επικοινωνία: e-Mail DiKAExarchion@gmail.com


**** ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ****

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

18ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΑΣ, 4-6 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ στα ΙΛΙΣΙΑ


Στην Πανεπιστημιούπολη των Ιλισίων 

Με κεντρικό σύνθημα «Να σβήσουμε τα σύνορα, να νικήσουμε το φόβο, 
να μη γίνει ο κόσμος φυλακή» 
το Φεστιβάλ δίνει το ετήσιο ραντεβού του στις 4, 5 και 6 Ιουλίου. 

Με μουσική, συζητήσεις, θέατρο, χορό, εικαστικά, δρώμενα, ντόπιοι και μετανάστες, στέλνουμε το μήνυμα της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης και του κοινού αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, τον φασισμό, την πολιτική της εξαθλίωσης. 

Είμαστε μαζί και είμαστε πολλοί! 
Η επίθεση που δέχεται η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία από τους κυρίαρχους φαντάζει πιο άγρια από ποτέ. Οι πολιτικές επιλογές των μνημονίων και του αυταρχισμού οδηγούν τους ντόπιους και μετανάστες εργαζόμενους και εργαζόμενες από κοινού με τη νεολαία στην εξαθλίωση. Απολύσεις, φτώχεια, ανεργία και τρομοκρατία είναι συνήθεις εικόνες που συνθέτουν την πραγματικότητά μας, φόβος, ανασφάλεια και ματαίωση είναι τα κοινά αισθήματα που βιώνουμε όλο και συχνότερα εμείς «οι από τα κάτω». Οι επιθέσεις των φασιστών σε οποιονδήποτε διαφέρει από τους ίδιους και τα νοσηρά τους πρότυπα σε χρώμα, γλώσσα, ιδεολογία, ταυτότητα φύλου και σεξουαλικό προσανατολισμό συμπληρώνουν το φόντο της αντικοινωνικής κυβερνητικής πολιτικής που απαξιώνει τις ζωές μας. 

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΡΗΤΟΡΕΙΑ προσπαθεί να δηλητηριάσει την ελληνική κοινωνία, κράτος και κυβέρνηση συνεχίζουν την πολιτική των άγριων διακρίσεων, αρνούνται άσυλο στους πρόσφυγες, ιθαγένεια στα παιδιά, νομιμοποίηση στους μετανάστες. Αντιθέτως χτίζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης της ντροπής για «ξένους» –με «αρκετό χώρο» για …ντόπιους τοξικοεξαρτημένους, αστέγους και οποιονδήποτε μπορεί στο μέλλον να «ενοχλεί». Ταυτόχρονα, χιλιάδες μετανάστες εγκλωβίζονται αβοήθητοι στην πόλη μας και στη χώρα, ενώ εκατοντάδες άλλοι οδηγούνται στο θάνατο στα σύνορα και ανοιχτά στη θάλασσα (με αμέτρητες τραγωδίες σαν το Φαρμακονήσι και τη Λαμπεντούζα) απ’ τις πολιτικές και τα κατασταλτικά όργανα της ΕΕ. Μιας ΕΕ στην οποία ενισχύονται επικίνδυνα τα ακροδεξιά μορφώματα και αναδύονται τα νεοναζιστικά. 

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ οι σπουδαίες κοινωνικές αντιστάσεις και διεργασίες που συμβαίνουν γύρω μας, εκφράζουν με ένα «βουβό» αλλά εκρηκτικό τρόπο τη δύναμή μας και την ελπίδα μας. Απ’ τα μεγάλα γεγονότα αντίστασης και οργής που ακολούθησαν το κλείσιμο της ΕΡΤ, το πλατύ αντιφασιστικό κίνημα μετά τις χρυσαυγίτικες δολοφονίες των Π. Φύσσα και Σ. Λουκμάν, το κίνημα στις Σκουριές και τον ηρωικό αγώνα των καθαριστριών σύμβολο πείσματος και αξιοπρέπειας για όλους μας μέχρι τα εκατοντάδες αυτοργανωμένα εγχειρήματα στις γειτονιές, τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, τις δομές αλληλεγγύης, τις αντιφασιστικές πρωτοβουλίες του κέντρου και των συνοικιών το αντι-παράδειγμα είναι πάντα εδώ να μας εμπνέει. 

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ το 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας φαντάζει μια μεγάλη, φωτεινή γιορτή σε μια πόλη που αρνείται να βυθιστεί στα σκοτάδια του Μεσαίωνα. Ένα φεστιβάλ πλούσιο τόσο σε φυλετική και πολιτισμική πολυχρωμία όσο και σε πολιτικές εκδηλώσεις. Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί. Για να περάσουμε όμορφα με κοινή μας γλώσσα τις μουσικές του κόσμου, τις πολυεθνικές γεύσεις, τα θεατρικά δρώμενα και τις ταινίες, αλλά και να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας συζητώντας: για τα κέντρα κράτησης και τα σύνορα, τη νέα αποικιοκρατία, τους μετανάστες και την εργασία, την έμφυλη βία στην περίοδο της κρίσης, τον αγώνα για τα κοινά αγαθά και την αξιοπρέπεια, την διαφορετικότητα, το κράτος «έκτακτης ανάγκης, την παγκόσμια οικονομική δικτατορία, τον εθνικισμό-μειονοτικό τα αριστερά κινήματα, τις αντιστάσεις και την ανυπακοή στους καιρούς του Μνημονίου. 

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΑΣ http://antiracistfestival.gr/ 

Συντονιστικό Μεταναστευτικών & Αντιρατσιστικών Οργανώσεων!

Να υπερασπιστούμε το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ.


Συγκέντρωση-παρέμβαση στον πεζόδρομο της Κοραή

Tετάρτη 02/07 στις 18:00

Δηλώνουμε τη στήριξή μας στους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ, οι οποίοι με τον πολύχρονο μαχητικό αγώνα τους και την προσπάθειά τους να λειτουργήσουν οι ίδιοι το εργοστάσιο έχουν βάλει φραγμό στην εργοδοτική λεηλασία και έχουν ανοίξει το δρόμο για να πάρουν την παραγωγή και τη ζωή μας στα χέρια τους.

Όλοι και όλες μαζί θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα των εργαζομένων να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Να απορριφθεί η αίτηση επαναφοράς της καταδικασμένης εργοδοσίας στη θέση της προσωρινής διοίκησης του εργοστασίου, που πρόκειται να εκδικαστεί στις 8 Ιούλη.

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

ΑΛΛΑΓΗ ΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΥ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Πλ. ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΑΛΛΑΓΗ ΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΥ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Πλ. ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Η προγραμματισμένη για αύριο λαϊκή Συνέλευση στην πλατεία Εξαρχείων 
αλλάζει ώρα και μέρος. 

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΙΣ 19.00 στο κηπάκι της Τσαμαδού.
Λόγω του ότι ακολουθεί άλλη εκδήλωση στο κηπάκι η συνέλευση 
θα πρέπει να έχει τελειώσει στις 22.00. 
Όσοι μετέχουν στη συνέλευση αναγκαίο είναι να ειδοποιηθούν για τις αλλαγές αυτές.

Άλσος Ευελπίδων, μας αφορά όλους


Είμαι το ΔΑΣΑΚΙ πίσω από τα Δικαστήρια (πρώην σχολή Ευελπίδων). Έχω γεμίσει σκουπίδια που με βρωμίζουν, δεκάδες μηχανάκια ανθρώπων που πηγαίνουν στα δικαστήρια, με "οργώνουν" καθημερινά σηκώνοντας σκόνη και βάζοντας σε κίνδυνο ανθρώπους και ζώα. Τα δέντρα μου πέφτουν και κανείς δεν φυτεύει νέα, οι θάμνοι μου ξεραίνονται, ο φωτισμός το βράδυ είναι ανύπαρκτος.

Δεν έφταναν όλα αυτά, τώρα μου έκοψαν και το νερό! Και επειδή όλα όσα μου έχουν κάνει το κράτος, το Συμβούλιο Επικρατείας, ο Δήμος Αθηναίων, τα Δικαστήρια και οι ασυνείδητοι δεν τα αντέχω άλλο,

σας καλώ μαζί με την οικογένειά μου (τα κοτσύφια, τις δεκαοχτούρες, τα περιστέρια, τους κοκκινολαίμηδες, τις σουσουράδες, τα σπουργίτια, τις καρδερίνες, τις κουρούνες, τους τσαλαπετεινούς, τις τσίχλες, τους γκιώνηδες που τραγουδούν τα βράδια, τις γάτες, την Τούλα, την Ασπρούλα και το Μαυρούλη, τις χελώνες και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα που βρίσκουν εδώ καταφύγιο) σε

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ ΩΡΑ 6:00 μ.μ
ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΑΠΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΟΥΤΣΟΥ (ΣΤΗ ΜΠΑΡΑ)

Γιατί μόνον οι κάτοικοι, Εσείς δηλαδή που ζείτε στη γειτονιά και νοιάζεστε για μένα, μπορείτε να με σώσετε από την καταστροφή.

Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη - Πολυγώνου, 
Ιωάννου Σούτσου 62, τηλ. 6946 410376

Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών: Εκδήλωση στην πλατεία Εξαρχείων


Πέμπτη 26/6 και ώρα 10:00-14:00.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, το Στέκι Νέων του ΚΕΘΕΑ- Πρόληψη, σας προσκαλεί στην εκδήλωση που θα γίνει στην Πλ. Εξαρχείων σε συνεργασία με το Κέντρο Κοινωνικής Φροντίδας Ν. Καμαράτος της Ιατρικής Παρέμβασης.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

ΕΕΤΑ (χαράτσι ακινήτων). Από τη ΔΕΗ στην Εφορία όλες οι οφειλές


Έως το τέλος Ιουλίου η ΔΕΗ θα έχει αποστείλλει στις εφορίες κάθε οφειλόμενο ποσό του ΕΕΤΑ (χαράτσι ακινήτων για το 2013) σε εφαρμογή σχετικής απόφασης του τέως γενικού γραμματέα φορολογικών εσόδων κ. Θεοχάρη. Ήδη οφειλές παλαιότερων ετών έχουν αποσταλλεί στην εφορία. Δεδομένου ότι εφεξής το χαράτσι θα χρεώνεται και θα ειπράττεται απ' ευθείας από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών χωρίς να εμπλέκεται πλέον η ΔΕΗ θεωρούμε ότι κάθε λογαριασμός της ΔΕΗ που θα εκδίδεται από τον Αύγουστο και μετά δεν θα περιέχει το ΕΕΤΑ αλλά ούτε και παλαιότερες οφειλές.

Αυτά τονίζει η ΔΕΗ σε σχετική της ανακοίνωση επισημαίνοντας ότι τυχόν εξοφλήσεις λογαριασμών που περιλαμβάνουν ποσά του ΕΕΤΑ από τις 25 Ιούλη και μετά θα θεωρηθούν ως αχρεωστήτως καταβληθέντα και είτε θα συμψηφισθούν με τον επόμενο λογαριασμό, είτε θα επιστραφούν από τα ταμεία της ΔΕΗ.

