να είναι συνεπής η καταληκτική ημερομηνία της αποδέσμευσής του από το χρέος θα έλθει πιο νωρίς.
2. Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα η συνολική "άφεση" του χρέους θα είναι μεταξύ του 20 και του 30%.  Δεδομένου ότι στη σύνθεση της οφειλής οι τόκοι κατέχουν τη μερίδα του λέοντος, καταλήγουμε να μιλάμε για ένα όχι σημαντικό κούρεμα των τόκων, λαμβανομένης υπόψη  της τοκογλυφικής πολιτικής των τραπεζών.

Οι τράπεζες και μειώνουν έτσι τον αριθμό των κόκκινων στεγαστικών δανείων και δεσμεύουν ακόμη περισσότερο τον δανειολήπτη στο να είναι συνεπής. Ο δε δανειολήπτης απλά αρκείται στην ετήσια "άφεση" του χρέους του.

Λεφτά όμως θα υπάρχουν; Θα ξεμυτίσει η εμπιστοσύνη στην  αενάως "επερχόμενη" ανάπτυξη;

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης του κινήματος κατά των πλειστηριασμών

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο....
...........
Κ. Καβάφη, Ας φρόντιζαν

δεν είναι οι πλειστηριασμοί των σπιτιών μας
η προσωπική ήττα του καθενός 
αλλά αντίστασης ανάχωμα για την αξιοπρέπεια    


Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2019

Πλειστηριασμοί 2018-το δέος των αριθμών και η μελωδία των κινημάτων

Η εξέλιξη και τα αποτελέσματα της διαδικασίας 
των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών (ηλ.πλ) για το έτος 2018


εισαγωγικά
Από το γράφημα αυτό αποδεικνύεται ότι το εργαλείο των ηλ.πλ. αποτελεί το υπερόπλο των τραπεζών. Καθίσταται απλός και "παραγωγικός" ο τρόπος να βγαίνουν σπίτια και περιουσίες στο σφυρί σαν να ήταν χαλιά.  Γιατί έτσι το θέλησε η κυβέρνηση, έτσι το θέλησαν οι θεσμοί: "Πρώτα οι τράπεζες"
Για τους πάσης κοπής οφειλέτες προκειμένου να σώσουν την πρώτη κατοικία τους, καθίσταται πλέον δύσκολο να αποφύγουν είτε έναν κανιβαλιστικού τύπου συμβιβασμό με την τράπεζα και τους λοιπούς πιστωτές τους, είτε να αρκεσθούν στην αναιμική προστασία του νέου νόμου, που αναμένεται ως τα τέλη Φλεβάρη του 2019 να αντικαταστήσει το νόμο Κατσέλη-Σταθάκη. Όσοι βέβαια θα πληρούν τα νέα αυστηρά κριτήρια ένταξης στο νέο νόμο "προστασίας" Εκτός εάν... 
...οι 120.000 άμεσα απειλούμενοι από τους πιστωτές τους οφειλέτες αποφασίσουν πως η σωτηρία τους δεν χαρισθεί από τους τραπεζίτες τους αλλά από τον ίδιο τον αγώνα τους.  

οι αριθμοί λένε την αλήθεια ; Μια αναγκαία διευκρίνηση
Αναφέρομαι στον αριθμό των πλειστηριασμών που "ολοκληρώθηκαν". Για λόγους που δεν αναφέρονται αλλά είναι κατανοητή η στόχευσή τους, στο μέγεθος αυτό περιλαμβάνονται και οι πλειστηριασμοί που κατέστησαν άγονοι. Στα οικεία πεδία των ιστοσελίδων των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών δεν διαχωρίζονται οι άγονοι από τους γόνιμους πλειστηριασμούς. Για να έχουμε πάντως έναν αριθμό των άγονων πλειστηριασμών που να αγγίζει την πραγματικότητα θα ανατρέξουμε σε δημοσιεύματα του Σεπτέμβρη 2018, όπου αναφέρεται πως έξι από τους δέκα πλειστηριασμούς που είχαν διενεργηθεί το πρώτο οκτάμηνο του 2018  κηρύχθηκαν  άγονοι.  Επίσης, την ίδια εποχή άλλα δημοσιεύματα μιλούσαν για ένα ποσοστό της τάξης του 80% πλειστηριασμών που "γονιμοποιήθηκαν¨ από τις ίδιες τις πιστώτριες τράπεζες. Δηλαδή Γιάννης κερνάει-Γιάννης πίνει...

Να σημειώσουμε ότι οι τράπεζες θα ήθελαν να  "κτυπάνε" περισσότερα ακίνητα αν δεν έμπαινε το φρένο του ESM. Οι λόγοι που το ESM ανάγκασε τις τράπεζες να σταματήσουν να κτυπάνε οι ίδιες σωρηδόν ακίνητα είναι δύο.
-Ο ένας είναι ότι οι έξωθεν θεσμοί και ο ESM προτιμούν να πουληθούν τα καλά κόκκινα δάνεια (που έχουν εξασφαλίσεις φιλέτα) προκειμένου ξένοι επενδυτές  να τζογάρουν πάνω στα δεσμευμένα ακίνητα.
-και ο δεύτερος λόγος είναι ότι για τα ακίνητα τα οποία βγαίνουν σε πλειστηριασμό και είναι δεσμευμένα από περισσότερους πιστωτές (π.χ. άλλες τράπεζες, Δημόσιο και Ασφαλιστικά Ταμεία) η επισπεύδουσα και πλειοδότης τράπεζα υποχρεούται να εκταμιεύσει το αναλογούν ποσό των υπολοίπων πιστωτών που έχουν λαμβάνειν από τον οφειλέτη. Και σε καιρούς πενιχρής ρευστότητας, που τέτοια δυνατότητα. 

Το δέος των αριθμών και οι 16408 τουφεκιές
Διαβάζουμε στο γράφημα πως για το 2018 είχαν προγραμματισθεί σε όλη τη χώρα 21354 πλειστηριασμοί ακινήτων εκ των οποίων ολοκληρώθηκαν οι 16408. Στα νούμερα αυτά πρέπει να συνυπολογισθούν και οι δεκάδες χιλιάδες διαταγές πληρωμής που μένουν παγωμένες στα συρτάρια των νομικών τμημάτων των τραπεζών που είτε για πολιτικούς λόγους είτε για λόγους τακτικής δεν προχωρούν στο στάδιο του πλειστηριασμού. Προφανώς οι τράπεζες για επικοινωνιακούς λόγους στρέφουν τα βέλη τους πρώτα σε μεγαλοοφειλέτες ή σε οφειλέτες κατόχους ακινήτων-φιλέτων.

Οι αριθμοί προκαλούν δέος αν αναλογισθούμε τους δεκάδες χιλιάδες"κόκκινους" δανειολήπτες των τραπεζών όσο και τους οφειλέτες του δημοσίου που αριθμούν μερικά εκατομμύρια. Ο μισός πληθυσμός της χώρας βρίσκεται υπό διωγμό. Πόλεμος με λάφυρο την αξιοπρέπεια και τις μνήμες της κάθε οικογένειας, του κάθε επαγγελματία. Ένας μαζικός ξερριζωμός από τα σπίτια, τα μαγαζιά, τα χωράφια όπου ανθούσε για χρόνια η ονειροπλασία, όπου εύρισκαν στέγη οι ελπίδες και ζύμωναν το ψωμί τους οι οικογένειες. Μόνο όποιος έχει περιέλθει σε αυτή την κατάσταση  μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος. Μπορούν τα κινήματα να αντιληφθούν αυτή την κραυγή απόγνωσης; 

Πόλεμος αναίμακτος, θάνατος από χέρια με λευκά γάντια. Πόλεμος προετοιμασμένος μεθοδικά. Πρώτα η έπαρση της καλλιεργημένης ευδαιμονίας, στη συνέχεια η απογοήτευση, ο φόβος, η παραίτηση, η κατάθλιψη.  Η κοινωνική αποσάρθρωση, συνέπεια όλων αυτών οδηγεί τα παραλυμένα κοινωνικά στρώματα κατευθείαν στο στόμα του λύκου. 

Οι πίνακες που παρατίθενται στη συνέχεια προσφέρονται για ποικίλες κοινωνικές γνωματεύσεις. Μία όμως ξεπηδάει σαν κυρίαρχη. Η έλλειψη οργανωμένης κοινωνικής αντίστασης, ειδικά σε περιοχές της χώρας με μηδαμινή συλλογική αντίσταση, διευκολύνει τη λεηλασία των πλειστηριασμών. Αναδεικνύεται παράλληλα πως η λάθος ιεράρχηση των καθηκόντων πολλών κινημάτων αλλά και πολιτικών φορέων που "επιβάλλουν" σε κάθε ευκαιρία τις προτεραιότητές τους στα κινήματα, υποβάθμισε το πρόβλημα των πλειστηριασμών ή το απαξίωσε, υψώνοντας λάβαρα ιδεολογικής "καθαρότητας". Το "εμείς δεν παλεύουμε υπέρ της ιδιοκτησίας," ακούγεται συχνά-πυκνά από πολιτικά σχήματα στο χώρο της αριστεράς και πέραν αυτής. 

Συνηθίζω να λέω πως το κοντραμπάσο της συμφωνικής ορχήστρας και τα κινήματα έχουν κάτι κοινό: όταν παίζει το κοντραμπάσο κανείς δεν το ακούει. Όταν όμως σιγεί τότε όλοι νοιώθουν την απουσία του. Σε ένα παράλληλο σύμπαν σε κοινωνικό επίπεδο συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με την παρουσία ή την απουσία των κινημάτων.