Ειδικότερα, στην ανακοίνωσή της σχετικά με την εκκαθάριση των ανεξόφλητων ποσών ΕΕΤΑ 2013 η ΔΕΗ αναφέρει:

«Σχετικά με την εξόφληση του Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ακινήτων (ΕΕΤΑ) έτους 2013 μέσω των λογαριασμών ρεύματος, η ΔΕΗ ενημερώνει τους πελάτες της για τα ακόλουθα:
Σε εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, στο τέλος Ιουλίου 2014 η ΔΕΗ θα επιστρέψει στο Υπουργείο Οικονομικών, όλα τα ανεξόφλητα ποσά ΕΕΤΑ 2013.

Επισημαίνεται ότι, όποιος πελάτης εξοφλήσει μετά την 25η Ιουλίου 2014 λογαριασμό που έχει λήξει, τυχόν ανεξόφλητο ποσό ΕΕΤΑ που περιλαμβάνεται σε αυτόν, δεν θα αποτελεί πλέον οφειλή στη ΔΕΗ, καθώς αυτό θα έχει μεταφερθεί στην Εφορία. Το ποσό αυτό δεν θα χαθεί, καθώς θα πιστωθεί στον αμέσως επόμενο λογαριασμό που θα εκδοθεί από τον Αύγουστο 2014 και μετά.

Το πιστωτικό ποσό θα εμφανίζεται διακριτά στο λογαριασμό αυτό και πιο συγκεκριμένα με το λεκτικό «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΕΤΑ ΔΟΥ».

Αν από την παραπάνω πίστωση προκύψει επιστροφή ποσού για τον πελάτη και επιθυμεί την άμεση καταβολή του, τότε μπορεί να μεταβεί σε οποιοδήποτε κατάστημα της ΔΕΗ, προσκομίζοντας ένα πρόσφατο λογαριασμό και την αστυνομική του ταυτότητα – ο ίδιος ή εξουσιοδοτημένο από αυτόν άτομο.

Για τη διευκόλυνσή τους οι ανωτέρω πελάτες – πριν από τη μετάβασή τους σε κατάστημα της ΔΕΗ – είναι προτιμότερο να έχουν σχετική ενημέρωση για το συγκεκριμένο θέμα, καλώντας στο 11770».

Κατόπιν αυτών υπενθυμίζουμε όπως είχαμε κκάνει και παλαιότερα: αν δεν θέλετε ή δεν μπορείτε να πληρώσετε στη ΔΕΗ το χαράτσι να εξοφλείτε κάθε λογαριασμό μετά από ένα τετράμηνο συν 3 εργάσιμε μέρες από την ημερομηνία που αναγράφετε σε κάθε λογαριασμό ως προθεσμία εξόφλησης. Ο νόμος για το χαράτσι όριζε πως μέσα σε αυτά τα χρονικά όρια κάθε χρέωση του χαρατσιού σε λογαριασμό της ΔΕΗ θα μεταφερόταν στις εφορίες. Στη συκεκριμένη περίπτωση εξοφλήστε κάθε καθυστερούμενο λογαριασμό που περιλαμβάνει χαράτσι είτε μετά τις 26/7/2014 είτε αναμείνατε (αν έχετε τα περιθώρια) ή ζητήστε την έκδοση νέου λογαριασμού με ημερομηνία μετά την 25/7/2014.

Το Μουντιάλ του Αλμπέρ Καμύ και τα Γκολπόστ του Νίκου Εγγονόπουλου (αναδημοσίευση)


άκουγε τις καμπάνες να βαρούν και τ’ ορειχάλκου τις δονήσεις
όπου τρυπάν τον καθαρό –του Κυριακάτικου πρωινού- αγέρα
άραγες οι καμπάνες τι να μηνούν;
θα τις ακολουθήσουν μήπως ύμνοι τραγούδια χαρές
ή πολυβόλα θα αντηχήσουνε απαίσια να σπείρουνε τον όλεθρο ολούθε;
ένα σας λέω: όλοι να τρέξουμε αμέσως στα γκολπόστ
παιδιά! στα γκολπόστ , στα γκολπόστ, στα γκολπόστ!!!
άγρυπνοι –ακοίμητοι φρουροί- πανέτοιμοι
το μάτι εδώ εκεί να γρηγορούμε
μην αρχινίσουνε να πέφτουνε τα τέρματα βροχή
και ηττηθούμε 
(Νίκος Εγγονόπουλος, Στην Κοιλάδα με τους Ροδώνες)

Δεν γνωρίζω τι συνδέει με δεσμά λατρείας τόσο πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο με το ποδόσφαιρο. Άλλωστε το γεγονός (η λατρεία) είναι τόσο σημαντικό που μπορεί να υπερβαίνει ή ακόμη και να καθιστά περιττές τις σχετικές αναλύσεις. Γιατί λοιπόν κι εγώ παρακολουθώ με εκατομμύρια πολίτες του πλανήτη το Μουντιάλ της Βραζιλίας; Εκτός από τους καθαρόαιμους «ποδοσφαιρικούς» λόγους, ανεπιφύλακτα μπορώ να προσθέσω και έναν ιδιαίτερο: δεν υπάρχει πιο αποκαλυπτικό θέατρο της παγκοσμιοποίησης από ένα Μουντιάλ.

Πριν από πολλά χρόνια ο Αλμπέρ Καμύ, ένας δεξιοτέχνης του λόγου αλλά και της μπάλας, το χαρακτήριζε «το παιγνίδι που σου επιτρέπει να καταλάβεις τον χαρακτήρα των ανθρώπων». Και τον χαρακτήρα των λαών...

Υπάρχει λοιπόν καλύτερη φωτογραφία της παγκοσμιοποίησης; Πού αλλού θα καταλάβεις μέσα σε 90 λεπτά τους λαούς της Αφρικής, τον ατίθασο χαρακτήρα τους, την αδυναμία να υπηρετήσουν με διάρκεια ένα «σύστημα», με αποτέλεσμα να σπαταλιέται άδικα το σχεδόν υπερφυσικό ταλέντο που διαθέτουν. Τις μελαγχολικές κοινωνίες της Ανατολικής Ευρώπης, το φοβικό και φοβισμένο ποδόσφαιρό τους και τη σταθερή αδυναμία τους να παίξουν ρόλο πρωταγωνιστή στην παγκόσμια ποδοσφαιρική (και όχι μόνο) σκηνή. Τους λαούς της Λατινικής Αμερικής με τις απεριόριστες τεχνικές (υποκειμενικές) δυνατότητες, οι οποίες κάποιες φορές οδηγούν σε θαύματα, αλλά επίσης πολλές σε οδυνηρές καταστροφές. Τη γερμανική υπεροχή, στηριγμένη στη μέθοδο, την οργάνωση, το «σύστημα» και πολύ λιγότερο στο φυσικό ταλέντο. Τα συνεχή «άνω-κάτω» της Ιταλίας, τη Γαλλία με τους «αποικιακούς» ποδοσφαιριστές που αγαπούν να μισούν οι εθνικιστές Γάλλοι, τις βαρετές ομάδες-κοινωνίες των Ελβετών, των Βέλγων κ.λπ.

Ένα ταχύρρυθμο φροντιστήριο της πορείας της παγκοσμιοποίησης και των συσχετισμών δύναμης σε κάθε ιστορική της φάση είναι το Μουντιάλ. Οπου μαζί με την κυρίαρχη όψη της εμφανίζεται σχεδόν πάντοτε και η αντίθεσή της. Το απρόσμενο, το «μη φυσιολογικό», η έκπληξη. Η τιμωρία από την ίδια την μπάλα των «σιδερένιων νόμων» της Ιστορίας. Γιατί όπως έγραψε και πάλι ο Καμύ, «η μπάλα δεν πάει ποτέ εκεί που την περιμένεις». Αλλωστε σε πείσμα των «καθώς πρέπει» και ανορεξικών φιλοσόφων της εποχής του που αφόριζαν το «όπιο των λαών», αυτός διακήρυττε αυθάδικα:
«Όσα γνωρίζω για την ανθρώπινη ηθική μού τα έχει μάθει το ποδόσφαιρο». 
Στη μνήμη του λοιπόν...

Να υπερασπιστούμε την ΒΙΟΜΕ! Διαδήλωση και συγκεντρώση διαμαρτυρίας



Κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση του αυτοδιαχειριζόμενου εγχειρήματος της ΒΙΟ.ΜΕ διοργανώνει η πρωτοβουλία αλληλεγγύης, μετά την δικαστική διαμάχη που ξέσπασε με την πρώην εργοδοσία.

Υπενθυμίζεται πως η διορισμένη σύνδικος της πτωχευμένης μητρικής Φίλκεραμ με αίτηση στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ζήτησε ουσιαστικά να επανέλθει η προηγούμενη διοίκηση στο εργοστάσιο.

Η πρωτοβουλία αλληλεγγύης διοργανώνει διαδήλωση στη 1 Ιουλίου, στις 7μμ στη Καμάρα και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 8 Ιουλίου, στις 9πμ έξω από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Σε σχετική ανακοίνωση η πρωτοβουλία αλληλεγγύης ζητά να "απορριφθεί ως απαράδεκτη η προσπάθεια της πρώην εργοδοσίας να πατήσει ξανά πόδι στο εργοστάσιο".

"Τα εργοστάσια στα χέρια των εργατών. Άμεση δημοκρατία στη βάση. Αυτοδιαχείριση στην παραγωγή" τονίζει.

Εξάρχεια: Χώρος διακίνησης ιδεών και όχι ουσιών.


του Παπαντωνίου Κώστα
 
Για χρόνια μένουν ξενοίκιαστα μαγαζιά και διαμερίσματα γύρω από την πλατεία Εξαρχείων. Στα σκαλοπάτια τους έξω από τις πόρτες γίνεται καθημερινά αγοραπωλησία μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών.

Στα σκαλοπάτια των κτηρίων της Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια, εκεί που το φως από τις λιγοστές έτσι και αλλιώς λάμπες του δήμου δεν φτάνει, τα πρόσωπα σκεπάζονται από το σκοτάδι και "συνομιλούν" τα χέρια. Δίνεις λεφτά παίρνεις γραμμάρια. Κάποιες φορές τα deals είναι μεγαλύτερα. "Αγοράζουν φτηνά μεγάλες ποσότητες για τις πουλήσουν σε Κηφισιά και Κολωνάκι ακριβότερα", λένε οι κάτοικοι. Μηχανάκια που πηγαινοέρχονται και ομάδες 6-7 ατόμων, αποκλειστικά νέων (αρκετοί με πιτ μπουλ) στήνουν σημεία διακίνησης, ακόμα κι έξω από παιδικό σταθμό, και πουλάνε την πραμάτεια τους σε όλη την Αθήνα. Πέρα από τη μετατροπή του χώρου σε σημείο διακίνησης, τα βαποράκια απειλούν ή και κλέβουν.

"Λύση είναι η μαζική μας παρουσία στα σημεία διακίνησης, να τους χαλάσουμε την πιάτσα" λένε οι κάτοικοι και στήνουν παγκάκια στα σημεία διακίνησης, μοιράζουν φυλλάδια, οργανώνουν εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης

Τα σημάδια της γκετοποίησης είναι εμφανή. Στους περισσότερους δρόμους γύρω από την πλατεία, όπως σε Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, οι αγοραπωλησίες είναι συνεχείς. Αποτέλεσμα, να έχουν πολλαπλασιαστεί τα "ενοικιάζεται" και τα κλειστά μαγαζιά, να έχουν ξεχαστεί εικόνες με παππούδες κι εγγόνια που άλλοτε πήγαιναν για παιχνίδι, αλλά τώρα κλείνονται στο σπίτι. Οι κάτοικοι αντιδρούν. Από τον περασμένο μήνα έχουν κλιμακώσει τις κινητοποιήσεις, με αποκορύφωμα την πορεία της 5ης Ιουνίου στους δρόμους της περιοχής, που ξεπέρασε τα 2.000 άτομα κι έστειλε μήνυμα ότι τα Εξάρχεια δεν θα παραδοθούν στην πρέζα.

Τους είχαν διώξει ξανά

Συνελεύσεις σε εβδομαδιαία βάση, περιφρουρήσεις των σημείων διακίνησης, συναυλίες και θεατρικά δρώμενα. Αναρχικοί, αριστεροί, πρωτοβουλίες κατοίκων που ευαισθητοποιήθηκαν βλέποντας το φαινόμενο ν' αποκτά απρόσμενες διαστάσεις, παλεύουν μαζί. Άλλωστε, είναι νωπές ακόμα οι μνήμες από τότε, τέσσερα χρόνια πριν, που είχαν πάρει και πάλι την κατάσταση στα χέρια τους κι είχαν "απωθήσει" από την πλατεία Εξαρχείων εμπόρους και βαποράκια. Τότε είχαν βάλει κούνιες, είχαν φυτέψει δέντρα, είχαν κάνει συναυλίες. Ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν ο Αχιλλέας, κάτοικος και ιδιοκτήτης καταστημάτων στην περιοχή από το '78. "Είχα φέρει τη μικροφωνική εγώ, άλλος έφερε κάτι άλλο κι έτσι κόσμος πολύς καταφέραμε και κάναμε μια κίνηση που έφερε αποτέλεσμα".

Το πρόβλημα επέστρεψε. "Δεν έχουμε πρόβλημα να κάνει κάποιος ένα τσιγάρο. Δικαίωμά του. Εδώ όμως μιλάμε για κανονικό εμπόριο. Διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα". Ο αγώνας γίνεται μαζικός. Στήνονται παγκάκια στα σημεία διακίνησης, παρέες μοιράζουν φυλλάδια, απλώνουν πανό, δυσχεραίνουν το εμπόριο. Αλλά υπάρχει και φόβος. Οι μαφίες τον καλλιεργούν τραμπουκίζοντας σε βάρος περαστικών και μαγαζατόρων έχοντας μαζί τους από σουγιά μέχρι πιστόλι.

Αστυνομία σε ρόλο παρατηρητή

Ιδιοκτήτης καταστήματος στην πλατεία προειδοποιεί ότι η παράταση του φαινομένου θα κλείσει πολλά μπαρ και καφετέριες που ήδη δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. "Δεν θέλουμε να βάλουμε μπράβους στα μαγαζιά μας για να μην μας την πέφτουν. Έχουν χτυπήσει υπάλληλό μου, έχουν απειλήσει άλλους συναδέλφους. Το πράγμα γίνεται ανεξέλεγκτο και φυσικά δεν υπάρχει καμία παρέμβαση της αστυνομίας. Με όλα αυτά έχουμε πτώση στον τζίρο. Ο κόσμος που δεν ζει εδώ, που δεν είναι πολιτικοποιημένος δεν έρχεται. Δεν έρχεται όμως ούτε και προσωπικό. Ζητάμε κόσμο αλλά φοβάται".

Οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι η αστυνομία έχει ρόλο παρατηρητή. Επεμβαίνει μόνο για να καταστείλει διαδηλώσεις, να ελέγξει μαλλιάδες και ποτέ για να προστατέψει τη γειτονιά. Κάποιοι ζητούν να "καθαρίσει" την περιοχή από τους διακινητές . Άλλοι δεν τη θέλουν μέσα στα Εξάρχεια, αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο της όποιας επέμβασης ως κερκόπορτα για το μέλλον. "Η παρουσία της αστυνομίας σημαίνει περισσότερη καταστολή στο όνομα της ασφάλειας", μας λέει χαρακτηριστικά κάτοικος. Εξ' ου και τα σλόγκαν των χάρτινων πλακάτ σε δέντρα και κολώνες της Θεμιστοκλέους: "'Οχι στη διακίνηση, αλλά όχι και στην καταστολή".

Κάτοικοι και συλλογικότητες έχουν βάλει ως στόχο να ξανακερδίσουν τη γειτονιά τους. "Τα Εξάρχεια είναι κατεξοχήν κέντρο διανόησης και πολιτικοποίησης, έχοντας τεράστια ιστορία. Έχουν μείνει σε αυτά και μένουν άνθρωποι σπουδαίοι. Από τον Λαπαθιώτη μέχρι τον Ξαρχάκο. Είναι ένας χώρος διακίνησης ιδεών και όχι ουσιών. Και ένας τέτοιος χώρος θέλουμε να παραμείνει", λέει ο Αντρέας, συνταξιούχος, κάτοικος της περιοχής εδώ και 30 χρόνια. "Τα τελευταία δύο χρόνια η κατάσταση έχει γίνει αφόρητη. Η Θεμιστοκλέους, που βρισκόμαστε τώρα μετετράπη σε χοιροστάσιο. Μέρα νύχτα έχουμε deals, απειλές και επιθέσεις. Για τη διακίνηση, οι βαρώνοι χρησιμοποιούν πιτσιρίκια". Την ώρα που μιλάμε περνάει ένα μηχανάκι με φόρα. Επιβαίνουν δύο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Κάτοικοι που βρίσκονται εκεί μπαίνουν μπροστά και τους ζητάνε να μην ξαναπεράσουν. Ο ένας από τους δύο κατεβαίνει και κάνει τσαμπουκά. Αποφεύγει όμως κάτι περισσότερο.

Διακίνηση έξω από παιδικό σταθμό, επιθέσεις και πιστολίδι

Οι μαφίες δρουν ανεξέλεγκτα. Εκτός από ναρκωτικά, κομμάτι της δράσης τους είναι η βία. "Έχουν χτυπήσει εργαζόμενους μου για να τους πάρουν το μεροκάματο", λέει ο Αντρέας, ενώ αρκετές επιθέσεις γίνονται στ' όνομα του αντιφασισμού. "Φωνάζουν 'φασίστας, φασίστας' αν δουν κάποιον που δεν γουστάρουν ή θέλουν να κλέψουν και πέφτουν πάνω του 30-40 άτομα", λέει ο Αχιλλέας. "Σε μια γυναίκα έλεγαν ότι θα δώσουν φόλα στο σκυλί της αν συνεχίσει να τους εμποδίζει", θυμάται ο Αντρέας. Άλλη γειτόνισσα περιγράφει την εικόνα «5-6 τύπων που έχουν για προστασία σκυλιά και βρίσκονται έξω από τον παιδικό σταθμό ακόμα και όταν αυτός λειτουργεί. Θυμάμαι που δεν έκαναν καν χώρο σ' ένα παππού για να περάσει να πάρει το παιδάκι». Τελευταίο "χτύπημα" οι πυροβολισμοί στο αυτοδιαχειριζόμενο ΒΟΞ, ξημερώματα Τρίτης 3 Ιουνίου...

"Η λύση είναι η μαζική μας παρουσία στα σημεία διακίνησης. Κι είναι σημαντικό γιατί έχει προηγηθεί μια πορεία 2.000 ατόμων. Ξέρουν ότι υπάρχει πολύς κόσμος που αντιτάσσεται", λέει ο Θοδωρής, επίσης κάτοικος. "Τους κάνουμε να αισθανθούν ανεπιθύμητοι, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα τους λέμε να μην ξανάρθουν. Δεν θα λύσουμε το πρόβλημα. Είναι θέμα κεντρικής πολιτικής να δοθεί τέλος στη διακίνηση. Θέλουμε όμως να τους χαλάσουμε την πιάτσα", συμφωνούν όλοι."Έρχονται πελάτες απ' όλη την Αττική. Μας μπερδεύουν μ' εμπόρους και μας μιλάνε. Μια φορά τους κάναμε πλάκα ότι οι βάρδιες γίνονται τώρα στο Κολωνάκι".

Η Θεμιστοκλέους, ένας από τους δρόμους όπου γίνονται συνεχείς δράσεις, είναι ένα στοίχημα. Οι οικογένειες έχουν βγει ξανά έξω, οι γειτονικές καφετέριες είναι γεμάτες και υπάρχουν παρέες κατοίκων σε όλο το μήκος του πεζοδρόμου. Θ' ακολουθήσουν δεντροφυτεύσεις, καθαρισμός και καλύτερος φωτισμός. Υποχρεώσεις του δήμου, που όμως συνεχίζει να αδιαφορεί. "Θέλουμε να διορθωθεί η κατάσταση σε όλη την περιοχή", ξεκαθαρίζουν και επισημαίνουν "ότι η διακίνηση δεν θα φύγει εύκολα από την περιοχή μας. Τα λεφτά που παίζονται είναι πολλά". Απόδειξη η μεταφορά της διακίνησης σε άλλες ώρες, διαφορετικές από αυτές που έχουν τσεκάρει τα βαποράκια ότι βρίσκονται εκεί οι κάτοικοι. Τα Εξάρχεια όμως αντιστέκονται ξανά κι αυτό δεν είναι αυτονόητο για κάθε περιοχή της Αθήνας.

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

European Civic Days (Αθήνα): Διεθνές φόρουμ για τις κοινωνικές αντιστάσεις σε εποχές λιτότητας.


Από 24 έως 27 Ιούνη γίνεται στην Αθήνα το διεθνές (ευρωπαϊκό) φόρουμ σχετικά με την οργάνωση, την αντίσταση και την αλληλεγγύη σαν όπλο απέναντι στις πολιτικές λιτότητας.

Διοργανώνεται από το European Civic Forum κάθε χρόνο και σκοπό έχει να αναδείξει τις μορφές αντίστασης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στις πολιτικές εξαθλίωσης.

Στο φόρουμ το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων έχει κληθεί να παρέμβει με δεκαπεντάλεπτη εισήγηση τόσο για να καταγραφούν οι πολιτικές καταστρατήγησης του συνταγματικού δικαιώματος στη στέγαση όσο και για το ποιές ακριβώς από τις αιχμές τους θίγουν κοινωνικές ομάδες και πλατειά λαϊκά στρώματα αλλά και τους οδηγούν στην οργάνωση και το σχεδιασμό μορφών αντίστασης.