Οι στατιστικές
Στους πίνακες που ακολουθούν παρουσιάζεται μια ποιοτική και γεωγραφική ανάλυση τνω πλειστηριασμών του τελευταίου τετραμήνου του 2018. Τα στοιχεία έχουν αλιευθεί από τις ιστοσελίδες των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Σημειωτέον ότι αντίστοιχα στοιχεία δεν υπάρχουν για το υπόλοιπο του 2018, μιας και δεν τηρούνταν από τους διαχειριστές των ιστοσελίδων.


Στον Πίνακα 2 στην τρίτη στήλη απεικονίζεται το πλήθος των αναστολών των πλειστηριασμών και στην τελευταία στήλη απεικονίζεται το ποσοστό των αναστολών σε σύγκριση με το πλήθος των πλειστηριασμών (στήλη 3).

Η αναστολή, όπως προαναφέραμε, είναι το μόνο ευεργετικό αλλά προσωρινό αποτέλεσμα που μπορεί να πετύχει το κίνημα στη συγκεκριμένη συγκυρία, μιας και ο συσχετισμός των δυνάμεων στη μάχη κατά των ηλ.πλ. δεν επιτρέπει τη δυναμική ακύρωση όλης της διαδικασίας του πλειστηριασμού που είναι και ο ευκταίος στόχος. Αναστολή μπορεί να επέλθει με αίτηση και πρόταση συμβιβασμού με την τράπεζα ή εν γένει τον πιστωτή εκ μέρους του δανειολήπτη που μπορεί να υποβληθεί έως και 24 ώρες πριν τον πλειστηριασμό. 

Στον πίνακα 3 (αποτελέσματα πλειστηριασμών κατοικιών) βλέπουμε ότι σε τουριστικές περιοχές το ποσοστό αναστολών για κατοικίες ξεπερνάει κατά πολύ τον μέσο όρο κάτι που μας κάνει να σκεφθούμε -σε συνδυασμό με την απουσία κινημάτων στις περιοχές αυτές - ότι πολλοί δανειολήπτες καταφεύγουν την τελευταία στιγμή σε αυτή τη λύση. 
  

Ένας μεγάλος αριθμός αναστολών πλειστηριασμών κατοικιών παρατηρείται σε περιοχές με οργανωμένο κίνημα (π.χ. Αττική, Θεσσαλία). Η παρουσία κινημάτων στα συμβολαιογραφεία και η δημόσια καταγγελία του πλειστηριασμού από τα κινήματα αναγκάζουν την κυβέρνηση και τις τράπεζες να αναστείλλουν πολλούς πλειστηριασμούς κυρίως λαϊκών κατοικιών και για χαμηλές οφειλές. Η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών κοινοποιεί και στοχεύει σε πλειστηριασμούς κατοικιών και εν γένει περιουσιών χαμηλής αξίας ειδικά όταν η οφειλή είναι δυσανάλογα μικρότερη της αξίας του ακινήτου. Στοχοποιεί επίσης πλειστηριασμούς όπου έχει διαπιστωθεί η καταστρατήγηση από την τράπεζα βασικών δικαιωμάτων του δανειολήπτη. 

Υπάρχουν και περιοχές με εκτεταμένο αστικό ιστό όπου παρατηρείται απουσία ή  υποτονική παρουσία κινημάτων  κατά των πλειστηριασμών. Εκεί τα μεγέθη των αναστολών δεν είναι τα αναμενόμενα. Μελετώντας τον πίνακα 3  αυτό καθίσταται εμφανές. 


Τέλος, στον πίνακα 4 παρουσιάζεται μια αναλυτική εικόνα της γεωγραφίας των πλειστηριασμών κατοικιών στους δήμους του νομού Αττικής. Το συμπέρασμα που μπορούμε να εξάγουμε από εδώ είναι αυτό που τονίσαμε σε προηγούμενη παράγραφο. Ότι δηλαδή, οι τράπεζες στοχεύουν κατα προτεραιότητα στα ευγενή αλλά και τα νεοαναπτυσσόμενα προάστια (για επικοινωνιακούς αλλά και ουσιαστικούς λόγους). Δεν παραβλέπεται επίσης η διαπίστωση ότι η κρίση κτύπησε με οδυνηρά αποτελέσματα (τεράστιες μειώσεις εισοδημάτων) και κοινωνικά στρώματα της μεσαίας τάξης  για τα οποία στρώματα οι πόρτες του τραπεζικού δανεισμού ήταν ορθάνοικτες όλο το 24ωρο.

Επίλογος
Ούτε η αναστολή, ούτε η ματαίωση και πολύ περισσότερο ο συμβιβασμός με την τράπεζα ή η προστασία του νόμου, αποτελούν την οροστική λύση που πρέπει να επιδιώκει το κίνημα. Οποιοσδήποτε συμβιβασμός είναι έωλος και μπορεί να καταπέσει για πολλούς λόγους ο κυριώτερος των οποίων είναι η πάντα ελλοχεύουσα οικονομική αδυναμία ανταπόκρισης στους όρους του συμβιβασμού ή του νόμου. Όσο δεν αποκαθίσταται το προ κρίσης επίπεδο εισοδημάτων, όσο η τοκογλυφία και ο ανατοκισμός συνεχίζουν να αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο την οφειλή, κάθε συμβιβασμός είναι μια ακόμη θηλιά (ίσως η τελευταία) στο λαιμό του δανειολήπτη/οφειλέτη. Επομένως απαιτείται και πρέπει να διεκδικείται είτε ένα μεγάλο κούρεμα της οφειλής είτε η ολική διαγραφή της όταν πρόκειται για οικονομικά εξαθλιωμένες κοινωνικές ομάδες.

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018

Μάνος Χατζιδάκις: Ο μύθος των Χριστουγέννων

"Μόνο τα πρόσωπα μερικών παιδιών και μερικών γριών 
που περιφέρονται θλιμμένες, είναι ότι διαθέτει ο κόσμος μας, 
για ν΄ αγαπάς τις μέρες τούτες."


Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ΄ τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις -πλην ανατολικών- και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ΄ ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι΄ αμεριμνησία. 

Ούτε για τα παιδιά, δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα. Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι από ’να σπίτι που τις μέρες αυτές, δεν έχει να προσθέσει κανένα αληθινό αγαθό, ούτε υποδομή για μια γενναία ονειροπόληση- ονειροπόληση ενός κόσμου ιδανικού, που να τον κυβερνάει ο Χριστός και οι Άγιοι του, με αρχηγό τον Αη Βασίλη. Ιδιαίτερα στον τόπο μας, τα Χριστούγεννα γίνανε μέρες συναλλαγής και αυτοϊκανοποίησης. Ευκαιρία για μια ευρωπαϊκή παράσταση. Αν είχαμε και λίγο περισσότερο χιόνι, ώ τότες τα πράγματα θάσαν καλύτερα.

Η γέννηση του Χριστού παραμένει πια μια επέτειος άγονη και χωρίς αίσθημα. Και η Αθήνα μας, σαν καπνιστό τσουκάλι οινομαγειρείου χωρίς φωτιά και θέρμανση, ζει την αγιότητα των ημερών, σκυθρωπά, άχαρα και κουρασμένα. Οι δρόμοι σκοτεινοί, για οικονομία βέβαια ηλεκτρισμού, αλλά φαντάζουν απείρως σκοτεινότεροι έτσι καθώς περιέχουν ολοένα και περισσότερο, αναίδεια, αναπηρία και ανανδρία.

Η δυστυχία ολοφάνερη στα μάτια των γερόντων, που φεύγουν κάθε μέρα από κοντά μας θλιμμένοι κι απροστάτευτοι, γνωρίζοντας καλά πια πως γεννήσανε, λειψούς ανθρώπους και πολύ χιόνι, που ατέλειωτα θα τους σκεπάζει στους αιώνες. Τα κάλαντα, τα δώρα και οι αγιασμοί, δεν πείθουνε κανένα ότι προσφέρουνε αγάπη και παράδοση. Μόνο τα πρόσωπα μερικών παιδιών και μερικών γριών που περιφέρονται θλιμμένες, είναι ότι διαθέτει ο κόσμος μας, για ν΄ αγαπάς τις μέρες τούτες.

Κι έτσι που ο μύθος των Χριστουγέννων έγινε δίσκος τουρισμού, ζωγραφική σε λαϊκή αγορά, σύνθημα αυτοκόλλητο σε πρακτορείο Προ-Πο, βγήκανε για σεργιάνι χιλιάδες αυτοκίνητα, να πουν τα κάλαντα τα εθνικά, τα θρησκευτικά και τα καταναλωτικά. Πόσο μας ξεκουράζει αυτό το ράντισμα πετρελαίου εις τας οδούς, για να στολίσουμε το σπίτι, για να φωτογραφίσουμε το στολισμένο κέντρο της πόλης, ν΄ αφήσουμε τα δώρα μας στους τροχονόμους αστυνομικούς και τέλος να επιστρέψουμε κατάκοποι την μεσημβρία σπίτι μας, για το απαραίτητο και παραδοσιακό γεύμα παραμονής.