Οι άλλοι δύο θεματολογικοί άξονες του φόρουμ είναι η υγεία και η τροφή.

Σε κάθε εισήγηση θα υπάρχουν ερωτήσεις προς τους εισηγητές τόσο από τους διοργανωτές (για τη διευκρίνιση επίμαχων σημείων της και την τεκμηρίωση της επιχειρηματολογίας του εισηγητή) όσο και από τους ακροατές.

Για περισσότερες πληροφορίες θα κοινοποιηθούν τα πεπραγμένα της συνάντησης. Μια εικόνα για τη συγκεκριμένη διοργάνωση μπορείτε να έχετε ανατρέχοντας στον οικείο σύνδεσμο.

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

«Σημασία έχει ν’ αγαπάς»:Προβολή στο πάρκο της Ναυαρίνου


 Το αριστούργημα του Αντρέι Ζουλάφσκι Σημασία έχει ν’ αγαπάς (L’ important c’ est d’ aimer) θα προβληθεί την Τετάρτη 25 Ιουνίου στις 21:15 στο Πάρκο Ναυαρίνου.

Είναι το τρίτο φιλμ, του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη, γυρισμένο στη Γαλλία το 1974. 

Τα πάντα σ’ αυτό το εκπληκτικό φιλμ κινούνται σ’ ένα διπλό επίπεδο: Πρόκειται για μια εκκωφαντική, φανταχτερή «φιλμόπερα» και ταυτόχρονα για ένα χρονικό της απλής καθημερινής ζωής, για μια ευτελή ιστορία έρωτα και πάθους και ταυτόχρονα για μια μοντέρνα τραγωδία σαιξπιρικού ύφους, για ένα φιλμ σαδιστικά σκληρό και ταυτόχρονα βαθύτατα τρυφερό και ανθρώπινο, για ένα ρεπορτάζ πάνω στο θέμα «αποτυχία» και ταυτόχρονα για μια σοφή ψυχολογική έρευνα πάνω στην υστερία.
(απόσπασμα από κριτική του Β. Ραφαηλίδη).

Σας περιμένουμε !

ΒΙΟΜΕ: συγκέντρωση συμπαράστασης


Κάλεσμα από τους αλληλέγγυους στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ σε συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας Σταδίου 29, τη Δευτέρα 23/06 και ώρα 11.30 την ώρα της συνάντησης αντιπροσωπείας των εργαζομενων με τον υφυπουργό εργασίας για την επίλυση χρονιζόντων αιτημάτων τους. 

Μετά τη συνάντηση με τους αρμόδιους, θα υπάρξει συνάντηση των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ και των αλληλέγγυων, με τις εργαζόμενες καθαρίστριες στο υπουργείο Οικονομικών δηλώνοντας τη συμπαράσταση μας στον δίκαιο αγώνα τους. 

Επίσης θα γίνει ενημέρωση από τους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ σχετικά με τις εξελίξεις που έχουν προκύψει μετά τη ξαφνική δικαστική προσφυγή που κατατέθηκε από την εργοδοσία με απώτερο στόχο την εκδίωξη τους από το χώρο του εργοστασίου.

Η τακτική εβδομαδιαία συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνα) στη ΒΙΟ.ΜΕ θα γίνει κανονικά αύριο Τρίτη 24 Ιούνη ώρα 18.00 στο κηπάκι της Τσαμαδού.

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Λαϊκή συνέλευση πλατείας Εξαρχείων-Ενημέρωση


Την Παρασκευή 20 Ιούνη έγινε στο κηπάκι της Τσαμαδού η εβδομαδιαία συνέλευση κατοίκων-εργαζομένων και φίλων της γειτονιάς αλλά και συλλογικοτήτων.

Συζητήθηκε το θέμα της περιφρούρησης της γειτονιάς από μαφίες ναρκωτικών, αντικοινωνικές πρακτικές και μικροεγκληματικότητα. Επίσης συζητήθηκε η ανάγκη και ο τρόπος αυτοπροστασίας των εκδηλώσεων.

Αποφασίστηκε να δημιουργηθούν ομάδες που θα περιπολούν στην περιοχή. Οι ομάδες αυτές είναι ανοικτές σε μέλη συλλογικοτήτων αλλά και σε κατοίκους και θα ορίζονται από τη γενική συνέλευση. Επίσης τα πλαίσια δράσης τους θα καθορισθούν από τη γενική συνέλευση.

Ήδη πολλοί έχουν δηλώσει συμμετοχές στις ομάδες αυτές και άμεσα αρχίζει η συζήτηση για να ορισθεί ένα πλαίσιο δράσης των.

Όσον αφορά την περιφρούρηση και την παρουσία μας στην οδό Θεμιστοκλέους κρίθηκε ότι πετύχαμε μια νίκη η οποία μόνο με τη μαζική συμμετοχή κατοίκων και ενεργών μελών συλλογικοτήτων μπορεί να κρατηθεί. Είναι θετικό το γεγονός ότι πολλοί κάτοικοι του δρόμου αυτού μετέχουν στην περιφρούρηση του χώρου με ενεργή παρουσία και διοργάνωση εκδηλώσεων.

Το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων μετέχει στις δράσεις αυτές αλλά και στις ομάδες περιφρούρησης.

Η επόμενη συνέλευση θα γίνει την Πέμπτη 26 Ιούνη ώρα 20.00 πάνω στην πλατεία Εξαρχείων.

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Παζάρι παιδικού και εφηβικού βιβλίου στον Σκόρο

Την Κυριακή από τις 17.00 και μετά διοργανώνουμε παζάρι παιδικού και εφηβικού βιβλίου στον Σκόρο και σας προσκαλούμε. Δεν θάναι ένα ακόμη παζάρι, αλλά μια μικρή και όμορφη γιορτή.

Θα παρουσιαστεί το Αναγνωστικό της Δ' Δημοτικού του 35ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας με ποιήματα ανθολογημένα από τους μαθητές. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον πρώτο δάσκαλο Παναγή Δημητράτο.

Θα γίνει επίσης προβολή των εικαστικών αναζητήσεων και "ανησυχιών" των παιδιών της έκτης τάξης του σχολείου.

Σας περιμένουμε μικρούς και μεγάλους. 
Ζωοδόχου Πηγής 63 και Ερεσσού, στα Εξάρχεια.

Συμμετέχουν οι συλλογικότητες Αυτόνομο Στέκι και τροφοΣυλλέκτες.

Σκέψεις για την τροφή,


και τροφή για σκέψεις, 

Από την Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης του Αυτόνομου Στεκιού

H οικονομική κρίση που βιώνουμε φέρνει στα όρια της εξαθλίωσης μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού και αποκαλύπτει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις μεθόδους αύξησης της κερδοφορίας και υπέρβασης των-εγγενών προς τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και ανάπτυξης-κρίσεων. 

Πρόκειται για την ωμή εφαρμογή εκ μέρους των κυρίαρχων της κοινωνικής ευγονικής που ποτέ δεν έλειψε από τα συρτάρια των σχεδιασμών της οικονομικής και πολιτικής ελίτ που ασκεί την εξουσία. Σ’ αυτή τη γη δεν χωράμε όλοι. Κάποιοι-πολλοί- περισσεύουν, αποτελώντας ένα φορτίο που ο καπιταλισμός θεωρεί ζημιογόνο και, ως τέτοιο, ασύμφορο στην αναπαραγωγή του. 

Αν δούμε την ιστορία της ανάπτυξης του καπιταλισμού όχι μόνο στα στενά όρια της ευρώπης και της βόρειας αμερικής, \διαβάζουμε τις σελίδες μιας αέναης γενοκτονίας λαών που καταδικάστηκαν σε οικονομικές εξαρτήσεις, λεηλασία των φυσικών τους πόρων, αρρώστιες, λιμοκτονίες, πολέμους. Έφτασε η ώρα αυτό το μοντέλο να εισαχθεί και στη γηραιά ευρώπη, αρχής γενομένης από τις παρυφές της, τις νότιες και ανατολικές «επαρχίες» της. Ο νεοφιλελευθερισμός, αυτή η άγρια καπιταλιστική λεηλασία της φύσης και της ζωής μας έχει πολύ συγκεκριμένες στρατηγικές, επιδιώξεις και νομοθετικά και εκτελεστικά επιτελεία για να υλοποιηθούν οι πολιτικές και οικονομικές επιλογές των κυρίαρχων. 

Σε τέτοια λοιπόν συγκυρία ξεδιπλώνονται μια σειρά από κινήσεις που μεταβάλλουν συθέμελα –ανάμεσα στα υπόλοιπα πεδία- τους όρους ύπαρξης και επιβίωσης των φτωχών και φτωχοποιούμενων κομματιών της ελληνικής επικράτειας. 

Κομβικό αναδεικνύεται, όπως είναι φυσικό, το θέμα της τροφής. Στα διεθνή χρηματιστήρια των προϊόντων που σχετίζονται μ’ αυτήν αποφασίζεται καθημερινά η φυσική εξόντωση από πείνα ολόκληρων πληθυσμών αφού αυτό που ενδιαφέρει είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους με τη συγκέντρωση των αποθεμάτων αλλά και των αναμενόμενων σοδειών σε λόμπυ που προκαλούν τεχνητές ελλείψεις, ανεβοκατεβάζουν τις τιμές και διαχειρίζονται με πολλαπλούς αποκλεισμούς την πρόσβαση ή όχι στην τροφή αλλά και την ποιότητά της. Αντάμα πάει και το σύμπλεγμα των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην έρευνα, στην παραγωγή και στη διακίνηση των ειδών διατροφής. Αυτά τα πολλαπλά συμφέροντα, συχνά αντικρουόμενα , εκφράζονται στο επίπεδο των νομοθετικών επιλογών που λαμβάνουν οι κατά τα λοιπά δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις ώστε να υλοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι ανάγκες των κεφαλαιοκρατών για διατήρηση και αύξηση της κερδοφορίας τους. 

Στα καθ’ ημάς το τελευταίο διάστημα παρατηρείται στο πεδίο της τροφής μια σειρά καταιγιστικών παρεμβάσεων λόγω των οποίων εμείς οι φτωχοί και τα παιδιά μας θα αποτελέσουμε απλώς παράπλευρες απώλειες, στατιστικά νούμερα υποσιτιζόμενων, ασθενών εξαιτίας της κακής διατροφής (ποσοτικά και ποιοτικά) ως αποδέκτες των σκουπιδιών που προτίθενται να μας πετάνε για φαγητό… 

Η ευρώπη άνοιξε τις πόρτες της στα μεταλλαγμένα. Η καλλιέργειά τους εναπόκειται στην απόφαση των εθνικών κυβερνήσεων. Εθνικά υπερήφανες παρακολουθήσαμε τις κοπιώδεις προσπάθειες του έλληνα υπουργού περιβάλλοντος κ. Μανιάτη που πέτυχε να προωθήσει -ως καλός έμμισθος κολοσσών όπως η Monsanto- την αναθεώρηση της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Γιατί όπως και η ινδία, έτσι και η ελλάδα πρέπει να έχει τους αυτοκτονημένους της αγρότες, σωστά; Τι σημασία έχει η επιμόλυνση από τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς των υπόλοιπων φυτών, η απόλυτη εξάρτηση και ο επακόλουθη εξαφάνιση των μικρών αγροτών από τις εταιρείες μεταλλαγμένων, ο υποσιτισμός εκατομμυρίων ανθρώπων μπροστά στα κέρδη του λόμπυ της βιοτεχνολογίας; Λοιπόν ήρθε η ώρα να φτιαχτούν πολλές μικρές ινδίες στα όρια της ευρωπαϊκής ηπείρου γιατί αυτό υπαγορεύει το επιχειρηματικό συμφέρον. 

Επιπλέον προχωρά με σταθερά βήματα η μετατροπή της πρωτογενούς αγροτικής παραγωγής σε «επιχειρηματική γεωργία» πράγμα που σημαίνει το τέλος των ανεξάρτητων μικροπαραγωγών. Επιδιώκεται έτσι συγκέντρωση των μικρών κλήρων και υπαγωγή τους στην Αγροτική Ανώνυμη Εταιρεία, μετατροπή των κατόχων τους είτε σε μετόχους είτε σε μισθωτούς εργάτες γης, εντατική εκμετάλλευση μέσω των μονοκαλλιεργειών των φυσικών πόρων και του εδάφους, συρρίκνωση της ίδιας της παραγωγικής βάσης και της βιοποικιλότητας μέσα από κεντρικούς κοινοτικούς σχεδιασμούς (από τα σιτηρά λόγου χάρη που ενδημούσαν μέχρι τη δεκαετία του ’50 στην ελλάδα ως ντόπιες ποικιλίες προσαρμοσμένες στο κλίμα, με αντοχή στις ασθένειες και μικρές απαιτήσεις σε νερό και φυτοφάρμακα , έχει διασωθεί στις μέρες μας μόλις το 2%-3 %). Τα προϊόντα παράγονται όχι με άξονα τις ανάγκες και τη διατροφική αυτάρκεια του ντόπιου πληθυσμού αλλά τις εξαγωγές, την δε επεξεργασία και διακίνησή τους αναλαμβάνουν ολιγοπώλια. 

Είναι χαρακτηριστικές οι διεργασίες που καταγγέλλονται από το επιμελητήριο Μεσσηνίας και αφορούν τον τομέα του ελαιολάδου. Ο ΣΕΒ και η Εθνική Τράπεζα χρηματοδότησαν την εταιρεία McKinsey για την εκπόνηση μελέτης βάσει της οποίας υποβλήθηκε από την ελληνική πλευρά στο Eurogroup του Μάη 2014 το ¨Σχέδιο Ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας τα επόμενα 10 χρόνια». Η μελέτη αυτή εισηγείται λοιπόν τον έλεγχο του συνόλου της γεωργικής παραγωγής στην ελλάδα από 5 ή 6 μεγάλες εταιρείες. Ενδεικτικά προτείνεται η λειτουργία 2 ή 3 ελαιοτριβείων σε κρήτη και πελοπόννησο, γιγαντιαίων σε μέγεθος ώστε να απορροφούν το σύνολο της παραγωγής, έναντι των 1200 που υπάρχουν σήμερα με ετήσια παραγωγή 500 τόνων λάδι το καθένα. Σε άλλο σημείο προβλέπεται η συσκευασία όλων των φρούτων και λαχανικών να γίνεται από 2 ή 3 μεγάλες μονάδες συσκευασίας στην κεντρική και βόρεια ελλάδα καθώς και στην πελοπόννησο. Τέλος προτείνεται η διακίνηση των αγροτικών προϊόντων να γίνεται από μία και μοναδική εταιρεία, με την επωνυμία «Greek Foods Company» (όχι, δεν είναι τυχαίος ο συνειρμός με την διαβόητη United Fruit Company – μετέπειτα Chiquita-που αιματοκύλισε κυριολεκτικά στα πλαίσια της επιχειρηματικής της δραστηριότητας το σύνολο της αμερικανικής ηπείρου. Τα μεγέθη σαφώς δεν συγκρίνονται αλλά οι πρακτικές αντιγράφονται με επιμέλεια. Χρειαζόμαστε ως μοχλό ανάπτυξης νέες «μανωλάδες» και μπορούμε να τις φτιάξουμε) . Είναι φανερή η μεθόδευση του ελέγχου της διατροφής σε όλη την αλυσίδα παραγωγής της από λίγες μεγάλες εταιρείες πράγμα που σημαίνει όχι μόνο την επιβολή του είδους των προϊόντων και των τρόπων καλλιέργειας σε τεράστια κλίμακα, την πτώση της ποιότητάς τους αλλά και την απόλυτη εξαφάνιση κάθε ίχνους σχετικής διατροφικής επάρκειας σε βασικά είδη διατροφής (είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε 30 χρόνια η ελλάδα κατέληξε από το σημείο θετικού εμπορικού ισοζυγίου να εισάγει σήμερα πάνω από το 40% των τροφίμων που καταναλώνει). Επιπλέον θεωρούμε ότι εργασιακά τέτοιος συγκεντρωτισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο με την μετατροπή των εδαφών λειτουργίας αυτών των εταιρειών σε Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, δηλαδή σε χώρους άγριας εκμετάλλευσης των εργαζομένων, με αδιαφανές και απροσδιόριστο νομικό καθεστώς κατά τα πρότυπα των εργασιακών συνθηκών που οδήγησαν την κινεζική οικονομία στην θεαματική της ανάπτυξη. Εργαζόμενοι αναλώσιμοι, εργατικά ατυχήματα που ουδείς ενδιαφέρεται να αποτρέψει, αμοιβές κυριολεκτικά πείνας, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μηδενικά εργατικά δικαιώματα. Καλώς ήρθατε στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας του 21ου αιώνα. Βλέπετε τα κάθε λογής στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν προορίζονται μονάχα για τους μετανάστες… 

Στον κύκλο που αδρά σκιαγραφήσαμε τελευταίο αλλά κρίσιμο παραμένει το ζήτημα της διάθεσης των αγροτικών προϊόντων. Καθόλα δυσλειτουργική, παράφωνη και επικίνδυνη για τον τύπο ανάπτυξης που εφαρμόζεται παραμένει η ανταρσία των δικτύων άμεσης διάθεσης των αγαθών στους καταναλωτές από τους ίδιους τους παραγωγούς. Στο σύντομο διάστημα της ζωής τους, τα δίκτυα αυτά αποτελούν μια επιθετική απάντηση όχι μόνο στον αποκλεισμό των φτωχών στρωμάτων από την ίδια την τροφή με τις χαμηλές τιμές που εξασφαλίζουν ως αποτέλεσμα της απουσίας των μεσαζόντων (αυτής της κλίκας που λυμαίνεται με μαφιόζικους όρους τη διακίνηση των προϊόντων σε βάρος τόσο των παραγωγών όσο και των καταναλωτών) αλλά και με την οργανωτική τους δομή: αυτοοργάνωση, διάχυση της πρακτικής εμπειρίας, συλλογική διαχείριση των προβλημάτων που προκύπτουν, επαφή με χώρους αχαρτογράφητους μέχρι τότε από τον αστικό ιστό και δημιουργία σχέσεων και δεσμών μ’ αυτούς. Παράλληλα η αυξανόμενη αξιοπιστία τους στη βάση της ποιότητας των προϊόντων πλάτυναν τη λαϊκή αποδοχή τους και ταυτόχρονα κατέστησαν σαφές και στους μικροπαραγωγούς πως αποτελούν μια βιώσιμη πρόταση για τη διάθεση των προϊόντων τους. Επιπλέον η αργή αλλά ορατή εμπλοκή των αγροτών/παραγωγών με πολιτικά σκεπτικά και συλλογικοποιημένες πρακτικές (διάθεση μέρους των προϊόντων τους σε δομές αλληλεγγύης, ζυμώσεις πάνω στον τρόπο παραγωγής και στις εργασιακές συνθήκες εντός των οποίων αυτός συντελείται) σηματοδοτεί τη δυνατότητα σύνδεσης κομματιών που παραδοσιακά αγνοούσαν το ένα το άλλο -πολλές φορές εχθρικά μεταξύ τους- και αναπαρήγαν τον κύκλο παραγωγής –πώλησης –κατανάλωσης στα πλαίσια της αγοραίας καπιταλιστικής λογικής. 

Επομένως τα «παζάρια χωρίς μεσάζοντες» αποτελούν μια επικίνδυνη ρωγμή στο σώμα της καπιταλιστικής αγοράς όχι μόνο επειδή στερούν από αυτήν διόλου αμελητέα κομμάτια κερδοφορίας, όχι μόνο γιατί συνιστούν περιορισμένους έστω χώρους απώλειας του απόλυτου ελέγχου πάνω στην τροφή από τους κεφαλαιοκράτες αλλά και διότι στο έδαφός τους υπάρχει η δυνατότητα να αναπτυχθούν «ζιζάνια» ανταγωνιστικά στην «καπιταλιστική μονοκαλλιέργεια» σε επίπεδο κουλτούρας, αντιλήψεων, πρακτικών. 

Για όλους λοιπόν τους παραπάνω λόγους προχώρησε η κυβέρνηση ουσιαστικά στην απαγόρευση της διεξαγωγής τους μέσα από τη νομοθεσία που «ρυθμίζει» και «βάζει σε τάξη» το υπαίθριο εμπόριο για λογαριασμό εκλεκτών επιχειρηματιών και νεοφιλελεύθερων καπιταλιστών –μαφιόζων… 

Κρίνουμε πως ήρθε η ώρα να μιλήσουν για τα δίκτυα αυτά οι χρήστες τους: να καταστήσουμε σαφές πως ικανοποιούν βασικές ανάγκες μας αλλά συνάμα με όρους πολύ διαφορετικούς από τα σκουπίδια που ενδεχομένως φτηνότερα μπορεί κάποια να αγοράσει από τα ράφια της κάθε είδους αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Η υπεράσπισή τους είναι ένα ακόμα πεδίο για την ανάπτυξη δεσμών όχι στη βάση μιας γενικής και αόριστης αλληλεγγύης αλλά στη βάση κοινών συμφερόντων και μιας κριτικής στήριξης / συνδιαμόρφωσης πρακτικών που αναδύονται όταν οι φτωχοί αποφασίζουν να υπερασπιστούν τις ζωές τους… 

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 
Iούνης 2014 

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Μεσοποταμία: Διήμερο Κοινωνικής και Πολιτιστικής Δράσης


Το «Δίκτυο Εκπαιδευτικής Αλληλεγγύης», της Τράπεζας Χρόνου και Αλληλεγγύης, που λειτουργεί στο πλαίσιο της Κίνησης Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία», διοργανώνει 

Διήμερο Κοινωνικής και Πολιτιστικής Δράσης, Σάββατο 21 & Κυριακή 22 Ιουνίου 2014, στην αυλή της «Μεσοποταμίας» Πλάτωνος 13, Μοσχάτο, κοντά στην παραλία.