Μάνος Χατζιδάκις, Κυριακή 24 Δεκέμβρη 1978


Πηγή: 3point magazine 

Η μελαγχολία των Χριστουγέννων και σύντομος οδηγός επιβίωσης (αναδημοσίευση)


Οι εορτές των Χριστουγέννων προκαλούν, σε πολλούς, αισθήματα θλίψης. Είναι η περίοδος, κατά την οποία ερχόμαστε περισσότερο αντιμέτωποι με τις ελλείψεις της ζωής μας. Το αίσθημα μοναξιάς, αδιέξοδου ή αποτυχίας, που προσπαθούμε να κρύψουμε όλο τον υπόλοιπο χρόνο, ξεχύνεται ανεξέλεγκτο τις γιορτές. 

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Οι αιτίες μπορεί να ποικίλλουν. Από τη μια το πρότυπο της χαρούμενης οικογένειας, που έχει προβληθεί κατά κόρον μέσα από τις ταινίες, οδηγεί σε αναπόφευκτες και επώδυνες συγκρίσεις. Καταλήγουμε να πιστέψουμε ότι αυτό που βλέπουμε στην τηλεόραση αποτελεί τον κανόνα κι ότι, εκτός από τον πρωταγωνιστή της ταινίας, και ο διπλανός μας βιώνει την απόλυτη ευτυχία των εορτών. Έτσι όποιος δεν έχει καταφέρει να συμμορφωθεί με αυτό το πρότυπο, και πιστέψτε με είναι πολλοί αυτοί, αισθάνεται μειονεκτικά. 

Από την άλλη, η γιορτινή ατμόσφαιρα που επικρατεί επιβάλλει μια καταναγκαστική χαρά. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να χαρώ πάση θυσία. Και γιατί δεν μπορώ να χαρώ; Τι μου συμβαίνει; Γιατί είμαι διαφορετικός; Ο άνθρωπος δυσκολεύεται πολύ να φερθεί διαφορετικά από τους άλλους. Δεν είναι τυχαίο ότι σε κάθε πολιτισμό και σε κάθε κοινωνία, υπάρχουν τόσοι κανόνες και πρότυπα αποδεκτής συμπεριφοράς, που έχουν ως αποτέλεσμα την ταύτιση με αυτά ή την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σύγκλιση. Σκεφτείτε πόσο άβολα αισθανόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον να λειτουργεί με τρόπο μη προβλέψιμο και κοινωνικά μη αποδεκτό σε κάποιες περιστάσεις. Το διαφορετικό έχει πάντοτε ένα σημαντικό κόστος, κυρίως για αυτόν που το βιώνει. 

Όλη αυτή η ψυχολογική πίεση των εορτών αποτελεί το έναυσμα, για να έρθει ο άνθρωπος αντιμέτωπος με άλυτα θέματα που τον απασχολούν. Η έλλειψη μιας συντροφικής σχέσης, προβλήματα με το σύντροφο, τα παιδιά ή τους γονείς επανέρχονται στο προσκήνιο. Σαν κι αυτή να είναι η μοναδική περίοδος που έχουμε τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε όσα μας απασχολούν. Κι ερχόμαστε στην έλευση του νέου έτους και στον αναπόφευκτο απολογισμό που επιβάλλει. Υποσχέσεις που δώσαμε και δεν καταφέραμε να τηρήσουμε τον προηγούμενο χρόνο, απολογισμός για το τι έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής και κυρίως, για το τι δεν έχουμε καταφέρει. Συχνά οι άνθρωποι έχουμε την τάση να εστιάζουμε στις αποτυχίες κι όχι στις επιτυχίες μας (ναι αν αναλογιστούμε, όλοι έχουμε καταφέρει κάποια πράγματα στη ζωή μας!).

Από την άλλη, μπορούμε να πούμε ότι τις γιορτινές ημέρες θερίζουμε όσα σπείραμε τον υπόλοιπο χρόνο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι χρειάζεται να τιμωρήσουμε τον εαυτό μας επειδή τα αποτελέσματα της σοδειάς δε μας ικανοποίησαν. Αν δε μας αρέσει η ζωή μας στην παρούσα φάση, μπορούμε, από τον επόμενο χρόνο, να θέσουμε διαφορετικούς στόχους τους οποίους να προσπαθήσουμε να επιτύχουμε.

Μπορεί να χρειαστούμε και τη βοήθεια άλλων, προκειμένου να τα καταφέρουμε ή να βρούμε τον τρόπο να υπερπηδήσουμε τα προσωπικά μας εμπόδια, έτσι ώστε οι επόμενες εορτές να είναι πιο κοντά σε αυτό που θα θέλαμε οι ίδιοι, κι όχι αναγκαστικά ίδιες με ένα απατηλό πρότυπο ευτυχίας.

Μπορούμε ακόμη να εκμεταλλευτούμε και αυτές τις γιορτές και να προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε πιο ουσιαστικά με τους κοντινούς μας ανθρώπους, εκφράζοντας σκέψεις ή συναισθήματα που δεν έχουμε μοιραστεί μέχρι τώρα. Κι αυτό θα είναι το καλύτερο εορταστικό δώρο τόσο για τον εαυτό μας, όσο και για τους άλλους!

Καλές γιορτές!

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ Τα κάλαντα των πλειστηριασμών (Βίντεο-Φωτογραφίες)

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ
Τα κάλαντα των πλειστηριασμών (Βίντεο-Φωτογραφίες)

Από τη σημερινή δράση κατά των πλειστηριασμών στην οδό Κοραή.  






Κεράσματα για τους περαστικούς, γιορταστική μουσική.  





Kάλαντα από τη χορωδία μας (live !!!).. έξω από τις τράπεζες (Πειραιώς, ALPHA, Eurobank).




Και του χρόνου στα σπίτια μας !!! ..."και κανείς να μην μας βγάλει"

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
το σπίτι σου το χάνεις πια
έτσι θέ- έτσι θέλει ο τραπεζίτης
και το κρά- και το κράτος φορομπήχτης.

Όμως ακούστε το καλά
κοράκια και αρπαχτικά 
δεν θα πά- δεν θα πάρετε το σπίτι
απ' τα χέ- απ' τα χέρια ιδιοκτήτη.

Χρόνια ευχόμαστε πολλά
ειρηνικά, δημιουργικά
και στα σπί- στα σπίτια μας και πάλι
και κανείς και κανείς να μη μας βγάλει.

https://www.facebook.com/dikaex2/videos/537663273397805/

Φωτογραφίες-Βίντεο
-Ζήκας Περικλής
--Μεταξά Ευαγγελία

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018

Ακτιβισμός κατά των πλειστηριασμών Υποδεχόμαστε (πρόωρα) το 2019 με ένα εορταστικό πρόγραμμα κατά των πλειστηριασμών. Για την Παρασκευή 28/12 ώρα 11.00 στον πεζόδρομο της Κοραή (ΜΕΤΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ) έχουμε ετοιμάσει μια πρωτότυπη δράση κατά των πλειστηριασμών. Θα σας πούμε τα κάλαντα των πλειστηριασμών, θα κερνάμε γλυκά και τσίπουρα και θα παίζει μουσική σε γιορτινό κλίμα. Σας περιμένουμε όλες και όλους με στόχο να έχουμε μια ακόμη πρωτότυπη και αποτελεσματική δράση κατά των πλειστηριασμών. Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών


Υποδεχόμαστε (πρόωρα) το 2019 με ένα εορταστικό πρόγραμμα κατά των πλειστηριασμών.  

Για την Παρασκευή 28/12 ώρα 11.00 στον πεζόδρομο της Κοραή (ΜΕΤΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ) 
έχουμε ετοιμάσει μια πρωτότυπη δράση κατά των πλειστηριασμών.

Θα σας πούμε τα κάλαντα των πλειστηριασμών, 
θα κερνάμε γλυκά και τσίπουρα 
και θα παίζει μουσική σε γιορτινό κλίμα.

Σας περιμένουμε όλες και όλους 
με στόχο να έχουμε μια ακόμη πρωτότυπη και αποτελεσματική δράση 
κατά των πλειστηριασμών. 

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Δύο σενάρια για την προστασία της πρώτης κατοικίας (αναδημοσίευση)

Δύο σενάρια για την προστασία της πρώτης κατοικίας (αναδημοσίευση)


Δύο εναλλακτικές προσεγγίσεις εξακολουθεί να εξετάζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για την προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, ενόψει της λήξης της ισχύος των σχετικών διατάξεων του νόμου Κατσέλη, σύμφωνα με πηγή του οικονομικού επιτελείου.

Η πρώτη εναλλακτική είναι η επέκταση του νόμου με τροποποίηση των παραμέτρων του, όπως αναφέρεται. Δηλαδή με διαφορετικά, αυστηρότερα όρια αντικειμενικής αξίας ακινήτου και εισοδήματος του δανειολήπτη.

Η δεύτερη εναλλακτική είναι ένα διαφορετικό πλαίσιο, με βάση το οποίο το κράτος θα βοηθά τον δανειολήπτη να πληρώσει το δάνειό του, αλλά και οι τράπεζες θα προχωρούν σε αναδιάρθρωση των δανείων, ουσιαστικά «κούρεμα».

Ενώ απομένουν μόνο ελάχιστες μέρες έως τη λήξη του χρόνου και της ισχύος του νόμου ως προς το θέμα αυτό, στην κυβέρνηση δίνονται εσωτερικές μάχες για το είδος της προστασίας που τελικά θα εξασφαλισθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, από πλευράς του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη διατυπώθηκε πρόταση για προστασία δανειοληπτών με όριο καθαρού εισοδήματος τις 35.000 ευρώ (σήμερα το όριο είναι οι λεγόμενες εύλογες δαπάνες διαβίωσης που κυμαίνονται μεταξύ 13.900 και 40.800 ευρώ, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση), όριο αξίας πρώτης κατοικίας τις 200.000 ευρώ και δυνατότητα β΄ κατοικίας έως 100.000 ευρώ. Δεδομένου ότι οι τράπεζες πιέζουν για όριο αξίας πρώτης κατοικίας έως τις 100.000 ευρώ (σήμερα είναι 180.000 ευρώ για έναν ενήλικο και φτάνει συνολικά για οικογένεια με τρία παιδιά τις 280.000 ευρώ), η πρόταση θεωρήθηκε ανέφικτη. Σύμφωνα με πηγή των θεσμών, ένα όριο της τάξης των 150.000 ευρώ θα ήταν ίσως λογικό.

Επιδίωξη είναι να υποστηριχθούν οι δανειολήπτες που έχουν πραγματικά μεγάλη ανάγκη και να αποκλεισθούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης φιλοδοξεί να καταλήξει σε μια λύση στις επόμενες μέρες, έως τις αρχές Ιανουαρίου, με στόχο να διασφαλίσει την έγκριση των θεσμών που επιστρέφουν στις 21 Ιανουαρίου στην Αθήνα.

Προς το παρόν, πάντως, είναι μια ακόμη σημαντική εκκρεμότητα, που καίει φυσικά τους δανειολήπτες και υπό αυτή την έννοια και την κυβέρνηση ενόψει εκλογών, αλλά συνδέεται και με την τύχη των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση είχε ζητήσει αρχικά την παράταση του νόμου Κατσέλη για ένα χρόνο, για να εισπράξει την άρνηση των θεσμών, οι οποίοι δεν συμφώνησαν ούτε με μια συμβιβαστική εξάμηνη παράταση.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Πλατεία Εξαρχείων: Bazaar οικονομικής ενίσχυσης-Μέρες Χριστουγέννων

Bazaar οικονομικής ενίσχυσης
3ήμερο Bazaar βιβλίου μικρών εκδοτικών οίκων
Μουσικά και εικαστικά δρώμενα.


Την Κυριακή 16 Δεκέμβρη από τις 10.30 έως τις 15.30 κάνουμε το πρώτο μας bazaar στην πλατεία Εξαρχείων, με στόχο να μαζευτούν κάποια χρήματα που μας είναι απαραίτητα για τις δράσεις μας στην πλατεία αλλά και στη γειτονιά μας.

Εδώ και καιρό δίνουμε έναν δύσκολο αγώνα ενάντια στις ναρκομαφίες, στον κοινωνικό κανιβαλισμό, στην καταστολή. Οι δράσεις μας περιλαμβάνουν αφισοκολήσεις, εργασίες καθαριότητας, ηλεκτροφωτισμού, εξορμήσεις ενημέρωσης και πολιτιστικές εκδηλώσεις στους δρόμους της καρδιάς των Εξαρχείων όπου και διαδραματίζεται καθημερινά η βαρβαρότητα του ναρκεμπορίου, της ηχορύπανσης, της καταστροφής και απαξίωσης των ελάχιστων υποδομών. Και δεν είναι μόνον αυτά. Σεξισμοί σε βάρος ανυπεράσπιστων, σωματεμπορία, ξυλοδαρμοί μεταξύ ναρκεμπόρων και κάθε λογής αντικοινωνικών στοιχείων.

Ζητάμε τη συμπαράσταση, τη συμμετοχή και τη βοήθεια των κατοίκων, των εργαζομένων, όσων αγαπούν και επισκέπτονται τη γειτοννιά μας. Για ξαναγίνουν τα Εξάρχεια γειτονιά της δημιουργίας, του πολιτισμού, της συνύπαρξης και της αλληλεγγύης.

Όσοι θέλετε, μπορείτε να μας βοηθήσετε είτε φέροντας κάποια από τα πράγματα που πια δεν χρειάζεστε (αναγράφονται στην αφίσα) τις ώρες 9.30 έως τις 12.30, είτε επισκεπτόμενοι το bazaar. 


Να υπενθυμίσουμε σε όσους δεν το γνωρίζουν ότι την ίδια ημέρα η πλατεία θα σφίζει από δράσεις (3ήμερο bazaar βιβλίου μικρών εκδοτικών οίκων, μουσικά και εικαστικά δρώμενα, Λαϊκή αγορά της πλατείας).

Σας περιμένουμε !
Κάτοικοι Εξαρχείων σε Δράση
Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Παρέμβαση σε συμβολαιογράφο


Παρέμβαση σε συμβολαιογράφο 
Από την Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών
Τετάρτη 12 Δεκέμβρη 2018

Αιφνιδιαστική παρέμβαση έγινε σήμερα το μεσημέρι στο συμβολαιογραφείο της Δέσποινας Σακκά-Σταδίου 39 -5ος όροφος. Η συτγκεκριμένη συμβολαιογράφος είχε αναλάβει μεταξύ άλλων και τη διεκπεραίωση 4 πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας μικρής αξίας και για χαμηλές οφειλές. Ένα από τα σπίτια αυτά είναι σε υποβαθμισμένο προάστιο της Αττικής και η οφειλή αφορούσε χαμηλόμισθη οικογένεια.


Η παρέμβαση ήταν οργανωμένη έτσι ώστε η παρουσία των ΜΑΤ αλλά και της αστυνομίας να ήταν προσπελάσιμη. Έτσι αφού παρακάμψαμε τις αστυνομικούς φύλαξης ανεβήκαμε στον όροφο όπου το γραφείο όπου θα γίνονταν οι πλειστηριασμοί. Η συμβολαιογράφος ήταν αδύνατο να μην μας δεχθεί. Της εκθέσαμε το λόγο της "επίσκεψης" και μας διαβεβαίωσε ότι οι πλειστηριασμοί για τους οποίους πήγαμε έχουν κάποιοι ήδη ανασταλεί και θα ανασταλούν και οι υπόλοιποι. Την ...ευχαριστήσαμε για τις εξηγήσεις και φύγαμε...φεύγοντας συναντήσαμε τη διμοιρία αστυνομικής δύναμης που είχε καλεσθεί για να αποτρέψει τη δράση μας... ήταν όμως ήδη αργά... 

Οι συμβολαιογράφοι έχουν απαιτήσει και τους έχει παρασχεθεί από την κυβέρνηση προστασία "αστακού" έτσι ώστε να κινήματα να μην εισέρχονται καν στα κτήρια όπου βρίσκονται τα γραφεία τους. Σήμερα αυτό "έσπασε" . Και ήταν μια πρόκληση για αυτούς. για την κυβέρνηση. για την αστυνομία...


Κατεβαίνοντας, στην είσοδο του κτηρίου μας περίμενε μια ομάδα 4 "φουσκωτών" που δεν συγχώρεσαν την αυθάδειά μας να μπούμε με το έτσι θέλω και με το νόμο στο κτήριο-όπου στεγάζονται γραφεία δημόσιων λειτουργών όπως είναι τα συμβολαιογραφεία. Οι φουσκωτοί ήταν προκλητικοί χειροδικώντας και βρίζοντάς μας. Να σημειώσουμε ότι όταν μπήκαμε μόνο ένας από αυτούς υπήρχε στην είσοδο, παριστάνοντας τον ...θυρωρό. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν και οι υπόλοιποι... οι οποίοι -να το σημειώσουμε-δεν ήταν αστυνομικοί.


Η παρέμβαση ολοκληρώθηκα με μοίρασμα κειμένου και δημόσια διαμαρτυρία στο πεζοδρόμιο.

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Τι μας διδάσκουν τα δέντρα για τη ζωή


Απόσπασμα από το βιβλίο του Hermann Hesse: “Bäume: Betrachtungen und Gedichte” [Δέντρα: Σκέψεις και Ποιήματα] 

“Για μένα τα δέντρα υπήρξαν πάντα οι πιο διεισδυτικοί ιεροκήρυκες. 

Τα σέβομαι όταν ζουν σε οικογένειες και φυλές, σε δάση και άλση. Και ακόμη περισσότερο τα σέβομαι όταν στέκονται μόνα τους. Είναι σαν τα μοναχικά άτομα. Όχι σαν τους ερημίτες που έχουν αποσυρθεί μακριά για να κρύψουν κάποια αδυναμία τους , αλλά σαν τα υπέροχα μοναχικά άτομα, όπως ήταν ο Μπετόβεν και ο Νίτσε.

Στα ψηλά κλαδιά τους θροΐζει ο κόσμος, ενώ οι ρίζες τους αναπαύονται στο άπειρο. Όμως δεν χάνουν τον εαυτό τους, παλεύουν με όλη τους τη δύναμη για ένα και μόνο πράγμα: να εκπληρώσουν τις ανάγκες τους σύμφωνα με τους δικούς τους νόμους, να δημιουργήσουν το δικό τους σχηματισμό, να εκπροσωπήσουν τους εαυτούς τους. Τίποτα δεν είναι πιο ιερό, τίποτα δεν είναι πιο υποδειγματικό από ένα όμορφο και δυνατό δέντρο. Όταν ένα δέντρο κόβεται και αποκαλύπτεται η θανατηφόρος πληγή του, μπορεί κανείς να διαβάσει όλη την ιστορία του στο φωτεινό δίσκο του κορμού του: στα δαχτυλίδια του φαίνονται τα χρόνια του, ενώ στα σημάδια του φαίνονται ο αγώνας, τα δεινά , όλες οι ασθένειες, η ευτυχία και η ευημερία, τα δύσκολα χρόνια αλλά και τα ωραία, οι επιθέσεις που άντεξε, οι καταιγίδες που έχει υπομείνει. 