Στο πλαίσιο του Διήμερου Κοινωνικής και Πολιτιστικής Δράσης θα παρουσιαστούν: 

-Μουσική εκδήλωση απ’ τους μαθητές του «Δικτύου Εκπαιδευτικής  Αλληλεγγύης», με τη συμμετοχή του Ωδείου Μοσχάτου Θεατρικά δρώμενα Session κρουστών.

Παράλληλα, σε όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων, θα λειτουργεί ανταλλακτικό παζάρι τροφίμων, ρούχων, βιβλίων, CD, DVD αλλά και ειδών πρώτης ανάγκης, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Καλάθι Αλληλεγγύης». 

Το "Καλάθι Αλληλεγγύης" ξεκινά από τις 18:00 και οι πολιτιστικές μας εκδηλώσεις στις 19:30 

Ακολουθεί ποτό σε παρείστικη ατμόσφαιρα στην αυλή της «Μεσοποταμίας». 

Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου "Μεσοποταμία" - Τράπεζα Χρόνου και Αλληλεγγύης 

τηλ: 6932.511.992, 6940-816890 

Το Δι.Κ.Α. Εξ. καλεί στη Λαϊκή συνέλευση πλατείας Εξαρχείων-Παρασκευή 20 Ιούνη


Όπως αποφασίσθηκε στην προηγούμενη συνέλευση της 12ης Ιούνη αυτή τη φορά θα συναντηθούμε στο κηπάκι της Τσαμαδού ώρα 20.00. Οι επόμενες συνελεύσεις προτάθηκε να γίνονται στην πλατεία εφ'οσον προηγηθεί μια καλή προετοιμασία (μικροφωνική-φώτα-καθίσματα).

Δεν ξεχνάμε: χρειάζεται συνεχής παρουσία μας στην οδό Θεμιστοκλέους στο ύψος της Δερβενίων καθημερινά από τις 9 το βράδυ έως και μετά τα μεσάνυχτα. Εκτιμήθηκε ότι στο εικοσαήμερο που η παρουσία μας είναι έντονη τόσο οι έμποροι όσο και οι "πελάτες" τους απομακρύνθηκαν εντελώς από την Θεμιστοκλέους.

Ας συμμετέχουμε όσο γίνεται περισσότεροι και όχι οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Τόσο στις συνελεύσεις όσο και στην κινητοποίηση της Θεμιστοκλέους συμμετέχει ενεργά το Δίκτυο Αλληλεγγύης Εξαρχείων.

η αφίσα της ανάρτησης είναι από τη δράση των "Μαμάδων των Εξαρχείων" . Η αφίσα τοιχοκολείται και κυκλοφορεί και ηλεκτρονικά.

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

ΚΙΜΠΙ: Ο εξαρθρωμένος χρόνος (αναδημοσίευση)


(Πώς είναι να είσαι άνεργος, 16/6/2014) 
από τον ΚΙΜΠΙ

Ο πραγματικός ήρωας του περιστατικού που ενέπνευσε την ταινία «Ελεύθερος ωραρίου», όταν αποκαλύπτεται το ψέμα του, σκοτώνει όλη την οικογένειά του. Θού Κύριε φυλακήν εν τω πνεύματί μου...

Μια φράση μου ’χει σφηνωθεί εδώ και μερικά χρόνια στο μυαλό. Την έχω κλέψει κάμποσες φορές, την έχω καταχραστεί, αλλά μάλλον δεν είχα μπει μέχρι τώρα στο μεδούλι της. «Το να χάνεις τη δουλειά σου είναι σαν κάταγμα». Αν θυμάμαι καλά, το ’λεγε στον εαυτό του ένας από τους ήρωες των διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, στη συλλογή «Κάτι θα γίνει, θα δεις». Το βιβλίο έχει φύγει από τη βιβλιοθήκη μου, κάπου το δάνεισα, καλώς το δάνεισα, τα βιβλία είναι για να διαβάζονται κι όχι για να κοιμούνται στα ράφια, αλλά και κακώς, γιατί τώρα που το αναζήτησα για να τσεκάρω τη φράση δεν το ’χω. Ας εμπιστευτώ την αβέβαιη μνήμη μου.

Προσπαθώ να φανταστώ τον συνειρμό που οδήγησε στο «κάταγμα». Όταν σπας χέρι, πόδι, λεκάνη, σπόνδυλο υποχρεώνεσαι σε μερική ακινητοποίηση, ενίοτε και ολική. Ξέρεις ότι το ίδιο το οστό δεν κινείται, ο μυς το κινητοποιεί, αλλά μαζί με το ακινητοποιημένο οστό ακινητοποιείται αναγκαστικά και ο μυς. Του «απαγορεύεται» να κινηθεί, με ένα νάρθηκα ή με γύψο ή με εκείνους τους φρικτούς μεταλλικούς συνδέσμους που τοποθετούνται μετά την επέμβαση, αν το κάταγμα είναι σοβαρό. Εν μέρει γίνεσαι ένα ασπόνδυλο, ένα μαλάκιο, ένας γαιοσκώληκας.

****

Τα οστά αρθρώνουν το σώμα στην πολύπλοκη μηχανή του σώματος που συνδυάζει την ευελιξία με τη σταθερότητα, την τρυφερότητα με τη σκληρότητα, την αβεβαιότητα με την ασφάλεια. Κάτι τέτοιο πρέπει να συμβαίνει και με τη δουλειά. Αρθρώνει τον χρόνο σου. Χωρίς το απεχθές, αλλοτριωτικό, αποξενωτικό, εξουθενωτικό, εκμεταλλευτικό, ψυχοφθόρο, κακοπληρωμένο οκτάωρο της δουλειάς – αλλά και τετράωρο ή δεκάωρο- το 24ωρο γίνεται μια άμορφη μάζα, χωρίς αρχή, μέση, τέλος. Το να χάνεις τη δουλειά σου είναι σαν να εξαρθρώνεται ο χρόνος σου.

Λέτε να βρήκα πού κολλάει το «κάταγμα» του Χ. Οικονόμου; Δεν έχει τόση σημασία, όμως, τίποτε δεν μπορεί να υποκαταστήσει το πρωτότυπο μιας σύλληψης, ούτε τη μοναδικότητα ενός βιώματος. Πιθανότατα κάθε άνεργος, μετά λίγους μήνες «προσαρμογής» στη νέα κατάσταση, έχει ένα μοναδικό μίγμα συναισθημάτων, μια ιδιαίτερη ποσόστωση «αχρηστίας», «τεμπελιάς», αδυναμίας, απομόνωσης, αποκλεισμού, αυτοαποκλεισμού, ματαίωσης, διάψευσης, που τελικά αποκρυσταλλώνονται σε μια αίσθηση προσωπικής αποτυχίας. Ωστόσο, το κοινό χαρακτηριστικό κάθε ανέργου, κάθε ανέργου που έχει πίσω του πολλά χρόνια δουλειάς, ενδεχομένως και δεκαετίες, είναι η αδυναμία να ξαναοργανώσει τον «απελευθερωμένο» χρόνο του.

****

Ό,τι κι αν καταλογίσει κανείς στη δουλειά σε συνθήκες καπιταλισμού, ό,τι αρνητικό κι αν της αποδώσει- την αποξένωση, την εκμετάλλευση, τη μισθωτή σκλαβιά, τον εξευτελισμό, την ταπείνωση, την καταπίεση της δημιουργικότητας, την έλλειψη ικανοποίησης, την εξουθενωτική ρουτίνα, τη σωματική καταπόνηση, την καταρράκωση της προσωπικότητας, τον ελεεινό ανταγωνισμό-, αυτός ο κακός, φρικτός κι ανάποδος καταναγκασμός, αυτό το βαρύ οκτάωρο που σου το τρώει τ’ αφεντικό, τελικά σού οργανώνει τη μέρα, το 24ωρο, την εβδομάδα, τους μήνες, τον χρόνο.

Όταν έχεις δουλειά, πολύ απλά η μέρα σου έχει ώρες πριν και μετά απ’ αυτήν. Θέλεις δεν θέλεις, πρέπει να κάνεις επιλογές και ιεραρχήσεις για τις υπόλοιπες 12-15 ώρες που σού απομένουν. Κάποιες είναι ύπνος, κάποιες άραγμα, κάποιες δουλειές για το σπίτι, την οικογένεια, κοινωνικές σχέσεις με συγγενείς, φίλους, συναδέλφους, συντρόφους. Πρακτικά, αυτός ο κατ’ επίφαση ελεύθερος, εκτός δουλειάς χρόνος δεν είναι τίποτε άλλο παρά χρόνος για να αναπληρώσεις τις δυνάμεις που σε καταστούν ικανό να πας και την άλλη μέρα στη δουλειά. Ο θείος Κάρολος το έχει αναλύσει επαρκώς αυτό εδώ κι ενάμιση αιώνα, ας μην το ζαλίζουμε περαιτέρω. Αλλά αυτή η σχέση εργάσιμου και υποταγμένου στον εργάσιμο «ελεύθερου» χρόνου σε απαλλάσσει από την βάσανο να οργανώσεις εσύ ο ίδιος το 24ωρό σου, από την αυγή της μέρας μέχρι τα μεσάνυχτα, τουλάχιστον μέχρις ότου εσύ και αρκετά εκατομμύρια σαν εσένα αποφασίσουν ότι ήρθε η ώρα να απαλλαγούν από τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς. Μέχρι τότε, για τη βασική δομή του 24ώρου σου αποφασίζει ο εργοδότης σου, ο συγκεκριμένος ή ο αφηρημένος συλλογικός εργοδότης σου. Αυτός παρέχει τον σκελετό στο σώμα του χρόνου σου.