Και κάθε νέο παιδί του χωριού σίγουρα γνωρίζει ότι το σκληρότερο και το πιο ευγενές ξύλο είναι αυτό που έχει στενότερα δαχτυλίδια, κι ότι εκεί ψηλά στα βουνά και μέσα στο συνεχή κίνδυνο αναπτύσσεται το πιο άφθαρτο, το ισχυρότερο, το ιδανικό δέντρο.

Τα δέντρα είναι ιερά. Όποιος ξέρει πώς να μιλήσει μαζί τους, όποιος ξέρει πώς να τα ακούσει, μαθαίνει την αλήθεια. Δεν κηρύττουν μάθηση και παραινέσεις, κηρύττουν τον αρχαίο νόμο της ζωής.

To δέντρο λέει: Ένας πυρήνας είναι κρυμμένος μέσα μου, μια σπίθα, μια σκέψη, είμαι ζωή από την αιώνια ζωή. Μοναδικά είναι η μορφή και οι φλέβες του δέρματος μου, το μικρότερο φύλλο στα κλαδιά μου, αλλά και η μικρότερη ουλή στο φλοιό μου. Έγινα για να σχηματοποιήσω και να αποκαλύψω την αιωνιότητα στη μικρότερη μου λεπτομέρεια.’

To δέντρο λέει: Η δύναμή μου είναι η εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω τίποτα για τον πατέρα μου, δεν ξέρω τίποτα για τα χιλιάδες παιδιά που κάθε άνοιξη σπέρνονται από μένα. Ζω μέχρι τέλος για το μυστικό του σπόρου μου, και δεν με νοιάζει για τίποτα άλλο. Πιστεύω ότι ο Θεός είναι μέσα μου. Πιστεύω ότι η εργασία μου είναι ιερή. Μ αυτή την αλήθεια ζω.’

Όταν απογοητευόμαστε και δεν μπορούμε να αντέξουμε τη ζωή μας, τότε το δέντρο έχει κάτι να μας πει: Σταθείτε! Σταθείτε! Κοιτάξτε εμένα! Η ζωή δεν είναι εύκολη, η ζωή δεν είναι δύσκολη. Αυτές είναι παιδαριώδεις σκέψεις. . . . Το σπίτι δεν είναι ούτε εδώ ούτε εκεί. Το σπίτι είναι μέσα σας, αλλιώς δεν είναι πουθενά .

Ενώ τα δέντρα θροίζουν το βράδυ, ενώ είμαστε ανήσυχοι μέσα στις δικές μας παιδαριώδεις σκέψεις: Τα δέντρα έχουν μακρές σκέψεις, μεγάλες και ξεκούραστες αναπνοές, όπως έχουν και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τις δικές μας. Όσο εμείς δεν τ ακούμε, παραμένουν σοφότερα από εμάς. Αλλά όταν μάθουμε πώς να ακούμε τα δέντρα, η στενότητα η ταχύτητα και η παιδική βιασύνη των σκέψεών μας, θα αντικατασταθούν από ανείπωτη χαρά. Όποιος έχει μάθει πώς να ακούει τα δέντρα δεν θέλει πλέον να είναι ένα δέντρο. Δεν θέλει να είναι τίποτα εκτός από αυτό που είναι.”

το βρήκαμε στο Πελίτη

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Κάθε 6 του Δεκέμβρη...

Συρματοπλέγματα: σχόλιο για τον αντικοινωνικό πόλεμο στα Εξάρχεια
(ένα κείμενο για το επετειακό βαριετέ της 6/12/2017)

Τα πεταμένα συρματοπλέγματα στους δρόμους των Εξαρχείων το πρωί της 7ης Δεκέμβρη 2017 μάς υπενθύμισαν, αυτή τη φορά με τρόπο υλικό και συνάμα συμβολικό, ότι το προηγούμενο βράδυ διεξήχθη ένας πόλεμος. Ένας πόλεμος, που παρά το ένδυμα της προσφιλούς κενής συνθηματολογίας, δεν ήταν ενάντια στο κεφάλαιο. Αν ήταν τέτοιος, θα συνέβαινε αλλού και σίγουρα μια μέρα πριν, έξω από τη Βουλή, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κατ’ απαίτησιν ΔΝΤ, κατέθετε την τροπολογία που επιχειρεί να βάλει τέρμα στο δικαίωμα για απεργία των πρωτοβάθμιων σωματείων. Δεν ήταν, όμως, ούτε ένας πόλεμος ενάντια στο κράτος, αν φυσικά δεν είμαστε τόσο αφελείς ώστε να συνοψίσουμε την κυριαρχία στα ένστολα όργανα καταστολής. Αν ήταν τέτοιος, θα συνέβαινε αλλού και σίγουρα μία μέρα μετά, στην αστυνομοκρατούμενη Αθήνα του Ερντογάν, σε ένα γεγονός που συμπυκνώνει την ουσία του κράτους ως εργαλείου γεωστρατηγικής και μηχανής πολέμου.

Διαφορετικά από τον Δεκέμβρη του 2008, το θλιβερό επετειακό βαριετέ της 6ης Δεκεμβρίου 2017 δεν έπληξε ούτε ένα υλικό σύμβολο της ταξικής εκμετάλλευσης και της κρατικής κυριαρχίας. Έπληξε, αντίθετα, τους κατοίκους μιας ούτως ή άλλως ρημαγμένης από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα αθηναϊκής γειτονιάς, που έντρομοι κλείστηκαν στα σπίτια τους –όσοι δεν τα εγκατέλειψαν για να διανυκτερεύσουν αλλού- περιμένοντας τους αυτόκλητους «περιφρουρητές» της γειτονιάς τους να αποτελειώσουν ό,τι είχε αφήσει όρθιο η κρίση. Ο χθεσινός πόλεμος ρήμαξε τις τζαμαρίες και τις εισόδους των καταχρεωμένων από τα λειτουργικά έξοδα, παγωμένων πολυκατοικιών των Εξαρχείων, κατέστρεψε τη μοναδική, υποτυπώδη παιδική χαρά της περιοχής, έπνιξε σε καπνούς και χημικά παιδιά και ηλικιωμένους χωρίς πρόσβαση σε δημόσιες δομές υγείας, άφησε σωρούς από αποκαϊδια και σκουπίδια σε μια γειτονιά ξεχασμένη από τις δημοτικές υπηρεσίες καθαριότητας.

Η εικόνα των ακάνθινων οδοφραγμάτων στα σοκάκια των Εξαρχείων, όση γελοιότητα και αν εκλύει, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο είναι αδιάψευστος μάρτυρας του κοινωνικού και πολιτικού αμοραλισμού των δημιουργών της. Η μετατροπή των στενών της γειτονιάς σε πεδίο μάχης με την αστυνομία, με οδοφράγματα, εμπρησμούς και μαζική χρήση μολότοφ και φωτοβολίδων - στα ίδια στενά όπου πριν τρεις μόλις εβδομάδες είχε σημειωθεί ο βαρύς τραυματισμός της κατοίκου των Εξαρχείων Α. Τσουκαλά και η λεηλασία σπιτιών, γεγονότα για τα οποία οι περισσότερες των ομάδων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή προτίμησαν τη σιωπή- είναι μια επιλογή κοινωνικής αναισθησίας. Μια επιλογή που δεν συνδέεται με κανένα υπαρκτό κοινωνικό πρόβλημα και δεν επικοινωνεί με καμιά κοινωνική ανάγκη, μια επιλογή που αδιαφορεί για τις συνέπειες που επιφέρει σε μαζική κοινωνική κλίμακα, περίκλειστη στο εγώ της, αντιδραστική, μικροαστική και λούμπεν, και ως εκ τούτου αντικοινωνική, αντιλαϊκή και αντικινηματική.

Πρόκειται για μια επιλογή που όσο κι αν θορυβωδώς αξιώνει τη σύνδεση της με τις εξεγερτικές παρακαταθήκες του Δεκέμβρη, στην πραγματικότητα δεν επικοινωνεί καθόλου με αυτές. Αποτελεί άρνηση τους, αφού δεν ενσωματώνει, ούτε κατ’ ελάχιστο, τα κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά του Δεκέμβρη. Στην πραγματικότητα τα μόνα σημεία επαφής που έχει μαζί του, είναι εκείνα τα οποία ο ίδιος ο Δεκέμβρης μάς καλεί σήμερα να ξεπεράσουμε: την αυτοαναφορικότητα και την εσωστρέφεια, την αποθέωση του αυθόρμητου και τον φετιχισμό της βίας, την έλλειψη ταξικής συνείδησης και πολιτικού προγραμματισμού.

Ας μιλήσουμε καθαρά: ο χθεσινός πόλεμος ήταν ενάντια στους ανθρώπους που ζουν στα Εξάρχεια, στις γυναίκες, τους άνδρες, τα παιδιά, τους νέους, τους ηλικιωμένους, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους εργαζόμενους, τους ανέργους, σε όλες και όλους εκείνους που υφίστανται καθημερινά και ποικιλοτρόπως τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στην κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Ήταν ένας πόλεμος ενάντια σε όλες και όλους εκείνους που -παρά την περιφρόνηση που προκαλούν στους εγγενώς επιθυμούντες να ξεχωρίζουν από το πόπολο μικροαστούς διανοούμενους και εξεγερμένους γόνους, καθώς και στους λιμνάζοντες στα απόνερα του μεταμοντερνισμού «επαναστάτες» που, ως άλλες σουσούδες, απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τον «λαό» ως συλλογικό υποκείμενο για να τον υποκαταστήσουν από τις «εξεγερμένες ατομικότητες»- δεν μπορούν παρά να αποτελούν το σταθερό σημείο αναφοράς κάθε πολιτικής συλλογικότητας που αξιώνει την ανατροπή των κυρίαρχων συσχετισμών της ταξικής πάλης.

Ο χθεσινός πόλεμος ήταν μια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, ένας πόλεμος με όρους κοινωνικού κανιβαλισμού, με γηπεδική αδρεναλίνη και βαθιά αντιδραστικό πυρήνα. Πρωταγωνιστές του ήταν οι ένστολες κρατικές συμμορίες και ένα συνονθύλευμα εξεγερμένων/οργισμένων μικροαστών, λούμπεν ακολούθων τους, θυμωμένων εφήβων και διψασμένων για εμπειρίες στην πρωτόγονη περιφέρεια Βορειοευρωπαίων τουριστών. 

Τα πεταμένα συρματοπλέγματα στους δρόμους των Εξαρχείων το πρωί της 7ης Δεκέμβρη 2017 είναι προβολή μιας όχι κάπου στο μακρινό μέλλον δυστοπίας. Αποψιλωμένα από οποιαδήποτε δημόσια δομή, εγκαταλελειμμένα από τους κατοίκους τους και με διαλυμένο κοινωνικό ιστό, τα Εξάρχεια φαντάζουν να καταλαμβάνουν τη θέση τους στο μητροπολιτικό χάρτη ως ένα πάρκο ελεγχόμενης εκτόνωσης οργισμένων επισκεπτών, κυβερνούμενα από μαφίες, επενδυτές Airbnb και ξεναγούς σε πακέτα που προσφέρουν σε πρωτοκοσμικούς τουρίστες εμπειρίες εξέγερσης με πραγματικά πυρά και ολίγην από αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.

Αθήνα, 11.12.2017

Εργαζόμενες και εργαζόμενοι, κάτοικοι Εξαρχείων

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Μέχρι το τέλος του χρόνου ο νέος νόμος για την προστασία της πρώτης κατοικίας

Μέχρι το τέλος του χρόνου ο νέος νόμος για την προστασία της πρώτης κατοικίας



Το μοντέλο της Κύπρου, όπου εφαρμόζεται το πρόγραμμα «Εστία»* και προβλέπει σημαντικό κούρεμα του στεγαστικού δανείου και επιδότηση από το κράτος του 1/3 της δόσης, είναι ένα από τα σχέδια που επεξεργάζονται από κοινού κυβέρνηση και τράπεζες για την προστασία της πρώτης κατοικίας των πιο αδύναμων νοικοκυριών.

Όπως εξηγεί το ΑΠΕ-ΜΠΕ εάν εφαρμοστεί και στην Ελλάδα το συγκεκριμένο πρόγραμμα, τα βασικά κριτήρια συμμετοχής των δανειοληπτών θα είναι η αξία του ακινήτου και το διαθέσιμο εισόδημα. Η ρύθμιση που προτείνεται στον δανειολήπτη, προβλέπει εύλογο επιτόκιο και τοκοχρεολυτική μηνιαία δόση, για την αποπληρωμή του δανείου, η οποία καταβάλλεται κατά τα 2/3 από τον δανειολήπτη και επιδοτείται κατά το 1/3 από το κράτος.

Στην περίπτωση αυτή, στο ακίνητο πέραν της προσημείωσης που ήδη φέρει υπέρ της πιστώτριας τράπεζας, εγγράφεται και νέα προσημείωση υπέρ του Δημοσίου. H προσημείωση του ακινήτου και από το Δημόσιο σε συνδυασμό με την επιδότηση της δόσης του δανείου, σε περίπτωση πώλησης του ακινήτου, δημιουργεί δικαιώματα στο Δημόσιο το οποίο θα αξιώσει την είσπραξη μέρους του τιμήματος από την πώληση κατά το ποσό που αναλογεί βάσει της επιδότησης που έχει καταβάλλει.

Το σχέδιο που βρίσκεται υπό συζήτηση, προβλέπει την αποπληρωμή του ποσού που αντιστοιχεί στην παρούσα αξία του ακινήτου και όχι την αρχική και η διαφορά θα διαγράφεται, ενώ το δάνειο θα αποπληρώνεται σε βάθος 25ετίας και όλα αυτά βέβαια θα ισχύουν για όσους πληρούν τα αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που θα τεθούν ενώ ο δανειολήπτης θα πρέπει να είναι συνεπής διαφορετικά θα χάνει την ρύθμιση.

Ένα από τα θέματα που έχουν βάλει στο τραπέζι των συζητήσεων οι τράπεζες φέρεται να είναι το γενναίο κούρεμα στα κριτήρια αναφορικά με την αξία των ακινήτων που θα μπορούν να προστατευτούν, ενώ από την πλευρά της η κυβέρνηση εξετάζει και το ενδεχόμενο, στις διαπραγματεύσεις που θα έχει με τους θεσμούς στα τέλη του έτους, να επιτύχει παράταση του ισχύοντος νόμου για έναν ακόμα χρόνο και για το σκοπό αυτό θα επιχειρηματολογήσει με βάση τα στοιχεία της προόδου που έχουν γίνει τόσο από την μείωση των υποθέσεων του νόμου «Κατσέλη» που εκκρεμούν στα δικαστήρια, όσο και για το πλήθος των στρατηγικά κακοπληρωτών που έχουν "κρυφτεί" στο νόμο.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι τράπεζες έχουν δεχθεί αυστηρές συστάσεις από τις εποπτικές αρχές, προκειμένου να ενταθεί η πίεση στους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Ενόψει μάλιστα και των αλλαγών στο νόμο "Κατσέλη" οι θεσμοί και ειδικότερα ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πιέζουν ώστε να μην υπάρξουν παρατάσεις που θα αποτελέσουν "κρυψώνα" για τους κακοπληρωτές.

Το νέο πλαίσιο προστασίας που θα ισχύει από 1η Ιανουαρίου 2019 θα αντικαταστήσει τον νόμο «Κατσέλη» και όπως δήλωσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Γιάννης Δραγασάκης στα τέλη του χρόνου θα έχει οριστικοποιηθεί η νέα μορφή καθώς βούληση της κυβέρνησης παραμένει η προστασία της πρώτης κατοικίας.

*Το πρόγραμμα "Εστία" σύμφωνα με δημοσιεύματα από την Κύπρο προβλέπει:

-Εκτός του Σχεδίου Εστία οι άνεργοι και δανειολήπτες με χαμηλά εισοδήματα
-Δεν καλύπτονται ούτε όσοι έκαναν αναδιάρθρωση μετά τον Σεπτέμβριο 2017.

Εκτός του Σχεδίου Εστία έμειναν οριστικά οι άνεργοι και οι δανειολήπτες με χαμηλά εισοδήματα, αλλά και όσοι έκαναν αναδιάρθρωση από τον Σεπτέμβριο του 2017 και έπειτα. Το Σχέδιο Εστία, το οποίο έτυχε ήδη της προκαταρκτικής έγκρισης της αρμόδιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ως εκ τούτου πολύ δύσκολα μπορεί πλέον να αλλάξει, καθορίζει ρητά ότι για να ενταχθεί ένας δανειολήπτης στο Σχέδιο θα πρέπει να κριθεί ως «βιώσιμος για αναδιάρθρωση», πρώτα από την τράπεζά του και μετά από τον Κρατικό Φορέα ο οποίος θα συσταθεί για το σκοπό αυτό.

Επίσης καθορίζεται ρητά ότι «δάνεια που έχουν τύχει αναδιάρθρωσης από τις 30 Σεπτεμβρίου 2017 και μετά δεν δύναται να ενταχθούν στο Σχέδιο». Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στις εγχώριες εργασίες των τραπεζών (περιλαμβανομένου και των δανείων του Συνεργατισμού τα οποία μεταφέρθηκαν στον Φορέα) ανέρχονται στα 16,6 δισ. ευρώ, εκ. των οποίων τα 9,4 δισ. ευρώ βρίσκονται κάτω από αναδιάρθρωση.

Δηλαδή τα δάνεια τα οποία δεν έτυχαν αναδιάρθρωσης και δυνητικά ενδέχεται να πληρούν τα κριτήρια του Εστία, ανέρχονται συνολικά στα 7,2 δισ. ευρώ (5 δισ. ευρώ στα νοικοκυριά και 2,2 δισ. ευρώ στις επιχειρήσεις).