****

Συμπληρώνοντας μερικούς μήνες πραγματικής ανεργίας, διαπιστώνω ότι έχω περάσει ήδη το όριο της πλήρους εξάρθρωσης του χρόνου μου. Τώρα καταλαβαίνω κάπως καλύτερα τον συνάδελφό που είχε επισημάνει πως χειρότερο από το να δουλεύεις και να μην πληρώνεσαι είναι να σηκώνεσαι το πρωί και να μην έχεις τι να κάνεις και πού να πας, γιατί απλώς δεν έχεις δουλειά. Τώρα καταλαβαίνω και το σοκ του συνταξιούχου που έπειτα από 35 χρόνια δουλειάς αντιμετωπίζει με δέος το «ελεύθερο» 24ωρό του και το γεμίζει ή με κατάθλιψη ή με ένα επινοημένο υποκατάστατο πλήρους απασχόλησης. Τώρα καταλαβαίνω και τη νευρική αμηχανία του 26χρονου ανιψιού μου που, με ένα πτυχίο μηχανικού υπό μάλης, δηλώνει διαθέσιμος για «ό,τι να ’ναι», «όσο να ’ναι». Τώρα καταλαβαίνω τον ήρωα της ταινίας του Λοράν Καντέ «Ελεύθερος ωραρίου», τον άνεργο Βενσάν που αποκρύπτει από τους πάντες την απόλυσή του και επινοεί μια φανταστική εργασία, περνώντας τις μέρες του στους δρόμους, κοιμώμενος στο αυτοκίνητο, τρώγοντας τις οικονομίες του και παραμυθιάζοντας την οικογένειά του κάθε σαββατοκύριακο για τη συναρπαστική δουλειά του στον ΟΗΕ.

Θεωρητικά, η ανεργία μπορεί για κάποιο διάστημα να είναι μια δημιουργική περίοδος. Οι φίλοι κι οι δικοί σου σε συμβουλεύουν «να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου»: γράψει ποίηση, γράψε λογοτεχνία, ζωγράφισε, διάβασε, δες παλιούς φίλους, κάνε μικροεπισκευές στο σπίτι, φύτεψε λουλούδια, κάνε το νοικοκυριό του σπιτιού, μαγείρεψε, βοήθησε το παιδί στο διάβασμα, κάνε πράγματα που δεν έκανες πριν μαζί του, πήγαινε στο χωριό σου, κάνε τον ερασιτέχνη αγρότη αν έχεις λίγη γη, έλεγξε την υγεία σου, πήγαινε στους γιατρούς όσο υπάρχει ασφάλιση, δες τι γίνεται με το συνταξιοδοτικό σου, κάνε εθελοντισμό. Υπάρχουν χίλια δυο πράγματα που δεν απαιτούν χρήματα ή απαιτούν λίγα, και μάλιστα μπορεί και να σου γλιτώνουν χρήματα. Φυσικά, μέσα σ’ όλα κάπου πρέπει να βρεις χρόνο και για το «ψάξε για δουλειά», αλλά επειδή αυτό αποκλείεται να έχει άμεσο αποτέλεσμα με 1,5 εκατ. ανέργους, είναι δεδομένο πως για αρκετούς μήνες θα έχεις άφθονο «ελεύθερο» χρόνο, για να κάνεις «πράγματα για τον εαυτό σου».

‘Όμως, όταν κάθε πρωί είσαι αντιμέτωπος μ’ αυτόν τον άχρονο, άρρυθμο, εξαρθρωμένο «ελεύθερο» χρόνο, έχεις πρόβλημα. Πώς ξεκινάς; Από τι; Εντάξει, φτιάχνεις τον πρώτο καφέ της μέρας, κάνεις και το πρώτο τσιγάρο, αποχαιρετάς τη γυναίκα σου που πάει στη δουλειά (ναι, υπάρχει τουλάχιστον κάποιος που δουλεύει), αποχαιρετάς και το παιδί που πάει σχολείο. Μετά; Κάνεις δυο τρία στοιχειώδη πράγματα στο σπίτι- μην είσαι γαϊδούρι, θα έρθει η άλλη σκοτωμένη απ’ τη δουλειά και θα τα βρει όλα στη μέση;-, ετοιμάζεις το μεσημεριανό, εξαντλώντας τους μαγειρικούς πειραματισμούς, ποτίζεις τις γλάστρες, πληρώνεις λογαριασμούς που λήγουν, ψωνίζεις στο σούπερ μάρκετ… Και μετά; Αυτά γίνονταν και πριν, δεν δικαιολογούν την παρουσία σου και, προ παντός, δεν γεμίζουν το 24ωρό σου. Παίρνεις κανένα τηλέφωνο, ενημερώνεσαι αποσπασματικά στο ίντερνετ, διαβάζεις ένα βιβλίο που το σέρνεις για εβδομάδες, κοιτάζεις την ατζέντα μήπως υπάρχει κανένα ραντεβού, οι περισσότερες ημερομηνίες είναι κενές σημειώσεων, αποφασίζεις κάτι να κάνεις, θυμάσαι ή επινοείς εκκρεμότητες, φτιάχνεις λίστες «καθηκόντων» στον εαυτό σου, ανακαλύπτεις ότι έχουν δίκιο όσοι σε συμβουλεύουν «πόσα πράγματα έχεις να κάνεις για τον εαυτό σου», αλλά όταν αυτά τα «πολλά πράγματα» επιχειρείς να τα οργανώσεις, να τα ιεραρχήσεις, να τα ταξινομήσεις, αδυνατείς. Τα αναβάλλεις, τα μετακινείς, καταστρατηγείς τα χρονοδιαγράμματα, κολλάς σ’ έναν βάλτο αδράνειας. Όταν επιχειρείς έναν απολογισμό των εβδομάδων και των μηνών που πέρασαν, αναρωτιέσαι πότε ήταν Χριστούγεννα, πότε Απόκριες, Πάσχα, πού πήγαν οι αργίες, πότε έφτασε καλοκαίρι. Οι εποχές, το ημερολόγιο και τα ορόσημά του γλιστρούν και χάνονται μέσα από το σουρωτήρι του εξαρθρωμένου «ελεύθερου» χρόνου της ανεργίας.

****

Από μια άποψη είναι λυπηρό. Είναι ένα τεκμήριο της θλιβερής μας αλλοτρίωσης από τον «αρθρωμένο χρόνο» της μισθωτής σκλαβιάς. Φαίνεται ότι αυτός ο εξαρτημένος χρόνος έχει την ικανότητα να ιδιοποιείται όλο τον χρόνο μας, να καταλύει την ικανότητά μας να αυτοργανωθούμε, να επαναδιοποιηθούμε τον απελευθερωμένο χρόνο μας. Είναι σχεδόν κάτι αφύσικο, ή για την ακρίβεια είναι μια δεύτερη, κεκτημένη «φύση» στην οποία μας εκπαιδεύει ο οργανωμένος εργάσιμος χρόνος (είτε είναι ευέλικτος και ελαστικοποιημένος είτε είναι σταθερός, ο πρώτος απλώς απογειώνει την εξάρτηση του «ελεύθερου» χρόνου, σε σημείο εκμηδενισμού του). Ας μην ξεχνάμε, η «εκπαίδευση» ξεκινά από νωρίς, το σχολείο είναι και μια προσομοίωση του εργάσιμου χρόνου, μάταια αντιστέκονται τα βλαστάρια μας που αρνούνται να ξυπνήσουν το πρωί, στο τέλος εμείς οι ίδιοι καταστέλλουμε τη φυσική τους αντίσταση...

Παρ’ όλα αυτά, μού λείπει. Μού λείπει ο αρθρωμένος, εξαρτημένος, ιδιοποιημένος, ο κλεμμένος από τον εργοδότη και την αγορά εργάσιμος χρόνος, που καταλαμβάνει και δίνει υπόσταση σε όλο τον χρόνο μου. Προφανώς το σώμα μου αντιλαμβάνεται ότι αυτού του είδους η βίαιη «απελευθέρωση» του ανθρώπινου χρόνου από την εργασία δεν είναι παρά μια εναλλακτική στρατηγική υποδούλωσής του. Με χαμηλότερο κόστος, λιγότερα παζάρια, χαμηλές απαιτήσεις. Το επόμενο στάδιο είναι το «ό,τι να ’ναι, όσο να ’ναι» - τίποτα δεν είναι τυχαίο στο άναρχο σχέδιο της μνημονιακής μας πραγματικότητας. Μακρύς ο δρόμος της απελευθέρωσης του χρόνου μας, κι ακόμη πιο μακρύς ο δρόμος της χειραφέτησης του είδους μας…

ΚΙΜΠΙ

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Στη δίκη του θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ είμαστε όλοι "κατηγορούμενοι"


Δύο ηθοποιοί του ελεύθερου αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ συνελήφθησαν στις 30 Οκτώβρη 2013 με την κατηγορία της παραβίασης «σφραγίδων, διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψης δημοσίου κτιρίου». Συνελήφθησαν τη στιγμή που έκαναν πρόβα. Μια άλλη στιγμή όμως θα μπορούσε να συλληφθούν την ώρα της παράστασης. Και κάποια άλλη πάλι στιγμή θα μπορούσε να συλληφθώ εγώ ως θεατής, εσύ, ο καθένας μας. Ίσως και με την κατηγορία της ιδιοποίησης "προϊόντων εγκληματικής πράξης".

Στη δίκη του ΕΜΠΡΟΣ που γίνεται αύριο είμαστε όλοι "κατηγορούμενοι". Εϊτε γιατί είδαμε μια παράσταση, είτε γιατί μετείχαμε σε μια συζήτηση, είτε γιατί ακούσαμε μια συναυλία στον πεζόδρομο. Αυτό είναι το πνεύμα και το γράμμα του κατηγορητηρίου. "Μακρυά από ό,τι μυρίζει ελευθερία, συλλογική προσπάθεια, αφιλοκερδή αλληλεγγύη".

Στην προχθεσινή ανοικτή συνέλευση του θεάτρου πολλοί ήταν εκείνοι που δήλωσαν ότι θα προσέλθουν στη δίκη και αυτοβούλως θα απαιτήσουν να χρησθούν κατηγορούμενοι. Αυτό λέει ο νόμος τους, αυτό επιβάλλει η "δικαιοσύνη" του ΤΑΙΠΕΔ και των δανειστών. Το ΕΜΠΡΟΣ δεν είναι αμελητέα πρόσοδος για τους δανειστές. Φιλέτο των φιλέτων στην καρδιά της πόλης που κάποιοι από χρόνια ονειρεύονται να την κάνουν επικράτειά τους.

Παραθέτουμε τη σχετική ανακοίνωση της Ανοιχτής Συνέλευσης του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου Εμπρός για το θέμα της δίκης. Ας προσέλθουμε αύριο στη δίκη αν όχι σαν "κατηγορούμενοι" αλλά ως συνοδοιπόροι και συμπαραστάτες των ονειροπόλων συντελεστών του ΕΜΠΡΟΣ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Την Πέμπτη 19 Ιουνίου δικάζονται στο Α΄ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας οι ηθοποιοί Βασίλης Σπυρόπουλος και Δημήτρης Δρόσος, που συνελήφθησαν στις 30 Οκτωβρίου στον χώρο του Θεάτρου Εμπρός την ώρα που έκαναν πρόβα. Μετά από 24ωρη κράτηση με την αυτόφωρη διαδικασία, παραπέμφθηκαν σε δίκη με τις κατηγορίες της παραβίασης «σφραγίδων, διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψης δημοσίου κτιρίου». Αυτή η αδιανόητη σύλληψη αποτελεί κορύφωση της επίθεσης της Πολιτείας σε ένα χώρο που τα τρία τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε πυρήνα εναλλακτικής πολιτιστικής και κοινωνικής δράσης για το κέντρο της Αθήνας, και μάλιστα μέσα στην καρδιά της κρίσης.