Κριτήρια
Τα πέντε πιο σημαντικά κριτήρια για να ενταχθεί κανείς στο Σχέδιο είναι τα εξής:

• Ο δανειολήπτης να κριθεί βιώσιμος για αναδιάρθρωση από την τράπεζά του αλλά και από τον Κρατικό Φορέα

• Το δάνειο να έχει υποθήκη την κύρια κατοικία του δανειολήπτη και να ήταν μη εξυπηρετούμενο στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, αλλά και να μην έχει τύχει αναδιάρθρωσης στη συνέχεια

• Η αγοραία αξία της κύριας κατοικίας να μην υπερβαίνει τις 350 χιλ. ευρώ

• Τα υπόλοιπα καθαρά περιουσιακά στοιχεία όλων των μελών του νοικοκυριού (π.χ. ακίνητα πέραν της πρώτης κατοικίας, μετοχές) να μην υπερβαίνουν το 80% της αξίας της κύριας κατοικίας (υπάρχει επίσης πλαφόν στις 250 χιλ. ευρώ)

• Τα συνολικά εισοδήματα όλων των μελών της οικογένειας να μην υπερβαίνουν τα εξής όρια: 20 χιλ. ευρώ για μονήρη νοικοκυριά, 35 χιλ. ευρώ για ζεύγος χωρίς εξαρτώμενα, 45 χιλ. ευρώ για ζεύγος με ένα εξαρτώμενο, 50 χιλ. ευρώ με δύο εξαρτώμενα, 55 χιλ. ευρώ με τρία εξαρτώμενα και 60 χιλ. ευρώ για ζεύγος με τέσσερα εξαρτώμενα και πάνω.

Συμψηφισμός καταθέσεων
Το Σχέδιο προνοεί σε όλα τα δάνεια θα παραμείνει «παγωμένο» ποσό της τάξης του 5% τουλάχιστον, το οποίο σε περίπτωση αποπληρωμής του ποσού που θα αναδιαρθρωθεί, θα διαγράφεται.

Επίσης υπάρχει πρόνοια ότι οποιαδήποτε μετρητά ή καταθέσεις που υπερβαίνουν το 20% των καθαρών περιουσιακών στοιχείων του νοικοκυριού θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη μείωση των υποχρεώσεων του αιτητή.

Δεν αποκλείεται εκποίηση
Όσοι ενταχθούν στο Σχέδιο θα τύχουν αναδιάρθρωσης στη βάση μίας τυποποιημένης φόρμουλας η οποία προνοεί, μεταξύ άλλων, επιτόκιο μέχρι 3,5% και επέκταση της περιόδου αποπληρωμής του δανείου μέχρι τα 25 χρόνια.

Τι θα γίνεται για τους μη βιώσιμους
Σε περίπτωση που ένας δανειολήπτης δεν κριθεί βιώσιμος για αναδιάρθρωση, θα παραπέμπεται σε επιτροπή του Συνδέσμου Τραπεζών και ακολούθως σε Ειδική Επιτροπή στην οποία θα μετέχουν εκπρόσωποι των Υπουργείων Οικονομικών και Εργασίας. Όπως αναφέρεται στο Σχέδιο «σε περίπτωση που κριθεί ότι η λύση αναδιάρθρωσης δεν είναι βιώσιμη, ο Κρατικός Φορέας θα απορρίπτει την αίτηση για συμμετοχή (του δανειολήπτη) στο Σχέδιο».

Ο Κρατικός Φορέας θα προωθεί, στο τέλος κάθε μήνα εντός της περιόδου υποβολής αιτήσεων και αξιολόγησής τους, στο Υπουργείο Οικονομικών, πλήρη κατάλογο με τις περιπτώσεις που έχουν απορριφθεί για λόγους μη βιωσιμότητας, «με σκοπό να αξιολογηθούν με την προοπτική ένταξής τους σε άλλα συμπληρωματικά σχέδια του κράτους», όπως αναφέρεται.

Κωνσταντίνος Ζαχαρίου

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Εξάρχεια, Γιορτή μουσικής, Γιορτή πολιτισμού.



Οι κάτοικοι των πολύπαθων δρόμων γύρω από την πλατεία με τη συνδρομή της Λαϊκής Συνέλευσης Εξαρχείων διοργανώνουν την Παρασκευή 23 Νοέμβρη έναν μουσικό περίπατο στους δρόμους που τους ανήκουν, στα μέρη που οι ναρκομαφίες και ο κοινωνικός κανιβαλισμός έχουν κλέψει τις ζωές τους.


"Η ΑΓΙΑ ΦΑΝΦΑΡΑ-Μια μπάντα πάνω από 20 μουσικών (πνευστών και κρουστών) με ένα δίωρο πρόγραμμα θα μας φέρει όλους μαζί να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε. Να στείλλουμε ένα μήνυμα παντού ότι δεν θα ανεχθούμε άλλο την απαλλοτρίωση των ζωών μας από το παρακράτος των μαφιών του ναρκεμπορίου, από όσους κανιβαλίζουν την καθημερινότητα τη δική μας, των εργαζομένων και όσων αγαπούν και επισκέπτονται τα Εξάρχεια. 

Τα Εξάρχεια θα συνεχίσουν να γράφουν την ιστορία τους. Μια ιστορία αγώνων ενάντια στην καταστολή, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, το ναρκεμπόριο".
 
Όπλο μας η αλληλεγγύη και η αυτοργάνωση. Χωρίς τον σωτήρα "Κράτος", Μαζί με όσους σέβονται την ιστορία τους.."

Κάτοικοι Εξαρχείων σε Δράση

Ίσως τα όχι μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα ναι μας. Ίσως

Πηγή: https://odisseasml.blogspot.com/2018/10/blog-post_27.html

Όχι λοιπόν στους αρνητές της Ζωής, στους αριβιστές, στους θανατολάγνους (θάνατος φώναζαν και κραύγαζαν οι φασίστες), στους δωσίλογους· σ' όλους που αγαπάνε το τομάρι τους μόνο και όχι την απεραντοσύνη του ανθρώπου.
 
Όχι στους ρηχούς και επιπόλαιους, στους μονομανείς και αυτούς που θεωρούν ότι κατέχουν τη μοναδική αλήθεια· στους επηρμένους βολεμένους, στους τσαλαβουτητές ιδεών, στους κατασκευάζοντες συμπεριφορά (στιλ!), στους δήθεν, ναι.
 
Όχι στους κομματόφρονες και σ' αυτούς που αρέσκονται στην υποταγή αγαπώντας την μάλιστα· σ' όσους εκχωρούν τη διαχείριση της ζωής τους σ' εκπροσώπους και σ' όσους έχουν υποβαθμίσει την πολιτική, θεωρώντας ότι αυτή περιορίζεται στο κράτος μόνο.

 Όχι σε όσους έχουν απαρνηθεί την έννοια πολίτης και χαρίζουν το είναι τους σε πολιτικούς και νόμους απρόσωπους· σ' εκείνους που φοβούνται να είναι ελεύθεροι και να συναποφασίζουν για την τύχη τους και των παιδιών τους· σε όλους εκείνους που ενημερώνονται για το τι συμβαίνει από εν διατεταγμένη υπηρεσία δημοσιογράφους, από παπαγαλάκια και προπαγανδιστές ενός στυγερού, άνισου και άδικου πολιτικού συστήματος.
 
Όχι σ' εκείνους που βαδίζουν σαν τη χήνα, σε δολοφόνους ανυπεράσπιστων και κατατρεγμένων, στους βιαστές της ειρήνης και της χαράς της συνύπαρξης, σε κάποιους ασύδοτους αγράμματους που υποβοηθούνται από μηχανισμούς καταστολής και από παρακρατικές σέχτες, αλλά και σε όλους που σφυρίζουν αδιάφορα βλέποντας μπροστά στα μάτια τους το μεγάλο έγκλημα κατά της ισότητας των ανθρώπων.
 
Όχι στους καθηγητές – δασκάλους – πανεπιστημιακούς που δεν ενδιαφέρονται για τους μαθητές-φοιτητές, αλλά μόνο για την καριέρα τους και φυσικά όχι στους γιατρούς που πλουτίζουν με φακελάκια κυνικά ασκούντες το λειτουργικό (;) επάγγελμά τους· σε κάθε έναν τέλος πάντων που γνωρίζει ότι η επιστήμη του είναι αναγκαία και πολλοί εξαρτώνται απ' αυτήν, στους αντιπαιδαγωγούς δηλαδή και στους τσαρλατάνους.
 
Όχι στους βλαχοδήμαρχουςκαι βλαχοπεριφερειάρχες καθώς και στα τσιράκια τους, που μολύνουν με τη συμπεριφορά τους την Ηλεία, τον Πύργο, την Αμαλιάδα, την Αρχαία Ολυμπία και παντού, που κονταίνουν τον τόπο μας (στο ύψος του νανισμού τους) αντί να προσπαθήσουν για μια φιλοσοφία της κοινότητας, της αλληλεγγύης, της καθαριότητας, της ομορφιάς, του σεβασμού, για μια ανάδειξη του τοπίου και της δημιουργίας μέσα από τη γεωργία, τον πολιτισμό, της ανάπτυξης και τη χαρούμενη όρχηση όλων- μα πως τα μηδενικά να γίνου θετικοί αριθμοί, μόνο νούμερα μπορούν να γίνουν και είναι . . .
  
Όχι βεβαίως στην άκριτη και αλόγιστη οικονομική ανάπτυξη [η οικονομία να είναι το μέσο και όχι σκοπός της ανθρώπινης ζωής όπως φρονούσε ο Καστοριάδης (και πολλοί άλλοι μετά απ' αυτόν)· το στοίχημα δεν είναι πλέον σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, αλλά σοσιαλισμός ή τεχνική (αυτό σημαίνει κατά τον Σερζ Λατούς όχι άρνηση στην πρόοδο, αλλά άρνηση στην τυφλή πρόοδο!)].

Όχι στους διακοσμητές τού τίποτα και στους εχθρούς της Παιδείας, στους αντεπαναστάτες· στην κρατική και κάθε ακραία τρομοκρατία καθώς και στην τρομοκρατία της υπόγειας πειθούς, ήγουν της διαφήμισης, της κινητήριας δύναμης της κατανάλωσης και του ευδαιμονισμού.

Όχι στους οχλολοίδορους που θεωρούν ότι είναι αδύνατη η έξοδος από τον καπιταλισμό, στους χλευαστές της ουτοπίας και σε όσους δεν έχουν θέληση να αλλάξουν τον κόσμο μέσα από αναστοχασμό και επιθυμία. Και βεβαίως, σε 'κείνους που βεβηλώνουν το ανθρώπινο σώμα, μισούν το τραγούδι και τον χορό και τη μουσική, που δεν καταλαβαίνουν τι θα πει συγκίνηση.

Όχι ( μέρες που είναι) στους ριψάσπιδες, τους υποταγμένους, τους ομνύοντες στο «δεν έχει υπάρχει άλλη επιλογή, στους συνεργάτες των Γερμανών( πριν και τώρα) και σε αυτούς που πήραν την ελπίδα και το «Ωχ» του λαού και το έκαναν βολή και καρέκλα 

Τα «όχι» αυτά (και τινά άλλα) είναι πιθανό να οδηγούν στην Αγία Απλότητα, στο Ναι στη Ζωή.

«Ίσως τα όχι μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα ναι μας. Ίσως ...»
(Κ.Π. Καβάφης)

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Η κατανάλωση ως υποταγή (αναδημοσίευση)

φωτογραφία: Ρούχα με το σωρό-στη λαϊκή αγορά μιας επαρχιακής πόλης


Η ιστορία της εξουσίας είναι και η ιστορία της υποταγής των ανθρώπων. Το ανθρώπινο είδος, όταν εγκατέλειψε την οικογένειά του και άφησε πίσω του τα ξαδέρφια του τους χιμπατζήδες, για να εξελιχθεί στον Homo Sapiens, μαζί με τον πολιτισμό που δημιούργησε, έχτισε παράλληλα και τη βαρβαρότητα. Εννοια άγνωστη στο ζωικό βασίλειο.

Οι άνθρωποι κάνουν πόλεμο μεταξύ τους. Ενας άνθρωπος μπορεί να έχει έναν άλλο άνθρωπο σκλάβο του. Μπορεί να τον εκμεταλλεύεται, να τον βασανίζει ή ακόμα να τον σφάξει σαν πρόβατο, δικαιώματα που αποκτά λόγω ιδιοκτησίας. Και η ιδιοκτησία είναι ιερή και προστατεύεται.

Ο καθένας την κάνει ό,τι θέλει. (Εκτός βέβαια από το να τη χάσει.) Ο άνθρωπος μπορεί να καταστρέψει το φυσικό του σπίτι, τον χώρο που γεννήθηκε και μεγάλωσε -και είναι εξαρτημένος από αυτόν-, τη χλωρίδα και την πανίδα του πλανήτη μας. Και ακόμα να δηλητηριάσει τον αέρα που αναπνέει. Ολα αυτά στα ζώα είναι άγνωστα.

Εχει επικρατήσει ο όρος ο «νόμος της ζούγκλας». Προφανώς είναι μια μεταφορά του νόμου της κοινωνίας των ανθρώπων στην άγρια ζωή, όπου επικρατεί πλήρης αρμονία. Και αν μας σοκάρει η εικόνα ενός ελαφιού που κατασπαράζεται από μια τίγρη, δεν μας σοκάρει καθόλου όταν τρώμε ένα φιλέτο ελαφιού με σος μαδέρα σε ένα ακριβό εστιατόριο που έχει μόνο κυνήγι.

Καμιά τίγρης δεν διαθέτει μια φάρμα για να εκτρέφει ελάφια και να τα τρώει κατά βούληση. Ο άνθρωπος το κάνει. Παραπάνω από τα μισά ψάρια που τρώει ο πλανήτης είναι από ιχθυοκαλλιέργειες και η κτηνοτροφία έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που το μεθάνιο που εκπέμπουν τα ζώα με τις πορδές τους κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο περιβάλλον από ό,τι τα αυτοκίνητα. Και όλοι μας συντηρούμε αυτή την κατάσταση με την ιδιότητα του καταναλωτή.

Η εξουσία, αν τοποθετήσουμε την απαρχή της στη Νεολιθική Εποχή, δέκα - δώδεκα χιλιάδες χρόνια π.Χ. μέχρι τις μέρες μας, έχει βρει χιλιάδες τρόπους και μορφές για να επιβληθεί. Αλλά ο πυρήνας της είναι ίδιος.

Και αυτός είναι η εξαφάνιση της προσωπικότητας του ατόμου και στέρηση όλων των δικαιωμάτων του, με τον νόμο του σωστού και του πρέπει που συχνά ταυτίζεται με τη θέληση του Θεού. Από την απόλυτη μοναρχία, που εκπροσωπεί τον Θεό επί της Γης, μαζί με τους νομοθέτες του θεϊκού λόγου, την επίσημη εκκλησία (ασχέτου δόγματος), μέχρι τη σημερινή «Θρησκεία της Αγοράς», ο μηχανισμός είναι ο ίδιος.

Σήμερα βέβαια πολύ πιο επικίνδυνος, λόγω τεχνολογίας. Και από την ημέρα που γεννιόμαστε μέχρι την ημέρα που πεθαίνουμε, όλα πρέπει να γίνουν μέσα στην υπακοή και τον νόμο. (Μέχρι πρόσφατα απαγορευόταν η καύση των νεκρών και η πολιτική κηδεία.) Το πρώτο πράγμα προς την ελευθερία είναι η ανυπακοή σ’ αυτά που μας έχουν μάθει και που μας έχουν διαμορφώσει.

Αυτό συνεπάγεται ψυχολογική αλλαγή, που πάει χέρι χέρι με την πνευματική. Μια αλλαγή προσανατολισμού που θα μας φέρει σε επαφή με τους άλλους και εδώ σπάει η μοναξιά. Και μετά αρχίζει η πολιτική που θέλει να ξεφύγει από το σύστημα και να το ανατρέψει.

Το καπιταλιστικό σύστημα έχει τη δυνατότητα να αφομοιώσει τα πάντα. Εκτός βέβαια από την ανατροπή του. Είδαμε την τύχη των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Κράτη του πρώην σοσιαλιστικού μπλοκ έγιναν ημιφασιστικά. Και ο περίφημος σοβιετικός μαρξισμός έγινε σκοταδισμός και εξουσιαστική ιδεολογία.

Και το βλέπουμε αυτό καθαρά στον ΣΥΡΙΖΑ που ανανέωσε τον φθίνοντα δικομματισμό και σταθεροποίησε το σύστημα, νεκρώνοντας κάθε λαϊκή αντίδραση (προς το παρόν). Και για αυτό μπορεί κανείς να κάνει μια υπόθεση. Από τη μεταπολίτευση και μετά, αυτός ο λαός στράφηκε στον καταναλωτισμό θυσιάζοντας εθελοντικά τα δικαιώματά του. Τόσο στην ποιότητα ζωής όσο και στην πνευματική του καλλιέργεια και μόρφωση.

Η τηλεόραση έγινε ο πνευματικός του πατέρας στην αποβλάκωση. Και ο καταναλωτής δεν μπορεί να στραφεί εναντίον του συστήματος που τον εκτρέφει. Θέλει μόνο το προηγούμενο καταναλωτικό επίπεδο που έχασε.

Παρ’ όλα αυτά ένας νέος διαφωτισμός υπάρχει που ακόμα δεν έχει βρει πολιτική έκφραση. Ή αυτή που υπάρχει είναι περιθωριακή. Αλλά θέλει ψάξιμο. Ποιος τρέχει στα μικρά εξειδικευμένα βιβλιοπωλεία που κανείς μπορεί να ψωνίσει με κλειστά μάτια; Ή ποιος παρακολουθεί τους μικρούς εκδοτικούς οίκους που εκδίδουν πολύτιμα μη εμπορικά βιβλία; Ή για να γίνω κυνικός.

Πότε αγοράσαμε για τελευταία φορά βιβλίο ή ακόμα εφημερίδα; Υπάρχει μια εύκολη απάντηση-εξήγηση για όλα αυτά. Το διαδίκτυο τα έχει όλα και είναι και δωρεάν. Αλλά αυτό διαψεύδεται από τα έντυπα υψηλής ποιότητας που ακμάζουν χωρίς διαφήμιση, η οποία καταργεί την ανεξαρτησία ενός εντύπου. Αναφέρομαι στο γαλλικό περιοδικό «XXI» που εδώ και δέκα χρόνια όχι μονάχα επιζεί, αλλά έγινε και συγκρότημα. Βγάζει ένα ακόμα έντυπο με αποκλειστική ύλη τα φωτορεπορτάζ και μία εβδομαδιαία εφημερίδα.

Αλλά αυτά στη Γαλλία. Οσο υπάρχουν αναγνώστες, υπάρχει ελπίδα για ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Κατά την άποψή μου, οι εφημερίδες χάνουν αναγνώστες, γιατί πια δεν τους εκπροσωπούν, δεν τους δίνουν γνώση και κρίση, αλλά υπηρετούν άλλα συμφέροντα και τους θέλουν σαν παθητικούς καταναλωτές. Προϊόντων ή κομμάτων. Δεν υπηρετούν την ανυπακοή, αλλά τον κομφορμισμό.