Από το Νοέμβριο του 2011, το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια από την ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως καλλιτεχνικός αυτοδιαχειριζόμενος χώρος. Με πολιτιστική και κοινωνική δράση, σύνδεση με τους κατοίκους της γειτονιάς αλλά και με άλλους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καθώς και με ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής και της διεθνούς καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, λειτουργεί ως πυρήνας καλλιτεχνικής δημιουργίας και πειραματισμού, αλλά και κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικού ακτιβισμού, αντίθετα σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αποκλεισμού, ως κοινό αγαθό για τη γειτονιά και την πόλη.

Στα πρόσωπα των δύο ηθοποιών δικάζεται το ίδιο το Εμπρός, η υπεράσπιση του οποίου είναι σημαντική σε μια εποχή που το κράτος αποδεικνύεται ανίκανο ή μάλλον απρόθυμο να στηρίξει υλικά τον πολιτισμό και τη δημιουργία κοινωνικών δομών.

Ήδη έχουν υπογραφεί δηλώσεις υποστήριξης και έχουν σταλεί επιστολές και δηλώσεις συμπαράστασης προς το ΕΜΠΡΟΣ από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, ακαδημαϊκούς, διανοούμενους, καλλιτέχνες, πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες, πολλούς φορείς και άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. (αναλυτικά: http://embrostheater.blogspot.gr/2013/10/blog-post_31.html και http://www.gopetition.com/petitions/support-embros-society-and-culture-under-threat-in-greece.html)

Την Κυριακή 15 Ιουνίου στις 19.00 η Ανοιχτή Συνέλευση του Εμπρός απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα στις καλλιτεχνικές ομάδες, τις συλλογικότητες, τους φορείς και τα άτομα που έχουν συμμετάσχει στο Εμπρός κι έχουν παρουσιάσει το έργο τους στο χώρο αυτόν, να παραστούν τη μέρα της δίκης στο δικαστήριο. Η υποστήριξη όλων μας είναι ζωτικής σημασίας για τη συνέχιση του εγχειρήματος του ΕΜΠΡΟΣ αλλά και για την υπεράσπισπιση των δύο συλληφθέντων ηθοποιών.

Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου Εμπρός

2ο Φεστιβάλ Ομάδων Βοτανικού Κήπου Πετρούπολης με τίτλο" Αυτοοργάνωση-Αυτονομία: Η προοπτική μας" από τις 19 μέχρι τις 22 Ιουνίου



Η Κατάληψη του Βοτανικού Κήπου της Πετρούπολης σας προσκαλεί στο 2ο Φεστιβάλ με τίτλο: "ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ: Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΑΣ" από τις 19 έως τις 22/6.

Στα 5 χρόνια λειτουργίας και δράσης του Βοτανικού Κήπου, οι ομάδες έχουν εμφυσήσει ζωή στο χώρο της κατάληψης, που οι θεσμικές αρχές είχαν εγκαταλείψει, και έχουν γίνει αμέτρητες εκδηλώσεις απεύθυνσης στην τοπική κοινωνία και ευρύτερα στην πολιτεία. Εμμένουμε ακόμα να προτάσσουμε την αυτοδιαχείριση και την αυτοργάνωση την αυτοθέσμιση και την αυτονομία την άμεση κοινωνική, πολιτισμική, οικολογική και πολιτική δράση.

Στο 2ο Φεστιβάλ των Ομάδων του Βοτανικού Κήπου, οι δράσεις που διοργανώνουμε εκδηλώνουν την ανησυχία μας για την επέλαση του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και του νεοναζισμού. Η ομάδα του Εργαστηρίου Γλώσσας καλεί σε Ανοιχτό Μάθημα-Συζήτηση για το πώς αντιμετωπίζει το σύστημα τον Άλλο και τον ονοματίζει χυδαία λαθρομετανάστη. Η ομάδα του Γυάλινου, η οποία καλλιεργεί και διατηρεί τράπεζα σπορών από παραδοσιακές ποικιλίες και δείχνει έμπρακτα πως μπορούμε να δράσουμε ενάντια στην εμπορευματοποίηση και υβριδοποίηση των σπόρων, διοργανώνει συζήτηση για το θέμα των σπόρων, με καλεσμένους από καλλιεργητικά δίκτυα και ακτιβιστές για το ζήτημα των κοινών. Η συνέλευση της κατάληψης είναι ενεργή στο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων και ως εκ τούτου διοργανώνει εκδήλωση για το πείραμα του αστικού συνεταιρισμού ανακύκλωσης ΜοίκοΝος, με καλεσμένους από τη Μύκονο και την ΠΡΩΣΥΝΑΤ. Επίσης, δεδομένου ότι η συνέλευση έχει επεξεργαστεί διεξόδους από τη κρίση μέσω της συνεργατικής και αλληλεγγύης οικονομίας, διοργανώνει συζήτηση για τα αυτοργανωμένα συνεργατικά εγχειρήματα, τη δικτύωση, τα προβλήματα και τις προοπτικές τους.

Η ομάδα του Παιδικού Εργαστηρίου θα παρουσιάσει θεατρική παράσταση και δρώμενα, όπου τα παιδιά καλούνται να συμμετέχουν ενεργά και όχι ως παθητικοί καταναλωτές, καθώς και ταινία φτιαγμένη από τα ίδια τα παιδιά. Η ομάδα της Βιβλιοθήκης θα παρουσιάσει ποιητική βράδια για τους καταραμένους ποιητές, η ομάδα Νήματος καλλιτεχνικές δημιουργίες, η ομάδα Εναέριων Ακροβατικών επιδείξεις, καθώς επίσης θα γίνει σεμινάριο παρασκευής σαπουνιού και θα υπάρχει έκθεση βιβλίου. Θα παρουσιαστεί θεατρικό δρώμενο εμπνευσμένο από το πρόβλημα της χρήσης των ναρκωτικών, καθώς και θεατρικός μονόλογος, που αναφέρεται στον αγώνα των καθαριστριών. Κάθε βράδυ θα γίνουν συναυλίες και μουσικά δρώμενα. Το φεστιβάλ θα κλείσει με τη θεατρική παράσταση Αντιγόνη*, διασκευή της τραγωδίας με πολιτικές προεκτάσεις, από την ομάδα theatre de Votanique.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πέμπτη 19/06
19:00 – 22:00 Εργαστήρι:
"Αυτοοργανωμένα Συνεργατικά Εγχειρήματα – Κολεκτίβες: Δικτύωση, προβλήματα, προοπτικές"
Ομιλητές:
Βιομε, Εκδόσεις Συναδέλφων κ.α.

22:00 Συναυλία Blues
Nick Tsiamtsikas Blues Band, Daddy’s Work Blues Band, Alpha Bang

Παρασκευή 20/06


19:00 – 21:00 Ανοιχτό μάθημα Εργαστηρίου Γλώσσας – Εκδήλωση:
Πρόσφυγας, μετανάστης ή “λαθρομετανάστης” ; Πώς το σύστημα αντιμετωπίζει τον ξένο, τον Άλλο.
Ομιλητές:Όλγα Λαφαζάνη, μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Νασίμ Λομανί, μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Δήμητρα Σπαθαρίδου, συντονίστρια δράσεων και ακτιβισμού της Διεθνούς Αμνηστίας

21:00 – 22:00 Θεατρικές παραστάσεις:
«Άτομος πορεία» … για την αλλοτριωτική επενέργεια της τοξικοεξάρτησης
«Το κίτρινο σκυλί» του Μισέλ Φάις, θεατρικός μονόλογος

22:00 Συναυλία Freestyle Industrial Electronica
Hologramme, White Noise Disipline

Σάββατο 21/06
12:00 – 13:00 "Το Πανηγύρι της Φαντασίας" από την ομάδα Teatro - Theama
Εντυπωσιακός ξυλοπόδαρος, ζογκλέρ, animateur και τεράστια φουσκωτή φιγούρα καρτούν ύψους 3,5 μ. που κινείται, χορεύει, παίζει και ξετρελαίνει μικρούς και μεγάλους, θα δώσουν ρυθμό δημιουργώντας ένα υπέροχο θέαμα γεμάτο χρώματα, φαντασία, μουσική και χορό!

Συλλογική κουζίνα

18:00 - 20:00 Σεμινάριο παρασκευής στερεού σαπουνιού από τον Θοδωρή “tkant”

 







19:00 – 21:00 Εκδήλωση –συζήτηση:
Εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών : Η περίπτωση των ΣΠΟΡΩΝ
Ομιλητές:
Αντώνης Μπρούμας, Χώρος Συνάντησης για τα Κοινά
Κώστας Κουτής, Δίκτυο "Αιγίλοπας"Άρης Παύλος, Πελίτι, ομάδα Αίγινας

21:00 – 22:30 Εκδήλωση – παρουσίαση:
«Καταραμένοι ποιητές ...από θεούς και ανθρώπους μισημένοι, σαν άρχοντες που ξέπεσαν νεκροί ... » από την ομάδα Βιβλιοθήκης

22:30 Συναυλία Hip Hop
Μόνιμος Κάτοικος (συμμετέχει η Μαρία Καρέτσου)
Think Twice & DJ Madness Key
X–kape
Ατάραχος Ταξιδευτής
DJ Vanilla


Κυριακή 22/06
12:00 – 13:00 "Ταξίδι στην Παραμυθοχώρα" από την Ντιάνα Καβέτσου και την θεατρική ομάδα Ιπτάμενες Κούκλες. Ένα εντυπωσιακό happening που συνδυάζει την αφήγηση παραμυθιών με γιγαντόκουκλες και μουσική ... θα μας θυμίσει κάτι από τις αφηγήσεις της γιαγιάς και θα παρασύρει τα παιδιά στο όνειρο και στη μαγεία ...

Συλλογική κουζίνα

19:00 – 21:00 Εκδήλωση – συζήτηση:
Διαχείριση απορριμμάτων – Το πείραμα της Μυκόνου και άλλες πρωτοβουλίες
Ομιλητές:
Βαγγέλης Στογιάννης, ΠΡΩΣΥΝΑΤ (Πρωτοβουλία Συνεννόησης για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων)
και εκπρόσωπος του Συνεταιρισμού ανακύκλωσης ΜΟΙΚΟΝΟΥ

21:00 – 22:30 Θεατρική παράσταση: «Αντιγόνη*» με αφορμή την Αντιγόνη του Σοφοκλή, από την θεατρική ομάδα theatre de Votanique

22:30 Μουσικό θέαμα με κρουστά
QUILOMBO

Στη διάρκεια του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθούν επίσης:
Παρουσίαση Ηλιακού Φούρνου από την κολεκτίβα Αυτάρκεια
Επίδειξη από την Ομάδα Εναέριων Ακροβατικών
Έκθεση δημιουργιών από το Εργαστήρι Νήματος
Έκθεση βιβλίων